2 Samuel 20

¹Okazał się tam człowiek bezwartościowy, którego imię było Szeba, syn Bichri, Benjaminita, i zatrąbił w trąbę, mówiąc: Nie mamy udziału w Dawidzie i nie mamy dziedzictwa w synu Jessego; każdy do swoich namiotów, Izraelu.

²I każdy mąż z Izraela odszedł od Dawida, za Szebą, synem Bichri, a mężowie Judy przylegali do swojego króla, od Jordanu aż do Jerozolimy.

³A Dawid wszedł do swojego domu w Jerozolimie, i król wziął dziesięciu concubin, które zostawił na straży domu, i umieścił je w domu straży, i utrzymywał je, i do nich nie wszedł, i były zamknięte aż do dnia swojej śmierci, w wdowieństwie żyjąc.

⁴I król powiedział do Amasy: Zwołaj mi mężów Judy w ciągu trzech dni, i ty stań tutaj.

⁵I Amasa poszedł zwołać Judę, i zwlekał poza wyznaczonym czasem, który mu wyznaczył.

⁶I Dawid powiedział do Abiszaja: Teraz Szeba, syn Bichri, czyni nam większe zło niż Absalom; ty weź sługi swojego pana i ścigaj go, aby nie znalazł sobie miast warownych i nie uratował się z naszych oczu.

⁷I mężowie Joaba wyszli za nim, wraz z Keretejtami i Peletytami, i wszystkimi mocnymi mężami, i wyszli z Jerozolimy, aby ścigać Szebę, syna Bichri.

⁸Byli koło wielkiego kamienia, który jest w Gabaonie, i Amasa szedł przed nimi, a Joab był opasany; długą szatę włożył na siebie, a na niej pas, i miecz przypiięty do jego bioder w pochwie; i wyszedł, i upadł.

⁹I Joab powiedział do Amasy: Czyż jesteś w pokoju, bracie mój? I prawa ręka Joaba chwycił brodę Amasy, aby dać mu pocałunek.

¹⁰A Amasa nie strzegł miecza, który był w ręce Joaba, i uderzył go nim przy piątym żebrze, i rozlał jego wnętrzności na ziemię, i nie powtórzył tego na nim, i umarł. I Joab i Abiszaj, jego brat, ścigali Szebę, syna Bichri.

¹¹I mąż z młodych ludzi Joaba stanął obok niego, mówiąc: Ten, kto ma upodobanie w Joabie, i ten, kto jest za Dawidem, niech idzie za Joabem!

¹²A Amasa tarzał się we krwi pośrodku drogi, i mąż widział, że wszystko ludy się zatrzymały, i przyniósł Amasę z drogi na pole, i rzucił na niego szatę, gdy widział, że każdy, kto doń przychodził, się zatrzymywał.

¹³Gdy go usunięto z drogi, każdy mąż szedł za Joabem, aby ścigać Szebę, syna Bichri.

¹⁴I przeszedł przez wszystkie pokolenia Izraela do Abel, i do Bet-Maachah, i do wszystkich Beritów, i zebrani poszli za nim.

¹⁵I przyszli i oblęgli go w Abel Bet-Maachah, i nasypali kopiec pod miastem, i stanął w rowie, a wszyscy ludzie, którzy byli z Joabem, niszczyli, aby spowodować upadek muru.

¹⁶I rozumna kobieta wołała z miasta: Słuchajcie, słuchajcie; powiedźcie, proszę, Joabowi: Podejdź tutaj, a będę mówić do ciebie.

¹⁷I podszedł do niej, i kobieta powiedziała: Czyś ty Joab? I powiedział: Jestem. I powiedziała do niego: Słuchaj słów swojej służebnicy, i powiedział: Słucham.

¹⁸I powiedziała, mówiąc: Kiedyś mawiali, mówiąc: Niech się pytają u Abel, i tak kończyli.

¹⁹Jestem z pokojowych, wiernych w Izraelu; ty szukasz zniszczyć miasto i matkę w Izraelu; dlaczego chcesz pochłonąć dziedzictwo Pana?

²⁰I Joab odpowiedział, mówiąc: Daleko mi to, daleko ode mnie; nie chcę pochłaniać ani niszczyć.

²¹Nie jest tak; albowiem człowiek z górzystej krainy Efraima, Szeba, syn Bichri, jego imię, podniósł rękę przeciwko królowi, przeciwko Dawidowi; dajcie go samego mnie, a odejdę z miasta. I kobieta powiedziała do Joaba: Oto jego głowa będzie ci rzucona przez mur.

²²I kobieta przyszła do całego ludu w swojej mądrości, i odcięli głowę Szeby, syna Bichri, i rzucili ją do Joaba, i zatrąbił w trąbę, i rozproszyli się z miasta, każdy do swoich namiotów, i Joab wrócił do Jerozolimy do króla.

²³I Joab był nad całym wojskiem Izraela, a Benajasz, syn Jojady, był nad Keretejtami i nad Peletytami.

²⁴I Adoram był nad podatkami, a Jehoszafat, syn Ahiluda, był pamiętnikarzem.

²⁵I Szewa był sekretarzem, a Zadok i Abiatar byli kapłanami.

²⁶I również Ira Jairita był ministrantem Dawida.