2 Corinthians 6

¹I pracując razem z Nim, błagamy was również, abyście nie przyjęli daremnie łaski Bożej

²(albowiem mówi: W czasie łaskawym wysłuchałem cię, a w dniu zbawienia wspomogłem cię; oto teraz czas łaskaw; oto teraz dzień zbawienia):

³nie dając żadnego powodu do potknięcia w niczym, aby nasze posługiwanie nie było ganione;

⁴lecz we wszystkim polecając się jako sługi Boży, w wielkiej cierpliwości, w uciemiężeniach, w niedostatku, w udrękach,

⁵w biczowaniach, w więzieniach, w zamieszaniu, w pracach, w czuwaniach, w postach;

⁶w czystości, w wiedzy, w długomyślności, w dobroci, w Duchu Świętym, w miłości nieniszczejącej,

⁷w słowie prawdy, w mocy Bożej; przez broń sprawiedliwości po prawej i lewej stronie,

⁸przez chwałę i pohańbienie, przez złą i dobrą reputację; jako oszukańcy, a jednak prawdomówni;

⁹jako nieznani, a jednak znani; jako umierający, a oto żyjemy; jako karzeni, a nie uśmierceni;

¹⁰jako smutni, a jednak zawsze radujący się; jako biedni, a jednak wielu wzbogacający; jako nie posiadający niczego, a jednak wszystko posiadający.

¹¹Nasze usta są otwarte dla was, Koryntianie, nasze serce jest rozszerzone.

¹²Nie jesteście w nas zwężeni, ale zwężeni jesteście we własnych uczuciach waszych.

¹³Na wymianę zaś podobną (mówię do was jako do moich dzieci), i wy bądźcie rozszerzeni.

¹⁴Nie bądźcie w nierównym jarzmie z niewierzącymi: albowiem jakie porozumienie między sprawiedliwością a niesprawiedliwością? albo jakie uczestnictwo między światłością a ciemnością?

¹⁵I jaki pokój między Chrystusem a Belialem? albo jaki udział między wiernym a niewierzącym?

¹⁶I jaka ugoda między świątynią Boga a bałwanami? My bowiem jesteśmy świątynią Boga żywego; jak powiedział Bóg: Będę mieszkał w nich i chodzić będę między nimi; i będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem.

¹⁷Przetoż wyjdźcie spośród nich i bądźcie oddzieleni, mówi Pan, i nie dotykajcie niczego nieczystego; a Ja was przyjmę,

¹⁸i będę wam Ojcem, a wy będziecie Mi synami i córkami, mówi Pan Wszechmogący.