2 Corinthians 6

¹My więc, współpracując z Bogiem, błagamy was, abyście nie przyjmowali daremnie łaski Bożej.

²(Bowiem mówi: W czasie łaskawości wysłuchałem cię, a w dniu zbawienia pośpieszyłem ci na pomoc. Oto teraz czas łaskawości, oto teraz dzień zbawienia).

³Nie dając żadnego powodu do zgorszenia w niczym, aby nikt nie mógł nic zarzucić naszej posłudze;

⁴Lecz we wszystkim okazując się sługami Bożymi: w wielkiej cierpliwości, w ucisku, w niedostatku, w troskach,

⁵W biczowaniu, w więzieniach, w zamieszaniu, w pracach, w czuwaniach, w poszczeniu;

⁶W czystości serca, w wiedzy, w długomyślności, w dobroci, w Duchu Świętym, w miłości szczere;

⁷W słowie prawdy, w mocy Bożej; uzbrojeni w sprawiedliwość po prawicy i po lewicy,

⁸Przez chwałę i pohańbienie, przez złą sławę i dobrą sławę; jako oszukańcy, a zarazem wierni;

⁹Jako nieznani, a przecież dobrze znani; jako umierający, a oto żyjemy; jako karani, a przecież nie śmiertelnie;

¹⁰Jako smutni, lecz zawsze weseli; jako ubodzy, a wzbogacający wielu; jako nic niemający, a wszystko posiadający.

¹¹Usta nasze otworzyły się do was, Koryntianie, serce nasze się rozszerzyło.

¹²Nie jesteście ograniczeni w nas, ale jesteście ograniczeni we własnych uczuciach.

¹³Dajcie mi więc odwzajemnienie (mówię jako do dzieci): rozszerzycie też serca wasze.

¹⁴Nie bądźcie w nierownym jarzmo z niewierzącymi. Jakaż bowiem wspólnota między sprawiedliwością a nieprawością? Albo jakie pojednanie między światłością a ciemnością?

¹⁵A jakaż zgodność między Chrystusem a Beliarem? Albo jaki udział u wierzącego z niewierzącym?

¹⁶A jakaż umowa między świątynią Boga a bożkami? Myśmy bowiem świątynią Boga żywego, jak rzekł Bóg: Mieszkać będę pośród nich i chodzić będę między nimi, i będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem.

¹⁷Przetoż wyjdźcie spośród nich i odłączcie się, mówi Pan, i do rzeczy nieczystej nie przylegajcie; a Ja przyjmę was,

¹⁸I będę wam Ojcem, a wy będziecie Mi synami i córkami, mówi Pan, Władca wszystkich.