2 Kings 20

¹W owych dniach Ezechisz ciężko zachorował aż na śmierć, i przyszedł do niego Izajasz, syn Amoca, prorok, i powiedział mu: Tak mówi Pan: Rozporządź swoim domem, bo umierasz i nie będziesz żyć.

²I odwrócił twarz swoją ku ścianie i modlił się do Pana, mówiąc:

³Błagam Cię, o Panie, wspominaj, błagam Cię, jak chodzić zwykłem przed Tobą w prawdzie i z sercem doskonałym, i to, co dobre w Twoich oczach, czyniłem; i Ezechisz płakał boleśnie.

⁴I stało się, że Izajasz nie wyszedł jeszcze z dziedzińca pośrodkowego, gdy słowo Pana przyszło do niego, mówiąc:

⁵Wróć i powiedz Ezechiszowi, przywódcy mego ludu: Tak mówi Pan, Bóg Dawida, ojca twojego: Słyszałem modlitwę twoją, widziałem łzy twoje; oto leczę cię, trzeciego dnia pójdziesz do domu Pana;

⁶i dodam do twoich dni piętnaście lat, i uwolnię cię i to miasto z ręki króla asyryjskiego, i osłonię to miasto dla siebie i dla Dawida, sługi mego.

⁷I powiedział Izajasz: Weźcie placek figowy; i wzięli i położyli na wrzód, i on ożył.

⁸I powiedział Ezechisz do Izajasza: Jaki jest znak, że Pan udzieli mi uzdrowienia, że trzeciego dnia pójdę do domu Pana?

⁹I powiedział Izajasz: Oto znak od Pana, że Pan uczyni, co powiedział: cień cofnie się dziesięć stopni, czy cofnie się dziesięć stopni?

¹⁰I powiedział Ezechisz: Łatwo dla cienia przesunąć się dziesięć stopni: nie, ale niech się cień cofnie dziesięć stopni wstecz.

¹¹I wezwał Izajasz prorok do Pana, i Bóg cofnął cień o dziesięć stopni wstecz, o ile ten już posunął się na schodach Achaza.

¹²W tym czasie Merodach-Baladan, syn Baladana, króla Babilonu, wysłał listy i dar do Ezechisza, albowiem usłyszał, że Ezechisz był chory.

¹³I słuchał ich Ezechisz i pokazał im cały dom swojego skarbu, srebro, złoto, wonności i drogie maści, i cały dom swoich naczyń, i wszystko, co znalazło się w jego skarbcach; nie było niczego, czego by nie pokazał im Ezechisz w domu swoim i w całym swoim księstwie.

¹⁴I przyszedł prorok Izajasz do króla Ezechisza i powiedział do niego: Co powiedzieli ci mężczyźni i skąd przyszli do ciebie? I powiedział Ezechisz: Z kraju dalekiego przyszli, z Babilonu.

¹⁵I powiedział: Co widzieli w twoim domu? I odpowiedział Ezechisz: Wszystko, co jest w moim domu, widzieli; nie było niczego, czego bym im nie pokazał ze swoich skarbów.

¹⁶I powiedział Izajasz do Ezechisza: Słuchaj słowa Pana:

¹⁷Oto nadchodzą dni, i wszystko, co jest w twoim domu i co twój ojciec zgromadził aż do dzisiaj, będzie zanoszone do Babilonu; nic nie zostanie, mówi Pan;

¹⁸a synów twoich, którzy wyjdą z ciebie, których zrodził się, wezmą i będą eunuchami w pałacu króla babilońskiego.

¹⁹I powiedział Ezechisz do Izajasza: Dobre jest słowo Pana, które powiedziałeś; i powiedział: Czyż nie będzie pokoju i prawdy w moich dniach?

²⁰A pozostałe sprawy Ezechisza i wszystka jego moc, i jak zbudował zbiornik i kanał, i sprowadził wody do miasta, czyż nie są zapisane w Księdze Dziejów Królów Judy?

²¹I Ezechisz przespał się z ojcami swoimi, i królował Manasses, syn jego, na jego miejsce.