1 Kings 1

¹Nu was koning David oud en ver gevorderd in jaren; en hoewel zij dekens over hem legden, werd zijn lichaam niet warm.

²Daarom zeiden zijn dienaren tot hem: Laat men zoeken naar een jonge maagd voor mijn heer de koning, opdat zij voor hem zorgdrage en hem bediene; en gij zult haar in uw armen nemen, opdat mijn heer de koning warm worde.

³Zij zochten dus in het ganse land Israël naar een schoon jong meisje en vonden Abisag uit Sunem, en brachten haar tot de koning.

⁴Nu was zij zeer schoon; en zij zorgde voor de koning en diende hem te allen tijde; maar de koning had geen gemeenschap met haar.

⁵Toen verhief Adonija, de zoon van Hagit, zich in hoogmoed, zeggende: Ik zal koning worden; en hij bereidde zich wagens en ruiters toe, met vijftig mannen die voor hem uit zouden gaan.

⁶En zijn vader had hem in zijn ganse leven nooit tegen hem gezegd: Waarom doet gij zó? En hij was zeer welgesteld van uiterlijk en jonger dan Absalom.

⁷En hij beraadslaagde met Joab, de zoon van Seruja, en met den priester Abjatar; en zij waren op zijn zijde en steunden hem.

⁸Maar de priester Zadok en Benaja, de zoon van Jojada, en de profeet Natan en Simei en Rei, en de krijgslieden van David waren niet op de zijde van Adonija.

⁹Toen slachtte Adonija schapen en runderen en gemest vee bij de steen Zohelet, bij En-Rogel; en hij zond uit naar al zijn broeders, de koningszoonen, en naar al de mannen van Juda, de knechten des konings, om tot hem te komen:

¹⁰Maar naar den profeet Natan en Benaja en de overige krijgslieden en naar zijn broeder Salomo zond hij niet.

¹¹Toen sprak Natan tot Bat-Seba, de moeder van Salomo: Hebt gij niet gehoord, dat Adonija, de zoon van Hagit, koning is geworden, zonder dat onze heer koning David het weet?

¹²Laat mij u nu een raad geven, opdat gij uw leven redt en het leven van uw zoon Salomo.

¹³Ga heen tot koning David en zeg tot hem: Hebt gij niet, mijn heer de koning, aan uw dienstmaagd gezworen en gezegd: Voorwaar, uw zoon Salomo zal na mij koning zijn en zal op mijn troon zitten? Waarom is dan Adonija koning geworden?

¹⁴Zie, terwijl gij daar nog met den koning spreekt, zal ik naar binnen komen en uw woorden bevestigen.

¹⁵Toen ging Bat-Seba tot koning in zijn kamer; en de koning was zeer oud, en Abisag uit Sunem diende den koning.

¹⁶Bat-Seba boog zich neer voor den koning. En de koning zeide: Wat is uw begeerte?

¹⁷En zij zeide tot hem: Mijn heer, gij hebt gezworen bij den HEERE uw God aan uw dienstmaagd: Voorwaar, uw zoon Salomo zal na mij koning zijn en zal op mijn troon zitten.

¹⁸En nu, zie, Adonija is koning geworden, zonder dat mijn heer de koning het weet;

¹⁹En hij heeft runderen en gemest vee en schapen in menigte geslacht, en heeft al de koningszoonen en den priester Abjatar en Joab, den bevelhebber van het leger, uitgeroepen; maar uw dienstknecht Salomo heeft hij niet uitgeroepen.

²⁰En nu, mijn heer de koning, de oogen van gans Israël zijn op u gericht, opdat gij hun zegt wie op de troon van mijn heer de koning na hem zal zitten.

²¹Want anders zal het geschieden, dat, wanneer mijn heer de koning ontslapt bij zijn vaderen, ik en mijn zoon Salomo schuldig zullen zijn van misdaad.

²²En zie, terwijl zij nog met den koning sprak, kwam de profeet Natan.

²³En zij zeidden tot den koning: Zie, daar is de profeet Natan. En hij kwam voor den koning in en boog zich voor hem neer op de aarde.

²⁴En Natan zeide: Mijn heer de koning, hebt gij gezegd: Adonija zal na mij koning zijn en zal op mijn troon zitten?

²⁵Want hij is heden afgegaan en heeft runderen en gemest vee en schapen in menigte geslacht, en heeft al de koningszoonen en de bevelhebbers van het leger en den priester Abjatar uitgeroepen; en zij eten en drinken voor hem en zeggen: Lang leve koning Adonija!

²⁶Maar mij, uw dienstknecht, en den priester Zadok en Benaja, de zoon van Jojada, en uw dienstknecht Salomo, heeft hij niet uitgeroepen.

