2 Chronicles 9

¹A gdy królowa Sabejska usłyszała o sławie Salomona, przybyła do Jerozolimy, aby go doświadczyć pytaniami trudnymi, z bardzo wielkim orszakiem, wielbłądami niosącymi aromatyczne olejki, złotem w obfitości i drogocennymi kamieniami; i gdy przybyła do Salomona, rozmawiała z nim o wszystkim, co miała w sercu.

²I Salomon wyjaśnił jej wszystkie jej pytania; nie było nic ukryte przed Salomonem, czego by jej nie powiedział.

³A gdy królowa Sabejska ujrzała mądrość Salomona i dom, który wybudował,

⁴i potrawy przy jego stole, i usadzenie jego sług, i służbę jego ministrów, i ich szaty, i jego mażordómów, i ich szaty, i jego wejście, którym wchodził do domu Pańskiego, zabrakło jej już ducha.

⁵I powiedziała do króla: Prawdziwą wiadomość słyszałam w mojej własnej ziemi o twoich czynach i o twojej mądrości.

⁶Lecz nie wierzyłam ich słowom, dopóki nie przybyłam i moje oczy nie ujrzały tego; a oto połowa wielkości twojej mądrości nie została mi oznajmiona: przewyższasz sławę, którą słyszałam.

⁷Błogosławieni są twoi mężowie i błogosławieni są ci twoi słudzy, którzy stoją ciągle przed tobą i słuchają twojej mądrości.

⁸Błogosławiony będź Pan, Bóg twój, który się upodobał w tobie, aby cię posadził na tronie jego, aby być królem dla Pana, Boga twojego; ponieważ Bóg twój miłował Izraela, aby go ugruntować na wieki, dlatego uczynił cię królem nad nim, abyś czynił sąd i sprawiedliwość.

⁹A dała ona królowi sto dwadzieścia talentów złota, i aromatyczne olejki w wielkim obfitości, i drogocenne kamienie; nie było takiego aromatu, jaki dała królowa Sabejska królowi Salomonowi.

¹⁰A słudzy też Huram i słudzy Salomona, którzy przynosili złoto z Ofir, przynieśli drewno algum i drogocenne kamienie.

¹¹A król uczynił z drewna algum terrasy dla domu Pańskiego i dla domu króla, i harfy i psaltery dla śpiewaków; nie było takie widane przedtem w ziemi Judy.

¹²A król Salomon dał królowej Sabejskiej wszystko, czego pragnęła, o co prosiła, poza tym, co przybyła mu; tak obrócili się i poszli do swojej ziemi, ona i jej słudzy.

¹³A waga złota, które przychodziło do Salomona w roku jednym, wynosiła sześćset sześćdziesiąt sześć talentów złota,

¹⁴poza tym, które kupcy i handlarze przynosili; i wszyscy królowie Arabii i namiestnicy krainy przynosili złoto i srebro do Salomona.

¹⁵A król Salomon uczynił dwieście tarcz z złota kuwanego; sześćset syklów złota kuwanego szło na jedną tarczę.

¹⁶I uczynił trzysta mniejszych tarcz z złota kuwanego; trzysta syklów złota szło na jedną mniejszą tarczę; i król umieścił je w domu lasu Libanu.

¹⁷A jednak król uczynił sobie wielki tron ze słonowacej kości i okrył go czystym złotem.

¹⁸I było sześć stopni do tronu, i podnóżek ze złota przytwierdzony do tronu, i oparcia po obu stronach przy miejscu siedzeńca, i dwa lwy stojące przy oparcjach.

¹⁹I dwunaście lwów stało tam z jednej strony i z drugiej na sześciu stopniach; nie było takiego uczynionego w żadnym królestwie.

²⁰A wszystkie naczynia do picia króla Salomona były ze złota, i wszystkie naczynia domu lasu Libanu były ze złota czystego; srebro nie było nic warte za dni Salomona.

²¹Bo king miał statki, które jeździły do Tarszysz wraz ze sługami Hurама; raz na trzy lata przychodziły statki Tarszysz, niosące złoto i srebro, kość słoniową, małpy i pawi.

²²I tak król Salomon przewyższał wszystkich królów ziemi bóstwem i mądrością.

²³I wszyscy królowie ziemi szukali oblicza Salomona, aby słyszeć jego mądrość, którą Bóg wstawił w jego serce.

²⁴I przynosili każdy jego dar: naczynia ze srebra i naczynia ze złota, i szaty, pancerze i aromatyczne olejki, konie i muły, pewną stawkę na każdy rok.

²⁵A Salomon miał cztery tysiące stajni na konie i wozy, i dwanaście tysięcy jeźdźców, których umieścił w miastach wozowych i przy królu w Jeruzalem.

²⁶I panował nad wszystkimi królami od Rzeki aż do ziemi Filistynów i do granic Egiptu.

²⁷A król uczynił srebro w Jeruzalem takie jak kamienie, i cedry uczynił takie jak sycymorowe drzewa, które są na nizinie, dla obfitości.

²⁸I przynosili Salomonowi konie z Egiptu i ze wszystkich ziem.

²⁹A reszta czynów Salomona, pierwszych i ostatnich, czy nie są one napisane w dziejach proroka Natana i w proroctwie Achijasza Szylonitego i w wizjach Idda widzącego dotyczących Jeroboama, syna Nebata?

³⁰A Salomon królował w Jeruzalem nad wszystkim Izraelem czterdzieści lat.

³¹I Salomon zasnął z ojcami swoimi i był pochowany w mieście Dawida, ojca swojego; a Roboam, syn jego, królował na jego miejscu.