2 Chronicles 14

¹En Abija ontsliep zijn vaderen, en zij begroeven hem in de stad David; en zijn zoon Asa werd koning in zijn plaats. In zijn dagen was het land rustig tien jaren.

²En Asa deed wat goed en recht was in de ogen van de HEERE, zijn God:

³want hij nam weg de vreemde altaren en de hoogten, en verbrak de zuilen en hieuw de Aserims neder,

⁴en gebood Juda om de HEERE, de God hunner vaderen, te zoeken, en de wet en het gebod te doen.

⁵Ook deed hij weg uit al de steden van Juda de hoogten en de zonnebeelden: en het koninkrijk was rustig voor hem.

⁶En hij bouwde versterkte steden in Juda; want het land was rustig, en hij had geen oorlog in die jaren, omdat de HEERE hem rust gegeven had.

⁷Want hij zeide tot Juda: Laat ons deze steden bouwen, en er muren, en torens, poorten en grendels omheen maken; het land ligt nog voor ons open, omdat wij de HEERE, onze God, gezocht hebben; wij hebben Hem gezocht, en Hij heeft ons rust gegeven aan alle zijden. Dus zij bouwden en hadden voorspoed.

⁸En Asa had een leger dat schilden en speren droeg, uit Juda driehonderdduizend; en uit Benjamin, dat schilden droeg en bogen spande, tweehonderdtachtigduizend: dit waren allen dappere mannen.

⁹En Zerah, de Ethiopiër, trok tegen hen uit met een leger van duizendduizend, en driehonderd wagens; en hij kwam tot Maresha.

¹⁰Toen trok Asa uit om hem tegemoet te gaan, en zij schikten zich tot het gevecht in het dal van Zefata bij Maresha.

¹¹En Asa riep tot de HEERE, zijn God, en zeide: HEERE, er is niemand anders dan Gij om te helpen, tussen den sterke en den zonder sterkte: help ons, HEERE, onze God; want op U verlaten wij ons, en in Uw naam zijn wij gekomen tegen deze menigte. HEERE, Gij zijt onze God; laat den mens tegen U niet sterker zijn.

¹²Zo sloeg de HEERE de Ethiopiërs voor Asa en voor Juda; en de Ethiopiërs vloden.

¹³En Asa en het volk, dat met hem was, vervolgde hen tot Gerar; en er vielen van de Ethiopiërs zo velen, dat zij niet tot zich zelven konden komen; want zij werden vernietigd voor de HEERE en voor Zijn leger; en zij voerden zeer veel buit weg.

¹⁴En zij sloegen alle steden rond om Gerar; want de vrees van de HEERE kwam over hen: en zij plonderden al de steden; want er was veel buit in hen.

¹⁵Zij sloegen ook de tenten des vee; en voerden schapen in menigte weg, en kamelen, en keerden terug naar Jerusalem.