2 Chronicles 36

¹I lud ziemi wziął Joachaza, syna Jozjasza, i uczynił go królem w Jeruzalem na miejsce jego ojca.

²Joachaz miał dwadzieścia trzy lata, gdy został królem, i królował w Jeruzalem trzy miesiące.

³Król Egiptu złożył go z tronu w Jeruzalem i nałożył na Judę podatek sto talentów srebra i jeden talent złota.

⁴Król Egiptu uczynił Eliakima, brata Joachaza, królem nad Judą i Jeruza­lemem, i zmienił jego imię na Joachim. Natomiast Necho wziął jego brata Joachaza i zabrał go do Egiptu.

⁵Joachim miał dwadzieścia pięć lat, gdy został królem, i królował w Jeruzalem jedenaście lat. Czynił to, co złe w oczach Pana, swojego Boga.

⁶Nebukadnecar, król Babilonu, zaatakował go i związał go więzami z brązu, aby zabrać go do Babilonu.

⁷Nebukadnecar zabrał także do Babilonu przedmioty z świątyni Pana i umieścił je w swojej świątyni tam.

⁸Pozostałe wydarzenia panowania Joachima, rzeczy odrażające, które czynił, i wszystko, co znaleziono przeciwko niemu, są napisane w księdze królów Izraela i Judy. I Joachin, jego syn, zastąpił go jako król.

⁹Joachin miał osiemnaście lat, gdy został królem, i królował w Jeruzalem trzy miesiące i dziesięć dni. Czynił to, co złe w oczach Pana.

¹⁰Na wiosnę król Nebukadnecar posłał po niego i zabrał go do Babilonu wraz z przedmiotami wartościowymi ze świątyni Pana, i uczynił Sedecjasza, ujca Joachina, królem nad Judą i Jeruza­lemem.

¹¹Sedecjasz miał dwadzieścia jeden lat, gdy został królem, i królował w Jeruzalem jedenaście lat.

¹²Czynił to, co złe w oczach Pana, swojego Boga, i nie uniżył się przed prorokiem Jeremjaszem, który mówił słowo Pana.

¹³Zbuntował się także przeciwko królowi Nebukadnecarowi, który kazał mu przysiąc w imię Boga. Stawał się zatwardziały i uparty w sercu, i nie chciał się zwrócić do Pana, Boga Izraela.

¹⁴Ponadto wszyscy przywódcy kapłanów i lud stawali się coraz bardziej niewierni, naśladując wszystkie odrażające praktyki narodów i splugawiając świątynię Pana, którą poświęcił w Jeruzalem.

¹⁵Pan, Bóg ich przodków, wysyłał do nich wiadomości przez swoich posłanników znowu i znowu, bo miał litość nad swoim ludem i nad swoim przybytkiem.

¹⁶Lecz wyśmiewali posłanców Boga, gardzili jego słowami i szydzili z jego proroków, aż gniew Pana rozpalił się przeciwko jego ludowi i nie było ratunku.

¹⁷Sprowadził na nich króla Babilonii, który zabijał ich młodzieńców mieczem w świątyni, i nie szczędzili młodzieńców ani dziewcząt, starców ani słabych. Bóg wydał ich wszystkich w ręce Nebukadnecara.

¹⁸Zabrał do Babilonu wszystkie przedmioty ze świątyni Boga, duże i małe, i skarby świątyni Pana i skarby króla i jego urzędników.

¹⁹Podpalili świątynię Boga i zburzyli mur Jeruzalem; spalili wszystkie pałace i zniszczyli wszystko, co miało wartość tam.

²⁰Zabrał do wygnania do Babilonu pozostałość, która uszła przed mieczem, i stali się służebnikami dla niego i jego następców, aż do czasu, gdy do władzy doszło królestwo Persji.

²¹Ziemia cieszyła się swoimi sabatami odpoczynku; przez cały czas swojej dezolacji odpoczywała, aż do wypełnienia siedemdziesięciu lat słowa Pana wypowiedzianego przez Jeremjasza.

²²W pierwszym roku panowania Cyrusa, króla Persji, aby wypełnić słowo Pana wypowiedziane przez Jeremjasza, Pan skłonił serce Cyrusa, króla Persji, do wydania rozporządzenia przez całe jego królestwo i także do zapisania go:

²³„Tak mówi Cyrus, król Persji: 'Pan, Bóg nieba, dał mi wszystkie królestwa ziemi i wyznaczył mnie do wybudowania dla niego świątyni w Jeruzalem w Judzie. Każdy z jego ludu między wami może tam pójść, i niech Pan, jego Bóg, będzie z nim.'"