2 Kings 8

¹Elizeusz zaś powiedział kobiecie, której syna przywrócił do życia: "Wstań i udaj się w drogę ze swoją rodziną i mieszkaj gdziekolwiek możesz, bo Pan ogłosił głód w ziemi na siedem lat."

²Kobieta tedy wstała i uczyniła według słowa męża Bożego; wyruszył ona ze swoją rodziną i przebywała w ziemi Filistynów przez siedem lat.

³Po siedmiu latach kobieta wróciła z ziemi Filistynów i poszła błagać króla o swój dom i o swoją ziemię.

⁴Król zaś rozmawiał z Gehazim, sługą męża Bożego, i mówił: "Opowiedz mi wszystkie wielkie czyny, które uczynił Elizeusz."

⁵I gdy Gehazi opowiadał królowi, jak Elizeusz przywrócił do życia zmarłego, oto owa kobieta, której syna przywrócił do życia Elizeusz, weszła błagać króla o swój dom i o swoją ziemię. Gehazi zaś powiedział: "Panie mój, królu, to jest owa kobieta, a to jest jej syn, któremu Elizeusz przywrócił życie."

⁶Król zapytał kobietę, a ona mu opowiedziała. Wówczas wyznaczył jej czasu króla z rozkazem, mówiąc: "Oddaj jej wszystko, co do niej należy, wraz ze wszystkimi dochodami z jej ziemi od dnia, w którym opuściła kraj, aż do dzisiaj."

⁷Elizeusz poszedł do Damaszku; Ben-Hadad zaś, król Aramejczyków, był chory. I doniesiono mu: "Przyszedł tu mąż Boży."

⁸Powiedział do Hazaela: "Weź dar ze sobą i idź naprzeciwko mężowi Bożemu, i spytaj Pana za jego pośrednictwem, czy wyzdrowieje z tej choroby."

⁹Hazael poszedł naprzeciwko Elizuszowi, wziąwszy ze sobą dar - czterdzieści wielbłądów naładowanych najpiękniejszymi towarami Damaszku. Wszedł i stanął przed nim, i powiedział: "Twój syn Ben-Hadad, król Aramejczyków, posłał mnie do ciebie z pytaniem: czy wyzdrowieje z tej choroby?"

¹⁰Elizeusz powiedział do niego: "Idź i powiedz mu: Zapewne wyzdrowiejesz; jednak Pan objawił mi, że na pewno umrze."

¹¹I patrzył nań spokojnie aż do zawstydzenia się Hazaela, a następnie mąż Boży rozpłakał się.

¹²Hazael zapytał: "Dlaczego pan mój płacze?" Odparł: "Bo wiem, jakie nieszczęście wyrządzisz Izraelitom; ich umocnione miasta spaliszysz ogniem, młodzież ich mieczy posiłasz, ich małe dzieci rozbijasz o ziemię, a brzuchy ich ciężarnych kobiet rozprujesz."

¹³Hazael powiedział: "Czy ja jestem psem, aby czynić takie rzeczy?" Elizeusz odpowiedział: "Pan mi objawił, że będziesz królem Aramejczyków."

¹⁴Hazael tedy odjechał od Elizusza i przyszedł do swojego pana. Ten zapytał go: "Co powiedział ci Elizeusz?" Odpowiedział: "Powiedział mi, że zapewne wyzdrowiejesz."

¹⁵Następnego dnia wziął prześcieradło i namoczył je w wodzie, i rozłożył je na twarz króla, i umarł. I Hazael zajął jego miejsce jako król.

¹⁶W piątym roku panowania Jorама, syna Achaba, króla Izraela, gdy Jehoszafat był królem Judy, Jehoram, syn Jehoszafata, rozpoczął swoje panowanie jako król Judy.

¹⁷Miał trzydzieści dwa lata, gdy się stał królem, i panował w Jerusalemie osiem lat.

¹⁸I postępował według sposobu królów Izraela, jak czyniła to rodzina Achaba, bo wziął sobie żonę z córek Achaba, i czynił złe w oczach Pana.

¹⁹Jednak dla miłości do swego sługi Dawida Pan nie chciał zniszczyć Judy, bo obiecał utrzymać lampę Dawidowi i jego synom na zawsze.

²⁰Za dni Jehorama Edom zbuntował się przeciwko Judzie i postawił sobie króla.

²¹Jehoram więc wyruszył w Zair ze wszystkimi swoimi rydwanami. On wstał w nocy i przebił się przez Edomitów, którzy go otoczyli i wodzów jego rydwanów; lud jednak uciekł do swoich namiotów.

²²I zbuntowała się Edom przeciwko Judzie aż do dnia dzisiejszego. W tym samym czasie zbuntowała się też Libna.

²³Pozostałe czyny Jehorama i wszystko, co uczynił, czy nie jest napisane w księdze kronik królów Judy?

²⁴I odpoczął Jehoram ze swoimi ojcami i został pogrzebany z nimi w Mieście Dawida. I Achazja, jego syn, zajął jego miejsce jako król.

²⁵W dwunastym roku panowania Jorама, syna Achaba, króla Izraela, Achazja, syn Jehorama, króla Judy, rozpoczął swoje panowanie.

²⁶Achazja miał dwadzieścia dwa lata, gdy się stał królem, i panował w Jerusalemie jeden rok. A imię jego matki było Atalija, wnuczka Omriego, króla Izraela.

²⁷I postępował według sposobu domu Achaba, i czynił złe w oczach Pana, jak dom Achaba, bo był imientem rodziny Achaba.

²⁸I poszedł Achazja z Joramem, synem Achaba, na wojnę przeciwko Hazaelowi, królowi Aramejczyków, do Ramot Gileadu. Aramejczycy zaś zranili Jorama.

²⁹I wrócił król Joram do Jezreel, aby się wyleczył z ran, które mu zadali Aramejczycy w Ramot, gdy walczył z Hazaelem, królem Aramejczyków. Wtedy Achazja, syn Jehorama, króla Judy, zszedł do Jezreel, aby odwiedzić Jorama, syna Achaba, bo ten był ranny.