2 Kings 21

¹Manaszes miał dwanaście lat, gdy zaczął królować, i panował pięćdziesiąt pięć lat w Jerozolimie. Imię jego matki było Hefciba.

²I czynił to, co złe w oczach Pana, według obrzydliwości pogan, których Pan wygnał przed obliczem synów Izraela.

³Albowiem znowu wybudował wysokie miejsca, które jego ojciec Ezechiasz zniszczył; i wzniecił ołtarze dla Baala, i uczynił gaj, jako czynił Achab, król Izraela; i pokłaniał się wszelkiemu wojsku niebieskiemu, i служył mu.

⁴I wybudował ołtarze w domu Pana, o którym Pan powiedział: W Jerozolimie położę imię moje.

⁵I wybudował ołtarze dla wszelkiego wojska niebieskiemu na dwóch podwórzach domu Pana.

⁶I przeprowadził syna swojego przez ogień, i obserwował czasy, i używał czarów, i obcował ze spirytystami i czarownikami: czynił wiele złości w oczach Pana, aby go rozgniewać.

⁷I postawił rzeźbę gaju, który uczynił, w domu, o którym Pan powiedział do Dawida i do Salomona, syna jego: W tym domu i w Jerozolimie, który wybrałem spośród wszystkich pokoleń Izraela, położę imię moje na wieki:

⁸I nie będę już poruszać nóg Izraela z ziemi, którą dałem ich ojcom; jeśli tylko będą pilnować czynienia według wszystkiego, co im przykazałem, i według wszystkiego prawa, które przykazał im Mojżesz, sługa mój.

⁹Lecz nie posłuchali: i Manaszes uwodził ich do czynienia większego zła niż narody, które Pan zniszczył przed obliczem synów Izraela.

¹⁰I mówił Pan przez sługi swojego, proroków, mówiąc:

¹¹Ponieważ Manaszes, król Judy, uczynił te obrzydliwości, i postępował gorzej niż wszystko, co czynili Amoreczycy, którzy byli przed nim, i doprowadził Judę do grzechu przez bożki jego:

¹²Przeto tak mówi Pan, Bóg Izraela: Oto Ja sprowadzę takie nieszczęście na Jerozolimę i Judę, że każdy, kto o tem usłyszy, obu uszu mu się zazwoni.

¹³I rozciągnę nad Jerozolimą sznur Samarii i pion domu Achaba: i otrę Jerozolimę, jak się otiera miskę, ocierając ją i obracając do góry dnem.

¹⁴I porzucę resztę dziedzictwa mego, i wydaję ich w ręce nieprzyjaciół ich; i będą łupem i zdobyczą dla wszystkich nieprzyjaciół ich:

¹⁵Ponieważ czynili to, co złe w oczach moich, i rozgniewali mnie, od dnia, w który ojcowie ich wyszli z Egiptu, aż do tego dnia.

¹⁶Ponadto Manaszes wylał bardzo wiele niewinnej krwi, aż napełnił Jerozolimę od jednego końca do drugiego; poza grzechem swoim, którym doprowadził Judę do grzechu, czyniąc to, co złe w oczach Pana.

¹⁷A pozostałe czyny Manaszesa, i wszystko, co uczynił, i grzech jego, który popełnił, czy nie są napisane w księdze dziejów królów Judy?

¹⁸I Manaszes zasnął ze swymi ojcami, i został pochowany w ogrodzie swojego domu, w ogrodzie Uzzy: i Amon, syn jego, królował na jego miejsce.

¹⁹Amon miał dwadzieścia dwa lata, gdy zaczął królować, i panował dwa lata w Jerozolimie. Imię jego matki było Mesullemet, córka Haruca z Jotby.

²⁰I czynił to, co złe w oczach Pana, jak czynił jego ojciec Manaszes.

²¹I chodził wszelką drogą, w której chodził jego ojciec, i służył bożkom, którym służył jego ojciec, i pokłaniał im się:

²²I porzucił Pana, Boga ojców swoich, i nie chodził w drodze Pana.

²³I słudzy Amona sprzysiężyli się przeciwko niemu, i zabili króla w jego domu.

²⁴A lud ziemi zabił wszystkich, którzy sprzysiężyli się przeciwko królowi Amonowi; i lud ziemi uczynił Jozjaszem, syna jego, królem na jego miejsce.

²⁵A pozostałe czyny Amona, które uczynił, czy nie są napisane w księdze dziejów królów Judy?

²⁶I został pochowany w grobie swoim, w ogrodzie Uzzy: i Jozjasz, syn jego, królował na jego miejsce.