2 Chronicles 13

¹W osiemnastym roku panowania króla Jeroboama rozpoczął Abiasz rządy nad Judą.

²Przez trzy lata panował w Jeruzalem; imię jego matki było Michaja, córka Uriela z Giby. Była wojna między Abiaszem a Jeroboamem.

³Abiasz stoczy bitwę z armią mężczyzn walecznych, czterystutysiąca wybranych mężów; a Jeroboam ustawił się przeciwko niemu w boju z osiemsetysięcioma wybranymi mężami, mężami mocnymi i dzielnym.

⁴Abiasz stanął na górze Cemarajim, która jest w górach Efraima, i powiedział: Słuchajcie mnie, Jeroboamie i cały Izraelu!

⁵Czyż nie wiecie, że Pan, Bóg Izraela, dał królestwo nad Izraelem Dawidowi na wieki, jemu i jego synom przez przymierze soli?

⁶A Jeroboam, syn Nebata, sługa Salomona, syna Dawidowego, powstał i zbuntował się przeciwko swemu panu.

⁷Zebrali się do niego ludzie bezwartościowi, godz postaci, którzy umocnili się przeciwko Roboamowi, synowi Salomona, gdy Roboam był młody i słabego serca, i nie mógł im się oprzeć.

⁸A teraz myślicie, że możecie się oprzeć królestwu Pana w rękach synów Dawidowych; a wy jesteście wielkim tłumem i macie z sobą złote cielce, które wam uczynił Jeroboam za bogów.

⁹Czy nie wygnaliście kapłanów Pana, synów Aarona, i Lewitów, i uczyniliście sobie kapłanów podle zwyczaju narodów innych ziem? tak, że każdy, kto przyjdzie, aby się poświęcić młodym bykiem i siedmioma baranami, ten może być kapłanem tych, którzy nie są bogami.

¹⁰Ale my, Pan jest naszym Bogiem, i nie opuściliśmy Go; kapłani zaś, którzy służą Panu, są synami Aarona, i Lewici w swoim urzędzie.

¹¹I spalają Panu każdego ranka i każdego wieczora ofiary całopalne i kadzidło miłe; chleby zaś przedłożenia stawią w porządku na stole czystym; a świecznik złoty z jego lampami, aby się paliły każdego wieczora; bo strzegą we warcie Pana, Boga naszego; ale wy opuściliście Go.

¹²Oto Bóg jest z nami na czele, i kapłani jego z trąbami alarmu, aby zagrać w alarm przeciwko wam. Synowie Izraela, nie walczcie przeciwko Panu, Bogu ojców waszych; albowiem nie będziecie mieć powodzenia.

¹³A Jeroboam przygotował zasadzkę, aby przyjść za nimi; tak iż byli przed Judą, a zasadzka za nimi.

¹⁴Gdy Juda się odwrócił, oto bitwa była przed nimi i za nimi; i wołali do Pana, a kapłani trąbili w trąby.

¹⁵Wtedy mężowie Judy wydali okrzyk; i gdy mężowie Judy wydali okrzyk, Pan uderzył Jeroboama i cały Izrael przed Abiaszem i Judą.

¹⁶Synowie Izraela uciekli przed Judą; a Bóg wydał ich w ręce ich.

¹⁷Abiasz i lud jego pobili ich wielkim pobiciem; więc upadło zabitych z Izraela pięćsetysięcy mężów wybranych.

¹⁸Tak synowie Izraela zostali ukorzenieni w tym czasie, a synowie Judy zwycięży, bo ufali w Pana, Boga ojców swoich.

¹⁹Abiasz cisnął się za Jeroboamem i wziął od niego miasta: Betel wraz z jego miasteczkami, i Jesanę wraz z jej miasteczkami, i Efron wraz z jego miasteczkami.

²⁰Jeroboam nie odzyskał siły w dniach Abiasza; a Pan go uderzył, i umarł.

²¹Ale Abiasz umocnił się i wziął sobie czternaście żon, i miał dwudziestu dwóch synów i szesnaście córek.

²²Pozostałe czyny Abiasza, jego drogi i jego słowa, są napisane w poświęconym prorokowi Iddo.