2 Samuel 20

¹Przypadkowo znajdował się tam człowiek bezwartościowy imieniem Szeba, syn Bikriego, z pokolenia Benjamina: i on, dając głos w róg, rzekł: Nie mamy udziału w Dawidzie ani żadnego interesu w synu Jessego: niech każdy człowiek idzie do swego namiotu, o Izraelu.

²Tak wszyscy mężowie Izraela, odwracając się od Dawida, poszli za Szebą, synem Bikriego: ale mężowie Judy pozostali wierni swojemu królowi, idąc z nim od Jordanu aż do Jerozolimy.

³I Dawid przyszedł do swojego domu w Jerozolimie: i król wziął dziesięć kobiet, którym powierzył opiekę nad domem, i zamknął je, dając im niezbędne rzeczy, ale nie przystępował do nich. Tak były zamknięte aż do dnia ich śmierci, żyjąc jako wdowy.

⁴Wtedy król rzekł do Amasy: Zgromadź wszystkich mężów Judy, a za trzy dni bądź tutaj sam.

⁵Tak Amasa poszedł, aby zgromadzić wszystkich mężów Judy, ale zajęło mu to więcej czasu niż ten, który Dawid mu wyznaczył.

⁶I Dawid rzekł do Abiszaja: Szeba, syn Bikriego, uczyni nam więcej szkody niż Absalom; weź więc niektórych sług swego pana i idź za nim, zanim on ufortyfikuje się w miastach obronych i umknie sprzed naszych oczu.

⁷Poszli więc za Abiszajem Joab i Kereteowie i Peletowie oraz wszyscy wojownicy; wyszli z Jerozolimy, aby dopaść Szebę, syna Bikriego.

⁸Gdy byli przy wielkiej skale, która jest w Gabaonie, Amasa spotkał się z nimi twarzą w twarz. Joab miał na sobie ubiór wojenny i pas, na którym wisiała jego miecz w pochwie; a gdy szedł, miecz wysunął się i upadł na ziemię.

⁹I Joab rzekł do Amasy: Czy się masz dobrze, bracie mój? I prawą ręką chwycił go za włosy brody, aby dać mu pocałunek.

¹⁰Ale Amasa nie widział niebezpieczeństwa od miecza, który był teraz w lewej ręce Joaba, i Joab przesunął go przez jego żołądek, tak że jego wnętrzności wylały się na ziemię, i nie zadał mu drugiego ciosu. Tak Joab i jego brat Abiszaj poszli dalej za Szebą, synem Bikriego.

¹¹I jeden z młodzieńców Joaba, stanął przy boku Amasy i rzekł: Kto jest za Joabem i za Dawidem, niech idzie za Joabem!

¹²I Amasa leżał we kałuży krwi na środku szlaku. I gdy człowiek zobaczył, że wszyscy ludzie się zatrzymują, wziął Amasę z szlaku i położył go na polu, zakrywając go płótnem, gdy zobaczył, że wszyscy, którzy przechodzili, zatrzymywali się.

¹³Gdy go usunięto z drogi, wszyscy ludzie poszli za Joabem, szukając Szeby, syna Bikriego.

¹⁴I Szeba przeszedł przez wszystkie pokolenia Izraela do Abel Bet-Maaki; i wszyscy Bikrici zgromadzili się i poszli za nim.

¹⁵I Joab z jego mężami osaczyli go w Abel Bet-Maaki i usypali wały przeciwko miastu: i wszyscy mężowie Joaba robili co mogli, aby zburzyć mur.

¹⁶Wtedy mądra kobieta wstała na mur i wołając z miasta, rzekła: Słuchajcie, słuchajcie; powiedzcie teraz Joabowi: Podejdź bliżej, aby mogła rozmawiać z tobą.

¹⁷I podszedł, a kobieta rzekła: Czy ty jesteś Joab? I odpowiedział: Jestem. Wtedy rzekła: Słuchaj słów swojej służebnicy. I powiedział: Słucham.

¹⁸Wtedy rzekła: Niegdyś było przysłowie: Niech się zapytają w Abel i w Dan, czy to, co przkazali ludzie wierni w Izraelu, kiedyś się wyczerpało?

¹⁹Twoim zamiarem jest zniszczenie miasta-matki w Izraelu: dlaczego chciałbyś zniszczyć dziedzictwo Pana?

²⁰I Joab, odpowiadając jej, rzekł: Daleko, daleko będzie ode mnie być przyczyną śmierci lub zniszczenia;

²¹Nie tak: ale człowiek z górzystego kraju Efraima, Szeba, syn Bikriego, z imienia, podniósł broń przeciwko królowi, przeciwko Dawidowi: wydaj mi tylko tego człowieka, a odejdę od miasta. I kobieta rzekła do Joaba: Jego głowa będzie zrzucona ci na mur.

²²Wtedy kobieta, w swojej mądrości, rozmawiała ze wszystkim miastem. I kazali ściąć głowę Szeby i wysłali ją Joabowi. I on dał głos w róg i wysłał ich wszystkich z miasta, każdego człowieka do jego namiotu. I Joab wrócił do Jerozolimy do króla.

²³Teraz Joab był nad całym wojskiem; a Benajasz, syn Joiady, był na czele Kereteów i Peletów;

²⁴I Adoram był nadzorcą pracy przymusowej; i Jehoszafat, syn Ahiluda, był sekretarzem;

²⁵I Szewa był pisarzem, a Sadok i Abiatar byli kapłanami;

²⁶I ponadto Ira z Jairu był kapłanem Dawida.