2 Samuel 21

¹I był głód w dnach Dawida trzy lata, rok za rokiem, i Dawid szukał oblicza Pańskiego, a Pan rzekł: "Za Saula i za dom jego krwawy, bo wymordował Gabaonytów."

²I król wezwał Gabaonytów i rzekł do nich — Gabaonyci zaś nie byli z synów Izraela, ale z reszty Amorytów, a synowie Izraela przysięgą się im zobowiązali, a Saul usiłował ich wybić w gorliwości swej dla synów Izraela i Judy —

³I Dawid rzekł do Gabaonytów: "Co mam dla was uczynić? i czym się mogę odkupić? a błogosławcie dziedzictwo Pańskie."

⁴I Gabaonyci rzekli do niego: "Nie o srebro ani o złoto nam idzie z Saulem i z jego domem, i nie nam idzie o to, żeby któregokolwiek człowieka w Izraelu uśmiercić;" a on rzekł: "Cokolwiek mawiać będziecie, uczynię dla was."

⁵I rzekli do króla: "Ten człowiek, który nas niszczył i który się przeciwko nam doradził — byliśmy zniszczeni, tak iż nie mogliśmy się osiedlić na żadnym terenie Izraela —

⁶dajcie nam siedmiu ludzi z jego synów, a będziemy ich wieszać przed Panem, na wysokości Saula, wybranego Pańskiego." A król rzekł: "Dam ich."

⁷I król oszczędził Mefiboszeta, syna Jonatana, syna Saula, z powodu przysięgi Pańskiej, którą zawarli między sobą, między Dawidem a Jonatanum, synem Saula;

⁸I król wziął dwóch synów Rispry, córki Ajji, którzy się jej urodzili od Saula, Armoniego i Mefiboszeta, i pięciu synów Michol, córki Saula, którzy się jej urodzili od Adriela, syna Barzyllajusza z Meholi,

⁹I wydał ich w ręce Gabaonytów, i wieszali ich na wzgórzu przed Panem; i siedmiu padło razem, i zostali uśmierceni w dniach żniwa, na początku żniwa jęczmienia.

¹⁰I Rispra, córka Ajji, wzięła wór, i rozłożyła go sobie na skale, od początku żniwa aż do tego czasu, gdy woda z nieba pada na nich, i nie pozwoliła ptakom niebieskim spoczywać na nich we dniu ani zwierzętom polnym w nocy.

¹¹I doniesiono Dawidowi to, co uczyniła Rispra, córka Ajji, nałożnica Saula,

¹²I Dawid poszedł i wziął kości Saula i kości Jonatana, jego syna, od mieszkańców Jabesz-Gileadu, którzy je ukradli z placu Bet-Szanu, gdzie Filistyni wieszali ich w dniu, gdy Filistyni zabili Saula na Gilboa;

¹³I wniósł stamtąd kości Saula i kości Jonatana, jego syna, i zebrano kości tych, którzy byli wieszani,

¹⁴I pogrzebano kości Saula i jego syna Jonatana w ziemi Benjamina, w Zeli, w grobie Kisza, jego ojca, i wykonano wszystko, co rozkazał król, i Bóg wysłuchał błagań za ziemię.

¹⁵I Filistyni znowu wypowiedzieli wojnę Izraelowi, i Dawid poszedł w dół i jego słudzy z nim, i walczyli z Filistynami; a Dawid znużył się,

¹⁶I Iszbi-Benob, który był z synów giganta — waga jego włóczni wynosiła trzysta sykli miedzi, a on był opasany nową zbroją — mówił o tym, aby zabić Dawida,

¹⁷I Abiszaj, syn Serui, przybył mu z pomocą, i uderzył Filistyna i go uśmiercił; wtedy przysięgali ludzie Dawida jemu, mówiąc: "Nie będziesz już wychodzić z nami do boju, aby nie zgasić lampy Izraela."

¹⁸I stało się potem, że bitwa znowu miała miejsce w Gobie z Filistynami, wtedy Sibbekaj z Huszaty uderzył Safa, który był z synów giganta.

¹⁹I bitwa znowu miała miejsce w Gobie z Filistynami, i Elchanan, syn Jaare-Oregima z Bet-Lechem, uderzył brata Goliata, Getejczyka, a drewno jego włóczni było jak wałek tkacki.

²⁰I bitwa znowu miała miejsce w Gacie, i był tam człowiek wysokiego wzrostu, a palców u jego rąk było sześć i palców u jego nóg było sześć, razem czterdzieści i cztery, i on też urodzony był dla giganta,

²¹I on lżył Izraela, i uderzył go Jonatan, syn Szimeji, brata Dawida;

²²Ci czterej urodzili się dla giganta w Gacie, i upadli z ręki Dawida i z ręki jego sług.