2 Chronicles 13

¹W osiemnastym roku panowania króla Jeroboama rozpoczął Abiasz panowanie nad Judą.

²Panował trzy lata w Jerozolimie. Imię jego matki było Michaja, córka Uriela z Gabaon. I była wojna między Abiaszem a Jeroboamem.

³Abiasz ustawił wojsko do bitwy, złożone z czterystu tysięcy dzielnych wojowników; Jeroboam zaś ustawił przeciwko niemu osciem setek tysięcy wybranych mężów, będących mocnymi ludźmi wojny.

⁴I Abiasz stanął na górze Semarajim, która jest w górze Efraim, i powiedział: Słuchajcie mnie, Jeroboamie, i cały Izraelu;

⁵Czyż nie wiecie, że Pan, Bóg Izraela, dał królestwo nad Izraelem Dawidowi na wieki, jemu i jego synom przymierzem wiecznym?

⁶A jednak Jeroboam, syn Nabata, sługa Salomona, syna Dawidowego, powstał i zbuntował się przeciwko swojemu panu.

⁷I zebrali się do niego ludzie marni, synowie Beliala, i umocnili się przeciwko Roboamowi, synowi Salomona, gdy Roboam był młody i słabego serca, i nie mógł im się oprzeć.

⁸A teraz myślicie, że możecie stawić opór królestwu Pana w rękach synów Dawidowych; jesteście zaś wielkim tłumem, i macie u siebie złote cielce, które Jeroboam sprawił wam za bogów.

⁹Czy nie wypędziliście kapłanów Pana, synów Aarona, i Lewitów, i nie uczyniliście sobie kapłanów podobnie jak narody innych ziem? Tak że każdy, kto przychodzi, aby poświęcić się młodym wołem i siedmioma baranami, może być kapłanem tych, które nie są bogami.

¹⁰Ale my, Pan jest naszym Bogiem, i nie opuściliśmy Go; i kapłani, którzy służą Panu, są synami Aarona, i Lewici czuwają nad swoją służbą:

¹¹I palą Panu każdego poranka i każdego wieczora całopalenia i kadzidło miłe: chleb zaś wkładany stawiają na czystym stole; i świecznik złoty z jego lampami, aby palić się każdego wieczora: bo strzegliśmy straży Pana, Boga naszego; wy zaś Go opuściliście.

¹²A oto, sam Bóg jest z nami za naszego wodza, i jego kapłani z trąbami głośnymi, aby wydać wam okrzyk alarmujący. Synowie Izraela, nie walczcie przeciwko Panu, Bogu ojców waszych; bo nie będziecie szczęśliwi.

¹³Ale Jeroboam wysłał zasadzkę, aby pójść za nimi; tak że byli przed Judą, a zasadzka za nimi.

¹⁴I gdy Juda się obejrzała, oto bitwa była przed nią i za nią: i wołali do Pana, i kapłani trąbili w trąby.

¹⁵Wtedy mężowie Judy wydali okrzyk; i gdy mężowie Judy wydali okrzyk, Bóg pobił Jeroboama i cały Izrael przed Abiaszem i Judą.

¹⁶I synowie Izraela uciekli przed Judą: i Bóg wydał ich w ich ręce.

¹⁷I Abiasz i jego lud pobili ich wielkiego bólem: tak że padło pobitych z Izraela pięćset tysięcy wybranych mężów.

¹⁸Wtedy synowie Izraela byli pokonani w tym czasie, a synowie Judy przeważyli, bo ufali Panu, Bogu ojców swoich.

¹⁹I Abiasz ścigał za Jeroboamem, i wziął od niego miasta: Betel z jego miasteczkami, Jeszanę z jej miasteczkami, i Efraim z jego miasteczkami.

²⁰Jeroboam nie odzyskał mocy w dniach Abiasza: i Pan go poraził, i umarł.

²¹A Abiasz umacniał się, i wziął czternaście żon, i spłodził dwudzieścia i dwa synów, i szesnaście córek.

²²A pozostałe czyny Abiasza, i jego drogi, i jego słowa, są napisane w opowiadaniu proroka Iddo.