2 Samuel 24

¹Wederom werd de toorn des Heren ontstoken tegen Israël, en hij bewoog David tegen hen aan, zeggende: Ga, tel de getallen van Israël en Juda.

²En de koning zei tot Joab en tot de bevelhebbers des legers, die met hem waren: Ga nu heen door al de stammen van Israël, van Dan tot aan Beer-Seba toe, en tel het volk, opdat ik de getallen des volks wete.

³En Joab zeide tot den koning: Hoe veel het volk ook zij, moge de HERE uw heer en koning het honderdvoud doen worden, en mogen de ogen van mijn heer de koning het zien; maar waarom behaget het mijn heer de koning in dit ding?

⁴Nochtans het woord des konings was sterker dan Joab en de bevelhebbers des legers. Daarom togen Joab en de bevelhebbers des legers uit van het aangezicht des konings, om het volk van Israël te tellen.

⁵En zij togen over de Jordaan, en begonnen van Aroer aan, van de stad, die in het midden der vallei ligt, naar Gad toe, en naar Jazer toe.

⁶En zij kwamen in Gilead, en in het land van de Hettieten onder Hermon; en zij kwamen te Dan, en van Dan gingen zij rond tot Sidon toe.

⁷En tot de vaste stad Tyrus toe, en tot alle steden der Hievieten en der Kanaänieten; en zij gingen uit naar het zuiden van Juda, naar Beer-Seba toe.

⁸En zij doorzwierven het ganse land, en kwamen aan het einde van negen maanden en twintig dagen te Jeruzalem.

⁹En Joab gaf de getallen des volks aan den koning; en het was in Israël achthonderdduizend man, die het zwaard trekken kon; en der mannen van Juda vijfhonderdduizend.

¹⁰En Davids hart sloeg hem zeer na dat hij het volk geteld had. En David zeide tot den HERE: Ik heb groot gezondigd in het gene dat ik gedaan heb; en nu bid ik U, HERE, vergeef de schuld van Uw knecht, want ik heb zeer dwaas gehandeld.

¹¹En David maakte zich op in den morgenstond; en het woord des HEREN was geschied tot de profeet Gad, de ziener van David, zeggende:

¹²Ga heen en spreek tot David: Zo zegt de HERE: Drie dingen draag ik u voor; kies u een uit dezelve, dat ik het u doe.

¹³En Gad kwam tot David, en zeide tot hem: Zal er zeven jaren hongersnood over uw land komen? of zult gij drie maanden voor uw vijanden vlieden, terwijl zij u vervolgen? of zal er drie dagen pest in uw land zijn? Raadpleeg nu en zie, wat ik diene te antwoorden dengene, die mij gezonden heeft.

¹⁴En David zeide tot Gad: Ik ben zeer benauwd; laat mij nu in de hand des HEREN vallen, want Zijn barmhartigheden zijn zeer groot; en laat mij niet in de hand der mensen vallen.

¹⁵En de HERE liet de pest over Israël komen, van de morgenstond af tot de bepaalde tijd; en er stierven van het volk van Dan tot aan Beer-Seba toe zeventigduizend man.

¹⁶En toen de engel zijn hand uitstrekte naar Jeruzalem, om het te verderven, berouwde het den HERE der kwade, en zeide tot de engel, die het volk verderf: Het is genoeg; trek nu uw hand in. En de engel des HEREN was bij de dorsvloer van Araunah, de Jebusiet.

¹⁷En David zeide tot den HERE, toen hij de engel zag, die het volk sloeg: Zie, ik ben het, die gezondigd heb, ja, ik heb het kwaad gedaan; maar deze schapen, wat hebben zij gedaan? Laat toch uw hand tegen mij en tegen het huis mijns vaders zijn.

¹⁸En Gad kwam die dag tot David, en zeide tot hem: Ga op, en richt den HERE een altaar op op de dorsvloer van Araunah, de Jebusiet.

¹⁹En David ging op naar het woord van Gad, gelijk als de HERE geboden had.

²⁰En Araunah keek zich om, en zag den koning en zijn knechten tot zich komen; en Araunah ging uit, en boog zich voor den koning neder, met zijn aangezicht tot de aarde.

²¹En Araunah zeide: Waarom komt mijn heer de koning tot zijn knecht? En David zeide: Om van u de dorsvloer te kopen, opdat ik een altaar voor den HERE bouwe, en de plaag worde van het volk afgewend.

²²En Araunah zeide tot David: Mijn heer de koning neme en offere, hetgeen hem goed dunkt; zie, hier zijn runderen voor het brandoffer, en de dorswagens, en het juk der ossen voor het hout.

²³Alles geeft de koning Araunah. En Araunah zeide tot den koning: De HERE, uw God, verhoore uw gebed!

²⁴En de koning zeide tot Araunah: Neen, maar ik zal het van u kopen voor geld; ik zal niet aan den HERE, mijn God, brandoffers brengen, die mij niets kosten. En David kocht de dorsvloer en de runderen voor vijftig sikkelen zilvers.

²⁵En David bouwde aldaar een altaar voor den HERE, en offerde brandoffers en dankoffers. Alzo verhoorde de HERE het gebed voor het land, en de plaag werd van Israël afgewend.