2 Kings 19

¹Toen koning Hizkia dit hoorde, scheurde hij zijn kleren en trok zich boetekleed aan en ging de tempel des Heren in.

²Hij zond Elijakim, de paleisbestuurder, Sebna, de secretaris, en de voornaamste priesters, allen gekleed in boetekleed, naar de profeet Jesaja, zoon van Amoz.

³Zij zeiden tot hem: Zo zegt Hizkia: Deze dag is een dag van angst en vermaning en schande, als wanneer kinderen ter geboorte komen en geen kracht hebben om geboren te worden.

⁴Het kan zijn dat de Here uw God al de woorden hoort van de opperbevelhebber, die zijn meester, de koning van Assyrië, heeft gezonden om de levende God te bespotten, en dat Hij hem zal bestraffen om de woorden die de Here uw God heeft gehoord. Bidt daarom voor het overblijfsel dat nog behouden is.

⁵Toen de ambtenaren van koning Hizkia tot Jesaja kwamen,

⁶zei Jesaja tot hen: Zegt aan uw heer: Dit zegt de Here: Vrees niet voor de woorden die gij gehoord hebt, waarmee de dienaren van de koning van Assyrië Mij hebben gelasterd.

⁷Zie, Ik zal een gerucht in hem brengen, opdat hij naar zijn land terugkeert; en Ik zal hem in zijn land doen vallen door het zwaard.

⁸Toen de opperbevelhebber hoorde dat de koning van Assyrië uit Lachis was vertrokken, trok hij zich terug en trof de koning aan terwijl hij tegen Libna vocht.

⁹Toen vernam Sanherib dat Tirhaka, de koning van Kus, tegen hem uittrok. En hij zond wederom boden naar Hizkia met deze boodschap:

¹⁰Zegt aan Hizkia, de koning van Juda: Laat uw God, op wien gij vertrouwt, u niet bedriegen, door te zeggen: Jeruzalem zal niet in de hand van de koning van Assyrië gegeven worden.

¹¹Gij hebt zeker gehoord wat de koningen van Assyrië aan alle landen hebben gedaan, door hen volkomen te verwoesten. En zult gij bevrijd worden?

¹²Hebben de goden der volken, die mijn voorgangers hebben verwoest, hen bevrijd? De goden van Gozan, van Haran, van Rezef en van de kinderen van Eden te Tel-Assar?

¹³Waar is de koning van Hamat, en de koning van Arpad, en de koningen van Lair, Sefarvajim, Hena en Ivva?

¹⁴Hizkia nam het schrijven van de handen der boden aan en las het. Toen ging hij op naar de tempel des Heren en spreidde het uit voor het aangezicht des Heren.

¹⁵En Hizkia bad tot de Here en zeide: Here, God van Israël, die op de cherubim troont, Gij alleen zijt God van alle koninkrijken der aarde. Gij hebt de hemel en de aarde gemaakt.

¹⁶Here, neig Uw oor en hoor; Here, doe Uw ogen open en zie; en hoor de woorden, die Sanherib heeft gezonden om de levende God te bespotten.

¹⁷Waarlijk, Here, de koningen van Assyrië hebben alle landen en hun grondgebied verwoest.

¹⁸En zij hebben hun goden in het vuur geworpen; want zij waren geen goden, maar een werk van mensenhanden, van hout en steen; daarom hebben zij hen verdelgd.

¹⁹Nu dan, Here, onze God, bevrijd ons uit zijn hand, opdat alle koninkrijken der aarde weten, dat Gij de Here alleen zijt.

²⁰Toen zond Jesaja, zoon van Amoz, naar Hizkia een boodschap: Dit zegt de Here, God van Israël: Uw gebed aangaande Sanherib, de koning van Assyrië, heb Ik gehoord.

²¹Dit is het woord, dat de Here tegen hem gesproken heeft: De maagdelijke dochter Sion veracht u en bespotte u; de dochter Jeruzalem schudt het hoofd naar u, terwijl gij vlucht.

²²Wie hebt gij geboost en gelasterd? En tegen wie hebt gij uw stem verheven en uw ogen opgeheven in hoogmoed? Tegen de Heilige van Israël!

²³Door uw boden hebt gij de Here geboost. En gij zei: Met mijn vele wagenen ben ik opgeklommen tot de hoogte der bergen, tot het binnenste van de Libanon; en ik heb zijn hooge ceders omgehouwen, zijn beste dennebomen; en ik ben gekomen tot zijn uiterste grens, zijn dichtste woud.

²⁴Ik heb bronnen gegraven in vreemde landen en gedronken het water daarvan; en met de zolen mijner voeten heb ik al de rivieren van Egypte droog gemaakt.

²⁵Hebt gij niet gehoord? Ik heb het van ouds bereid, van oude dagen heb ik het bepaald; nu heb ik het ten uitvoer gebracht, dat gij sterke steden in puinhoopen hebt veranderd.

²⁶Hun inwoners, zwak van krachten, zijn verschrikt en beschaamd geworden; zij waren gelijk het kruid des velds en gelijk het groene loof, gelijk het gras op de daken, welk verdord wordt, voordat het opgroeit.

²⁷Maar Ik ken uw woonstede en uw uitgaan en uw ingang en uw driften tegen Mij.

²⁸Omdat gij driften tegen Mij hebt en uw bruit in mijn oren gekomen is, zal Ik mijn ring in uw neus leggen en mijn getuigenis in uw mond, en zal u langs de weg terugvoeren, waarlangs gij gekomen zijt.

²⁹En dit zal u het teken zijn, Hizkia: Dit jaar zult gij eten wat van zelf groeit, en in het tweede jaar wat daaruit voortkomt; maar in het derde jaar zaait en oogst, plant wijngaarden en eet zijn vrucht.

³⁰En het overblijfsel van het huis van Juda, dat ontsnap is, zal van beneden nog wortelen krijgen en van boven vrucht dragen.

³¹Want uit Jeruzalem zal een overblijfsel uitgaan, en uit de berg Sion de geredden. De ijver des Heren der heirscharen zal dit doen.

³²Daarom zegt de Here aldus aangaande de koning van Assyrië: Hij zal in deze stad niet ingang vinden, noch er pijlen op schieten, noch met schilden voor haar komen, noch er een schans tegen opwerpen.

³³Langs de weg, waarlangs hij gekomen is, zal hij terugkeeren, en hij zal in deze stad niet ingang vinden, spreekt de Here.

³⁴En Ik zal deze stad beschermen en redden, om Mijns naam wille en om Davids, Mijns knecht, wille.

³⁵En in die nacht ging de engel des Heren uit en sloeg in het leger der Assyriers honderd vijf en tachtig duizend man. En toen men des morgens vroeg opstond, ziet, het waren allen dode lichamen.

³⁶Toen brak Sanherib, de koning van Assyrië, op en vertrok; en hij keerde weder naar Nineve en bleef daar.

³⁷En het geschiedde, als hij in de tempel van zijn god Nisrok aanbad, dat zijn zonen Adrammelek en Sarezer hem met het zwaard doodden, en zij ontvluchtten naar het land Ararat. En Asarhaddon, zijn zoon, werd koning ter plaatse van hem.