2 Kings 23

¹I król wysłał, a oni zgromadzili do niego wszystkich starszyzn Judy i Jerozolimy.

²I król poszedł do domu PANA, i wszyscy mężowie Judy i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy z nim, i kapłani, i prorocy, i cały lud, zarówno mali jak i wielcy; i czytał im w uszy wszystkie słowa księgi przymierza, która znaleziona została w domu PANA.

³I król stanął przy słupie i zawarł przymierze przed PANEM, aby chodzić za PANEM i zachowywać przykazania Jego i świadectwa Jego i ustawy Jego całym sercem i całą duszą, aby wypełnić słowa tego przymierza, które napisane były w tej księdze. I cały lud stanął przy przymierzu.

⁴I król rozkazał Chilkijaszowi, wielkiemu kapłanowi, i kapłanom drugiego rzędu, i stróżom drzwi, aby wynieśli z domu PANA wszystkie naczynia, które uczynione były dla Baala i dla gaju, i dla wszystkich zastępów niebieskich; i spalił je poza Jerozolimą na polach Kidron, i popioły ich zwieźli do Betel.

⁵I obalił kapłanów bałwochwalczych, których królowie Judy byli ustanowili, aby palili kadzidło na wysoko położonych miejscach w miastach Judy i w okolicach Jerozolimy; którzy także palili kadzidło dla Baala, dla słońca i dla księżyca, i dla gwiazd, i dla całego zastępu niebieskiego.

⁶I wyniósł gaj z domu PANA poza Jerozolimę do potoku Kidron, i spalił go przy potoku Kidron, i zmielił go na proszek, i rozrzucił proszek jego na groby synów ludu.

⁷I rozwalił domy rozpustników, które były przy domu PANA, gdzie żony tkaninę tkały na gaj.

⁸I sprowadził wszystkich kapłanów z miast Judy, i zbezcześcił wysoko położone miejsca, gdzie kapłani palili kadzidło, od Geba aż do Beerszewy, i rozwalił wysoko położone miejsca bram, które były u wejścia bramy Jozuego, przywódcy miasta, które były po lewej ręce u bramy miasta.

⁹Niemniej jednak kapłani wysoko położonych miejsc nie wchodzili na ołtarz PANA w Jerozolimie, ale jedli chleb przaśny między bracia swoimi.

¹⁰I zbezcześcił Tofet, który jest w dolinie synów Hinnoma, aby żaden człowiek nie czynił, iż syn jego lub córka jego przechodzili przez ogień dla Molecha.

¹¹I zabrał konie, które królowie Judy postawili dla słońca, u wejścia domu PANA, przy komnacie Natanmelecha, komisarza, która była na przedmieściach, i spale wozy słoneczne ogniem.

¹²I ołtarze, które były na dachu komórki górnej Achaza, które uczynili królowie Judy, i ołtarze, które uczynił Manassesy na dwóch dziedzińcach domu PANA, rozwalił król i zburzyć je kazał, i proszek ich rozrzucił do potoku Kidron.

¹³I wysoko położone miejsca, które były przed Jerozolimą, które były po prawej ręce góry zniszczenia, które wybudował Salomon, król Izraela, dla Asztoret, mrzędzenia Sydończyków, i dla Kemoża, mrzędzenia Moabitów, i dla Milkoma, mrzędzenia synów Ammonitu, zbezcześcił król.

¹⁴I rozbił posągi, i wyciął gaje, i napełnił miejsca ich kośćmi ludzi.

¹⁵Ponadto ołtarz, który był w Betel i wysoko położone miejsce, które uczynił Jeroboam, syn Nebata, który spowodował, że Izrael grzeszył, zarówno ołtarz jak i wysoko położone miejsce rozwalił, i spalił wysoko położone miejsce, i zmielił je na proszek, i spalił gaj.

¹⁶I gdy Jozjasz się obrócił, ujrzał groby, które były tam na górze, i wysłał, i wziął kości z grobów, i spalił je na ołtarzu, i zbezcześcił go, według słowa PANA, które głosił mąż Boży, który te słowa przepowiadał.

¹⁷Wtedy rzekł: Czyj to pomnik, który widzę? I mężowie miasta powiedzieli mu: To grób męża Bożego, który przyszedł z Judy, i przepowiadał to, co uczyniłeś przeciwko ołtarzowi w Betel.

