2 Chronicles 13

¹W osiemnastym roku panowania króla Jeroboama rozpoczął Abijasz swoją władzę nad Judą.

²Przez trzy lata panował w Jerozolimie; a imię jego matki było Michaja, córka Uriela z Giby. I była wojna między Abijaszem a Jeroboamem.

³I Abijasz rozpoczął bitwę z wojskiem mężów walecznych, czterystoma tysiącami wybranych mężów; a Jeroboam ustawił się przeciwko niemu w szyku bojowym z osimiuset tysiącami wybranych mężów, którzy byli mocnymi mężami waleczności.

⁴I wstał Abijasz na górze Cemarajim, która jest na wzgórzu Efraima, i mówił: Słuchajcie mnie, Jeroboamie i cały Izraelu!

⁵Czy nie powinniście wiedzieć, że Pan, Bóg Izraela, oddał królestwo Izraela Dawidowi na wieki, jemu i jego synom przez przymierze soli?

⁶A przecież Jeroboam, syn Nebata, sługa Salomona, syna Dawida, powstał i zbuntował się przeciw swojemu panu.

⁷I zebrali się do niego nieużyteczni mężowie, podli ludzie, którzy wzmocnili się przeciw Roboamowi, synowi Salomona, gdy Roboam był młody i słabego serca, i nie mógł im się oprzeć.

⁸A teraz myślicie sobie oprzeć się królestwu Pana w ręce synów Dawida; a wy jesteście wielkim mnóstwem, i macie przy sobie złote cielce, które wam uczynił Jeroboam na bogów.

⁹Czyż nie wygnaliście kapłanów Pana, synów Aarona i Lewitów, i nie uczyniliście sobie kapłanów na sposób ludów innych krajów? tak że każdy, kto przychodzi poświęcić się ze złotem młodym bykiem i siedmioma baranami, może być kapłanem tych, którzy nie są bogami.

¹⁰A my, Pan jest naszym Bogiem, i nie opuściliśmy Go; a kapłani, którzy służą Panu, są synami Aarona, i Lewici w ich posłudze:

¹¹i spalają Panu każdego ranka i każdego wieczoru ofiary całopalenia i kadzidła słodkiego; i chleby pokładne też ustawiają na czystym stole; i świecznik złoty z jego lampami, aby się palił każdego wieczoru: gdyż strzegliśmy polecenia Pana, naszego Boga; ale wy Go opuściliście.

¹²A oto, Bóg jest z nami na czele, i kapłani jego z trąbami alarmowymi, aby wytrąbić alarm przeciw wam. O synowie Izraela, nie walczcie przeciw Panu, Bogu waszych ojców; bo nie będziecie mieć powodzenia.

¹³A Jeroboam sprawił, że zasadzka obeszła ich z tyłu; tak że byli przed Judą, a zasadzka była za nimi.

¹⁴I gdy Juda się obejrzała, oto bitwa była przed nią i za nią; i wołali do Pana, i kapłani trąbili w trąby.

¹⁵Wtedy mężowie Judy wydali okrzyk: a gdy mężowie Judy wydali okrzyk, Bóg uderzył Jeroboama i cały Izrael przed Abijaszem i Judą.

¹⁶I synowie Izraela uciekli przed Judą; i Bóg wydał ich w ich rękę.

¹⁷I Abijasz i jego lud porazili ich wielkim pobojowiskiem: tak że padło zabitych z Izraela pięćset tysięcy wybranych mężów.

¹⁸Tak więc synowie Izraela zostali w tym czasie pokonani, a synowie Judy zwyciężyli, ponieważ ufali Panu, Bogu swych ojców.

¹⁹I Abijasz ścigał Jeroboama i wziął od niego miasta: Betel z jego miasteczkami, i Jesanę z jej miasteczkami, i Efron z jego miasteczkami.

²⁰I Jeroboam nie odzyskał mocy znowu za dni Abijasza: i Pan go uderzył, i umarł.

²¹A Abijasz wzmagał się i wziął sobie czternaście żon, i spłodził dwudziestu dwóch synów i szesnaście córek.

²²A pozostałe czyny Abijasza i jego drogi i jego słowa są napisane w komentarzu proroka Idda.