2 Chronicles 14

¹En Abija lag bij zijn vaderen, en zij begroeven hem in de stad van David, en zijn zoon Asa werd koning in zijn plaats; in zijn dagen was het land stil tien jaren.

²En Asa deed dat goed was en dat recht was in de ogen van de HEERE, zijn God,

³en hij wendde af de altaren van de vreemdelingen en de hoogten, en brak de gedenkstenen in stukken, en hieuw de Aserims neer,

⁴en hij zei tot Juda dat zij de HEERE, God hunner vaderen, zoeken zouden, en de wet en het gebod doen;

⁵en hij wendde af uit alle steden van Juda de hoogten en de beelden, en het koningrijk was stil voor hem.

⁶En hij bouwde vestingssteden in Juda, want het land had rust, en er was geen oorlog met hem in deze jaren, omdat de HEERE hem rust gaf.

⁷En hij zei tot Juda: Laat ons deze steden bouwen, en hen omringen met muren en torens, grendelen en deuren, terwijl het land voor ons is, omdat wij de HEERE, onze God, gezocht hebben; wij hebben gezocht, en Hij gaf ons rust van rondom; en zij bouwden en gelukte het hun.

⁸En Asa had een leger, dat schild en speer droeg, uit Juda driehonderdduizend, en uit Benjamin, schild en boog trekkende, tweehonderdtachtigduizend; al deze waren dappere mannen van krijg.

⁹En Zéra, de Ethiopiër, trok tegen hem uit met een leger van duizend man duizend, en driehonderd wagens, en hij kwam tot Maresjah,

¹⁰en Asa trok tegen hem uit, en zij stelden zich in slagorde in het dal van Zefata bij Maresjah.

¹¹En Asa riep tot de HEERE, zijn God, en zeide: HEERE! het is U niet moeilijk, om te helpen, tussen den sterke en dengene, die geen kracht heeft; help ons, HEERE, onze God, want op U vertrouwen wij, en in Uw naam zijn wij tegen deze menigte gekomen; HEERE! Gij zijt onze God; laat het stervelingen niet mogelijk zijn, tegen U op te treden!

¹²En de HEERE sloeg de Ethiopiërs voor Asa en voor Juda, en de Ethiopiërs vloden,

¹³en Asa en het volk, dat met hem was, vervolgde hen tot Gerar toe, en der Ethiopiërs vielen zeer velen, want zij waren verbrijzeld voor de HEERE en voor Zijn leger; en zij voerden zeer veel buit weg,

¹⁴en zij sloegen alle steden rondom Gerar; want de vrees van de HEERE was over hen, en zij plunderden al de steden, want zeer veel buit was daarin;

¹⁵en ook tenten met vee sloegen zij, en zij voerden schapen in menigte weg, en kamelen, en keerden weder naar Jeruzalem.