²⁷Is dit ding van mijn heer de koning uitgegaan, zonder dat gij het uw dienaren hebt bekend te doen, wie op de troon van mijn heer de koning na hem zou zitten?

²⁸Toen antwoordde koning David en zeide: Roept Bat-Seba tot mij. En zij kwam voor den koning.

²⁹En de koning zweert en zeide: Zo waarachtig als de HEERE leeft, die mijn ziel uit alle benouwdheid verlost heeft,

³⁰Gelijk als ik u gezworen heb bij den HEERE, den God van Israël, zeggende: Voorwaar, uw zoon Salomo zal na mij koning zijn en op mijn troon in mijn plaats zitten; zo zal ik het heden uitvoeren.

³¹Toen boog Bat-Seba zich neer voor den koning, met haar aangezicht tot de aarde, en zeide: Moge mijn heer koning David eeuwig leven!

³²En koning David zeide: Roept tot mij den priester Zadok en den profeet Natan en Benaja, de zoon van Jojada. En zij kwamen voor den koning.

³³En de koning zeide tot hen: Neemt de knechten van uw heer met u en zet mijn zoon Salomo op mijn muil, ja op de mijne, en brengt hem af tot Gichon;

³⁴En daar zal de priester Zadok en de profeet Natan hem zalven tot koning over Israël; en stoots op de bazuin en zegt: Lang leve koning Salomo!

³⁵Trekt dan achter hem op en hij zal ingaan en zich op mijn troon zetten; want hij zal koning zijn in mijn plaats, en ik heb bevolen dat hij opperhoofd over Israël en over Juda zal zijn.

³⁶En Benaja, de zoon van Jojada, antwoordde den koning en zeide: Amen! Zo geliefde het de HEERE, de God van mijn heer de koning.

³⁷Gelijk als de HEERE met mijn heer de koning is geweest, zo geliefde Hij ook met Salomo te zijn, en Zijn troon groter te maken dan de troon van mijn heer koning David.

³⁸En de priester Zadok en de profeet Natan en Benaja, de zoon van Jojada, en de Cheretiers en Peletiers gingen af en zetten Salomo op de muil van koning David en voerden hem naar Gichon.

³⁹En de priester Zadok nam de oliefles uit de tent en zalfde Salomo. En zij staken de bazuin af, en al het volk zeide: Lang leve koning Salomo!

⁴⁰En al het volk trok achter hem op, spelende op fluiten, en zij waren zeer verblijd, zodat de aarde van hun gejuich schudde.

⁴¹En het gekomen tot de ooren van Adonija en al zijn gasten, die bij hem waren, en hun maaltijd was afgelopen. En Joab hoorde het geluid der bazuin en zeide: Wat betekent dit geroep der stad, dat zij al in beroering is?

⁴²En terwijl hij nog sprak, zie, daar kwam Jonatan, de zoon van den priester Abjatar; en Adonija zeide: Kom binnen, want gij zijt een dapper man en gij zult goede tijding brengen.

⁴³En Jonatan antwoordde en zeide tot Adonija: Neen! Integendeel, onze heer koning David heeft Salomo tot koning gemaakt.

⁴⁴En de koning heeft met hem gezonden den priester Zadok en den profeet Natan en Benaja, de zoon van Jojada, en de Cheretiers en Peletiers; en zij hebben hem op de muil des konings gezet:

⁴⁵En de priester Zadok en de profeet Natan hebben hem gezalfd tot koning te Gichon; en zij zijn van daar opgegaan met vreugde, en de stad is in beroering. Dit is het geroep dat gij gehoord hebt.

⁴⁶En ook is Salomo op de troon van het koninkrijk gezeten.

⁴⁷En des konings dienaren zijn gekomen, den koning David zegende; en de koning boog zich neer op zijn bed.

⁴⁸En de koning zeide: Geprezen zij de God van Israël, die heden een uit mijn zaad op mijn troon gezet heeft, en mijn oogen het zien laat.

⁴⁹En al de gasten van Adonija schrokken en stonden op en gingen ieder naar zijn plaats.

⁵⁰En Adonija zelf voelde angst voor Salomo en stond op en ging naar het altaar en greep de horens des altaars.

⁵¹En men zeide het Salomo, zeggende: Zie, Adonija voelt angst voor koning Salomo, want zie, hij greep de horens des altaars, zeggende: Laat koning Salomo mij eerst bij ede betuigen, dat hij zijn dienstknecht met het zwaard niet zal doden.

⁵²En Salomo zeide: Indien hij zich als een dapper man toont, zal er niet een haar van hem op de aarde vallen; maar indien boosheid in hem gevonden wordt, zal hij sterven.

⁵³En koning Salomo zond uit, en zij brachten hem van het altaar af. En hij kwam en boog zich voor koning Salomo neer; en Salomo zeide tot hem: Ga naar uw huis.