2 Corinthians 12

¹Roemen is werkelijk niet voordelig voor mij, want ik zal komen tot visioenen en openbbaringen des Heren.

²Ik heb een mens in Christus gekend, veertien jaren geleden -- of in het lichaam, ik heb het niet geweten, of buiten het lichaam, ik heb het niet geweten, God heeft het geweten -- zulk een wordt weggerekt tot de derde hemel;

³en ik heb zulk een mens gekend -- of in het lichaam, of buiten het lichaam, ik heb het niet geweten, God heeft het geweten, --

⁴dat hij werd weggerekt naar het paradijs, en hoorde onuitsprekelijke woorden, die het niet mogelijk is voor de mens om te spreken.

⁵Van zulk een zal ik roemen, en van mijzelf zal ik niet roemen, behalve in mijn zwakheden,

⁶want indien ik zou willen roemen, zou ik geen dwaas zijn, want waarheid zal ik spreken; maar ik onthoud mij, opdat niemand omtrent mij iets zou denken boven wat hij mij ziet, of wat hij van mij hoort;

⁷en opdat ik door de buitengewone grootheid der openbaringen niet zou worden verheven, werd mij een doorn in het vlees gegeven, een bode van de Tegenstander, opdat hij mij zou slaan, opdat ik niet zou worden verheven.

⁸Over dit ding heb ik driemaal tot de Heer geroepen, dat het van mij zou wijken,

⁹en Hij zeide tot mij: Mijn genade is u genoeg, want Mijn kracht wordt volmaakt in zwakheid; gaarne daarom zal ik veel liever roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus op mij rust:

¹⁰daarom ben ik welbevallen in zwakheden, in beschadigingen, in noodstellingen, in vervolgingen, in benauwdheden -- voor Christus; want wanneer ik zwak ben, dan ben ik sterk;

¹¹Een dwaas ben ik geworden -- roemende; gij -- gij hebt mij gedwongen; want door u zou ik moeten aanbevolen zijn geworden, want in niets was ik achter de allergrootste apostelen -- al ben ik niets.

¹²De tekenen waarlijk des apostels zijn onder u gewrocht in alle geduld, in tekenen, en wonderen, en machtige daden,

¹³want waarin waart gij minderder dan de overige vergaderingen, behalve dat ik zelf u niet tot last ben geweest? vergeeft mij deze onrechtvaardigheid!

¹⁴Ziet, een derde maal ben ik gereed om tot u te komen, en ik zal u niet tot last zijn, want ik zoek niet het uwe, maar u, want de kinderen behoren niet voor de ouders te sparen, maar de ouders voor de kinderen,

¹⁵en ik zeer gaarne zal uitgeven en geheel uitgeput worden voor uw zielen, al minnende gij mij overvloediger, minder word ik bemind.

¹⁶En laat het aldus zijn, ik -- ik ben u niet tot last geweest, maar listig zijnde, heb ik u met bedrog weggenomen;

¹⁷iemand van degenen die ik tot u heb gezonden -- door hem heb ik voordeel van u getrokken?

¹⁸Ik heb Titus verhoord, en heb met hem de broeder gezonden; heeft Titus voordeel van u getrokken? in dezelfde geest zijn wij niet gewandeld? -- zijn wij niet in dezelfde voetstappen gegaan?

¹⁹Wederom, meent gij dat wij tot u verdediging maken? voor God in Christus spreken wij; en al het een en ander, geliefden, voor uw opbouw,

²⁰want ik vrees dat ik, gekomen zijnde, u niet zulks als ik wens zal vinden, en ik -- ik zal door u bevonden worden zulk als gij niet wenst, dat daar niet zij twist, afgunsten, grimmigheden, revelries, kwade spraken, gefluister, opgeblazenheid, oproeren,

²¹dat ik wederom gekomen zijnde, mijn God mij verootmoedige omtrent u, en ik veel betreur van degenen die vroeger gezondigd hebben, en niet hebben zich bekeerd aangaande de onzuiverheid, en hoererij, en wellust, die zij bedreven hebben.