2 Chronicles 10

¹En Rehabeam ging naar Sichem; want heel Israël was naar Sichem gekomen om hem tot koning te maken.

²En het geschiedde, toen Jerobeam, de zoon van Nebat, het hoorde, (want hij was in Egypte, waarheen hij voor het aangezicht van koning Salomo gevlucht was,) dat Jerobeam uit Egypte terugkeerde.

³En zij zonden en riepen hem; en Jerobeam en heel Israël kwamen, en zij spraken tot Rehabeam, zeggende:

⁴Uw vader heeft ons juk zwaar gemaakt; maak nu gij de zware dienst van uw vader en zijn zwaar juk, dat hij op ons gelegd heeft, voor ons lichter, en wij zullen u dienen.

⁵En hij zeide tot hen: Komt weder tot mij na drie dagen. En het volk vertrok.

⁶En koning Rehabeam raadpleegde de ouderlingen, die voor Salomo, zijn vader, gestaan hadden, terwijl hij nog leefde, zeggende: Wat raad geeft gij mij, dat ik antwoord geve aan dit volk?

⁷En zij spraken tot hem, zeggende: Zult gij genadig wezen voor dit volk en hen welgevallig zijn, en goede woorden tot hen spreken, dan zullen zij u dienen in alle eeuwigheid.

⁸Maar hij verliet de raad der ouderlingen, die zij hem gegeven hadden, en raadpleegde de jongelingen, die met hem opgegroeid waren en voor hem stonden.

⁹En hij zeide tot hen: Wat raad geeft gij, dat wij antwoord geven aan dit volk, dat tot mij gesproken heeft, zeggende: Maak het juk, dat uw vader op ons gelegd heeft, lichter?

¹⁰En de jongelingen, die met hem opgegroeid waren, spraken tot hem, zeggende: Aldus zult gij tot het volk zeggen, dat tot u gesproken heeft, zeggende: Uw vader heeft ons juk zwaar gemaakt, maar gij maakt het voor ons lichter; aldus zult gij tot hen zeggen: Mijn pink is dikker dan de lenden van mijn vader.

¹¹En nu, terwijl mijn vader u met een zwaar juk beladen heeft, zal ik nog tot uw juk toedoen: mijn vader heeft u met zwerpen gezucht, maar ik zal u met schorpioenen zuchtigen.

¹²Zo kwamen Jerobeam en heel het volk tot Rehabeam op de derde dag, gelijk de koning gezegd had, zeggende: Komt tot mij weder op de derde dag.

¹³En de koning antwoordde hun hardelijk; en koning Rehabeam verliet de raad der ouderlingen,

¹⁴en sprak tot hen naar de raad der jongelingen, zeggende: Mijn vader heeft uw juk zwaar gemaakt, maar ik zal er nog tot toedoen: mijn vader heeft u met zwerpen gezucht, maar ik zal u met schorpioenen zuchtigen.

¹⁵Zo hoorde de koning niet naar het volk; want het was van God voorgekomen, opdat de HEERE zijn woord zou bevestigen, dat Hij gesproken had door Ahija van Silo tot Jerobeam, de zoon van Nebat.

¹⁶En toen heel Israël zag, dat de koning niet naar hen hoorde, antwoordde het volk de koning, zeggende: Wat deel hebben wij in David? En wij hebben geen erfdeel in de zoon van Isaï: elk man naar uw tenten, O Israël; zie nu toe voor uw eigen huis, David. Zo ging heel Israël naar zijn tenten heen.

¹⁷Maar wat de kinderen van Israël, die in de steden van Juda woonden, betreft, over hen regeerde Rehabeam.

¹⁸Toen zond koning Rehabeam Hadoram, die over de onderworpen mannen was; en de kinderen van Israël steenigden hem tot de dood met stenen. En koning Rehabeam spoeide zich, zich op zijn wagen te heffen, om naar Jeruzalem te vlieden.

¹⁹Zo rebelde Israël tegen het huis van David tot op deze dag.