¹⁸I rzekł: Zostaw go w spokoju; niech nikt nie rusza jego kości. Tak więc pozostawili jego kości nietknięte, wraz z kościami proroka, który wyszedł z Samarii.

¹⁹I wszystkie domy także wysoko położonych miejsc, które były w miastach Samarii, które uczynili królowie Izraela, aby rozgniewać Pana, Jozjasz zabrał, i uczynił im według wszystkich czynów, które uczynił w Betel.

²⁰I zabił wszystkich kapłanów wysoko położonych miejsc, którzy tam byli, przy ołtarzach, i spalił kości ludzi na nich, i wrócił do Jerozolimy.

²¹I król rozkazał wszystkiemu ludowi, mówiąc: Obchodźcie Paschę dla PANA, Boga waszego, jak napisane jest w księdze tego przymierza.

²²Zapewnie nie było takiej Paschy obchodzonej od czasów sędziów, którzy sędzili Izrael, ani przez wszystkie dni królów Izraela, ani przez dni królów Judy;

²³Ale w osiemnastym roku króla Jozjasza Pascha ta była obchodzona dla PANA w Jerozolimie.

²⁴Ponadto czarowników, i wróżbitów, i posągi domowe, i bałwany, i wszystkie mrzędzenia, które były widziane w ziemi Judy i w Jerozolimie, Jozjasz usunął, aby wypełnić słowa Prawa, które napisane były w księdze, którą znalazł kapłan Chilkijasz w domu PANA.

²⁵I nie było przed nim króla, który by się zwrócił do PANA całym sercem swoim, i całą duszą swoją, i całą mocą swoją, zgodnie z całym Prawem Mojżesza; i po nim nie powstał żaden podobny jemu.

²⁶Jednak PAN nie odwrócił się od zapamiętania swego wielkiego gniewu, którym gniew Jego był zapalony przeciwko Judzie, z powodu wszystkich prowokacji, którymi Manassesy Go prowokował.

²⁷I PAN rzekł: Usunę także Judę z oczu moich, jak usunąłem Izraela, i odrzucę to miasto Jerozolimę, które sobie wybrałem, i dom ten, o którym rzekłem: Imię moje będzie tam.

²⁸A pozostałe czyny Jozjasza i wszystko, co czynił, czyż nie jest napisane w księdze dziejów królów Judy?

²⁹Za jego dni Faraon Necho, król Egiptu, wyruszył przeciwko królowi Asyrji do rzeki Eufrat: i król Jozjasz wyruszył przeciwko niemu; i zabił go w Megiddo, gdy go ujrzał.

³⁰I słudzy jego przewieźli go na woziemartwego z Megiddo, i przywieźli go do Jerozolimy, i pochowali go w jego własnym grobie. I lud ziemi wziął Jehoachaza, syna Jozjasza, i namaścił go, i uczynił go królem na miejsce jego ojca.

³¹Jehoachaz miał dwadzieścia i trzy lata, gdy zaczął królować; i królował trzy miesiące w Jerozolimie. A imię jego matki było Chamutala, córka Jeremiasza z Libny.

³²I czynił, co złe było w oczach PANA, według wszystkiego, co czynili jego ojcowie.

³³I Faraon Necho więził go w Ribli w ziemi Chamat, aby nie panował w Jerozolimie; i nałożył na ziemię podatek stu talentów srebra i talent złota.

³⁴I Faraon Necho uczynił Eliakima, syna Jozjasza, królem na miejsce Jozjasza, jego ojca, i zmienił jego imię na Jehojakima, i zabrał Jehoachaza: i przyszedł do Egiptu, i tam umarł.

³⁵I Jehojakim dał srebro i złoto Faraonowi; ale opodatkował ziemię, aby dać pieniądze na polecenie Faraona: wyciągnął srebro i złoto od ludu ziemi, od każdego według jego podatku, aby dać to Faraonowi Necho.

³⁶Jehojakim miał dwadzieścia i pięć lat, gdy zaczął królować; i królował jedenaście lat w Jerozolimie. A imię jego matki było Zebudah, córka Pedajasza z Rumy.

³⁷I czynił, co złe było w oczach PANA, według wszystkiego, co czynili jego ojcowie.