2 Kings 25

¹I stało się w dziewiątym roku jego panowania, w dziesiątym miesiącu, w dziesiątym dniu miesiąca, że Nebukadnesar, król Babilonu, przybył z całą swoją armią przeciwko Jerozolimie i obozował przeciwko niej; i budowali przeciwko niej forty dokoła.

²I oblężana była miasto aż do jedenastego roku króla Sedecjasza.

³W dziewiątym dniu czwartego miesiąca głód był wielki w mieście, tak że nie było chleba dla ludu ziemi.

⁴Wtedy wyłamano mur w mieście, i wszyscy ludzie wojny uciekli w nocy przez bramę pomiędzy dwa mury, która była przy ogrodzie królewskim (a Chaldejczycy byli przeciwko miastu dokoła); i król szedł drogą Araby.

⁵Lecz wojsko Chaldejczyków ścigało króla i dopadło go na równinach Jerycha; i całe jego wojsko rozproszyło się od niego.

⁶Wtedy wzięli króla i przyprowadzili go do króla Babilonu do Ribli; i wydali wyrok nad nim.

⁷Zabili synów Sedecjasza przed jego oczami, a Sedecjaszowi wyłupili oczy i związali go łańcuchami, i zabrali go do Babilonu.

⁸Zaś w piątym miesiącu, w siódmym dniu miesiąca, który był dziewiętnastym rokiem króla Nebukadnesara, króla Babilonu, przybył do Jerozolimy Nebuzaradan, dowódca straży, sługa króla Babilonu.

⁹I spalił dom Pana, i dom królewskiego; i wszystkie domy Jerozolimy, nawet każdy dom wielki, spalił ogniem.

¹⁰I całe wojsko Chaldejczyków, które było przy dowódcy straży, rozbiło mury Jerozolimy dokoła.

¹¹Pozostałość ludu, który był pozostawiony w mieście, i tych, którzy odstąpili do króla Babilonu, i resztę ze zboru, zabrał w niewolę Nebuzaradan, dowódca straży.

¹²Lecz dowódca straży pozostawił z najuboższych ludu do pracy w winnicach i polach.

¹³Słupy z mosiądzu, które były w domu Pana, i podstawy, i morze miedzianych, które były w domu Pana, roztrzaskali Chaldejczycy i przenieśli miedź ich do Babilonu.

¹⁴Garnki, i łopaty, i szczypce, i łyżki, i wszystkie naczynia z mosiądzu, którymi służyli, zabrali.

¹⁵Piacze ogniowe i czary, to, które były ze złota, na złoto, i to, które były ze srebra, na srebro, zabrał dowódca straży.

¹⁶Dwa słupy, jedno morze, i podstawy, które uczynił Salomon dla domu Pana, miedź wszystkich tych naczyń była bez wagi.

¹⁷Wysokość jednego słupa była osiemnaście łokci, a kapitel z mosiądzu był na nim; wysokość kapitela była trzy łokcie, ze splotem i granatami na kapitelu dokoła, całe z mosiądzu; podobnie był drugi słup ze splotem.

¹⁸Dowódca straży wziął Serajasza, głównego kapłana, i Sofonijasza, drugiego kapłana, i trzech stróżów progu:

¹⁹i z miasta wziął jednego eunucha, który był ustanowiony nad ludźmi wojny; i pięciu mężczyzn spośród tych, którzy widzieli oblicze króla, którzy znalezieni byli w mieście; i pisarza, dowódcę wojska, który liczył lud ziemi; i sześćdziesięciu mężczyzn spośród ludu ziemi, którzy znalezieni byli w mieście.

²⁰Nebuzaradan, dowódca straży, wziął ich i przyprowadził ich do króla Babilonu do Ribli.

²¹I król Babilonu uderzył ich i uśmiercił ich w Ribli w ziemi Hamat. Tak Juda został zabrany w niewolę ze swojej ziemi.

²²A dla ludu, który był pozostawiony w ziemi Judy, którego zostawił Nebukadnesar, król Babilonu, ustanowił nad nimi Gedalijasza, syna Ahikama, syna Szafana, na gubernatora.

²³Gdy wszyscy dowódcy sił, oni i ich ludzie, usłyszeli, że król Babilonu ustanowił Gedalijasza gubernatorem, przybyli do Gedalijasza do Micpy, nawet Izmael, syn Netaniasza, i Jochanan, syn Kareaha, i Seraiasz, syn Tanhumeta Netofatczyka, i Jaazaniasz, syn Maakatczyka, oni i ich ludzie.

²⁴I przysiągł im Gedalijasz i ich ludziom, i powiedział do nich: Nie bójcie się służebników Chaldejczyków; mieszkajcie w ziemi, i służcie królowi Babilonu, a będzie wam dobrze.

²⁵Lecz stało się w siódmym miesiącu, że przybył Izmael, syn Netaniasza, syn Elizamy, z królewskiego rodu, z dziesięcioma mężczyznami z nim, i uderzył Gedalijasza, tak że umarł, i Żydów, i Chaldejczyków, którzy byli z nim w Micpy.

²⁶A cały lud, mały i wielki, i dowódcy sił, powstali i poszli do Egiptu; albowiem bali się Chaldejczyków.

²⁷I stało się w trzydziestym siódmym roku wygnania Joachina, króla Judy, w dwunastym miesiącu, w dwudziestym siódmym dniu miesiąca, że Ewilumaroudach, król Babilonu, w roku, w którym począł panować, podniósł głowę Joachina, króla Judy, z więzienia;

²⁸i mówił do niego łaskawą, i postawił jego tron ponad tronem królów, którzy byli z nim w Babilonie,

²⁹i zmienił szaty jego więzienia. I Joachin jadał chleb przed jego twarzą zawsze przez wszystkie dni swojego życia:

³⁰a za jego apanażę, dana mu była ustawiczna apanaża od króla, każdego dnia porcja, przez wszystkie dni jego życia.