2 Kings 15

¹W dwudziestym siódmym roku panowania Jeroboama, króla Izraela, Azariasz, syn Amazjasza, został królem Judy.

²Miał szesnaście lat, gdy został królem, i panował w Jerozolimie przez pięćdziesiąt dwa lata; imię jego matki było Jekolia z Jerozolimy.

³I czynił, co było słuszne w oczach Pana, tak jak czynił jego ojciec Amazjasz.

⁴Lecz nie usunął miejsc wysokich, i lud wciąż składał ofiary i palił je na miejscach wysokich.

⁵I Pan zsłał chorobę na króla, i został trędowaty, i aż do dnia śmierci swej mieszkał oddzielnie w domu swoim. A Jotam, syn jego, kierował domem jego, sądząc lud ziemi.

⁶A pozostałe czyny Azariasza i wszystko, co czynił, czyż nie jest to zapisane w księdze dziejów królów Judy?

⁷I Azariasz spocząwał z ojcami swymi i został pochowany z ojcami swymi w mieście Dawidowym; i Jotam, syn jego, został królem na jego miejsce.

⁸W trzydziestym ósmym roku Azariasza, króla Judy, Zachariasz, syn Jeroboama, był królem nad Izraelem przez sześć miesięcy.

⁹I czynił zło w oczach Pana, tak jak czynił jego ojciec, nie odstępując od grzechu, który Jeroboam, syn Nabata, popełnił i sprawił, że Izrael go popełniał.

¹⁰I Szalum, syn Jabesa, zawiązał przeciwko niemu tajną intrygę, i zaatakował go w Ibleam, zabił go i został królem na jego miejsce.

¹¹A pozostałe czyny Zachariasza są zapisane w księdze dziejów królów Izraela.

¹²To jest to, co Pan mówił do Jehu: Synowie twoi aż do czwartego pokolenia będą królami Izraela. I tak się stało.

¹³Szalum, syn Jabesa, został królem w trzydziestym dziewiątym roku Ozjasza, króla Judy; i panował w Samaryi przez czas jednego miesiąca.

¹⁴Wtedy Menajem, syn Gadiego, wyruszył z Tyrzy i przyszedł do Samarii, i zaatakował Szaluma, syna Jabesa, w Samaryi, zabił go i uczynił się królem na jego miejsce.

¹⁵A pozostałe czyny Szaluma i tajna intryga, którą zawiązał, są zapisane w księdze dziejów królów Izraela.

¹⁶Wtedy Menajem zniszczył Tappuach i wszystkie mieszkańce jego, i jego granice, od Tyrzy, ponieważ nie chcieli go wpuścić; i wszystkie kobiety, które były w ciąży, rozkazał on rozciąć.

¹⁷W trzydziestym dziewiątym roku Azariasza, króla Judy, Menajem, syn Gadiego, został królem nad Izraelem, i panował w Samaryi przez dziesięć lat.

¹⁸Czynił zło w oczach Pana; nie odstępował od grzechu, który Jeroboam, syn Nabata, popełnił i sprawił, że Izrael go popełniał.

¹⁹W jego czasach Pul, król Asyrji, wyruszył przeciwko ziemi; i Menajem dał Pulowi tysiąc talentów srebra, aby mógł pozwolić mu zachować królestwo.

²⁰I Menajem ściągnął pieniądze z Izraela, od wszystkich mężów bogatych, po pięćdziesiąt syklów srebra od każdego, aby dać królowi Asyrji. I król Asyrji odszedł, nie pozostając w ziemi.

²¹A pozostałe czyny Menejema i wszystko, co czynił, czyż nie jest to zapisane w księdze dziejów królów Izraela?

²²I Menajem spocząwał z ojcami swymi; i Pekachjasz, syn jego, został królem na jego miejsce.

²³W pięćdziesiątym roku Azariasza, króla Judy, Pekachjasz, syn Menejema, został królem nad Izraelem w Samaryi, panując przez dwa lata.

²⁴Czynił zło w oczach Pana, nie odstępując od grzechu, który Jeroboam, syn Nabata, popełnił i sprawił, że Izrael go popełniał.

²⁵I Pekach, syn Remaliasza, jego dowódca, zawiązał przeciwko niemu tajną intrygę, zaatakował go w pałacu królewskim w Samaryi; i z nim było pięćdziesiąt mężów z Gileadu; i zabił go i został królem na jego miejsce.

²⁶A pozostałe czyny Pekachjasza i wszystko, co czynił, jest zapisane w księdze dziejów królów Izraela.

²⁷W pięćdziesiątym drugim roku Azariasza, króla Judy, Pekach, syn Remaliasza, został królem nad Izraelem w Samaryi, panując przez dwadzieścia lat.

²⁸Czynił zło w oczach Pana, nie odstępując od grzechu, który Jeroboam, syn Nabata, popełnił i sprawił, że Izrael go popełniał.

²⁹W czasach Pekacha, króla Izraela, Tiglat-Pileser, król Asyrji, przyszedł i zajął Ijon i Abel-Bet-Maachę i Janoach i Kedes i Hazor i Gilead i Galileę i całą ziemię Neftalego; i zabił lud do Asyrji.

³⁰I Hoszea, syn Elego, zawiązał przeciwko Perachowi, synowi Remaliasza, tajną intrygę, i zaatakował go, zabił go i został królem na jego miejsce, w dwudziestym roku Jotama, syna Ozjasza.

³¹A pozostałe czyny Pekacha i wszystko, co czynił, jest zapisane w księdze dziejów królów Izraela.

³²W drugim roku Pekacha, syna Remaliasza, króla Izraela, Jotam, syn Ozjasza, został królem Judy.

³³Miał dwadzieścia pięć lat, gdy został królem, i panował przez szesnaście lat w Jerozolimie; a imię jego matki było Jerusza, córka Zadoka.

³⁴I czynił, co było słuszne w oczach Pana, tak jak czynił jego ojciec Ozjasz.

³⁵Lecz nie usunął miejsc wysokich, i lud wciąż składał ofiary i palił je na miejscach wysokich. On zbudował wyższą bramę domu Pana.

³⁶A pozostałe czyny Jotama i wszystko, co czynił, czyż nie jest to zapisane w księdze dziejów królów Judy?

³⁷W tamtych czasach Pan najpierw posłał przeciwko Judzie Rezyna, króla Aramu, i Pekacha, syna Remaliasza.

³⁸I Jotam spocząwał z ojcami swymi i został pochowany w mieście Dawidowym, ojca swego; i Achaz, syn jego, został królem na jego miejsce.