2 Samuel 2

¹Het geschiedde hierna, dat David den HEERE raadpleegde, zeggende: Zal ik opgaan naar een der steden van Juda? De HEERE zeide tot hem: Ga op. David zeide: Waarheen zal ik opgaan? Hij zeide: Naar Hebron.

²David ging daar op met zijn twee vrouwen, Ahinoam, de Jizreëlietis, en Abigail, de vrouw van Nabal, de Karmeliet.

³Ook bracht David zijn mannen, die bij hem waren, naar boven, elk man met zijn huisgezin; en zij bewoonden de steden van Hebron.

⁴Toen kwamen de mannen van Juda, en zalvden daar David tot koning over het huis van Juda. Zij zeidden tot David, zeggende: De mannen van Jabes in Gilead zijn zij geweest, die Saul begraven hebben.

⁵David zond boden tot de mannen van Jabes in Gilead, en zeide tot hen: Gezegend zijt gij van den HEERE, dat gij deze barmhartigheid aan uw heer, aan Saul, hebt betoond, en hem begraven hebt.

⁶Nu betone de HEERE u goedertierenheid en trouw; ook zal ik u deze weldaad vergelden, omdat gij deze zaak gedaan hebt.

⁷Laat nu uw handen sterk zijn, en zijt dapper; want uw heer Saul is dood, en ook het huis van Juda heeft mij tot koning gezalfd over hen.

⁸Doch Abner, de zoon van Ner, overste van Sauls heir, had Isboset, den zoon van Saul, genomen, en hem naar Mahanaim gebracht;

⁹En hij maakte hem koning over Gilead, en over de Asurieten, en over Jizreel, en over Efraim, en over Benjamin, en over gans Israël.

¹⁰Isboset, de zoon van Saul, was veertig jaren oud, toen hij aanving te heersen over Israël, en hij regeerde twee jaren. Evenwel volgde het huis van Juda David.

¹¹De tijd, dat David koning over het huis van Juda te Hebron was, bedroeg zeven jaren en zes maanden.

¹²Abner, de zoon van Ner, en de knechten van Isboset, de zoon van Saul, trokken uit van Mahanaim naar Gibeon.

¹³Joab, de zoon van Zeruia, en de knechten van David, gingen uit, en ontmoetten hen bij de vijver van Gibeon; en zij zaten neder, de enen aan de ene zijde der vijver, en de anderen aan de andere zijde der vijver.

¹⁴Abner zeide tot Joab: Laat toch de jongmannen opstaan en voor ons spelen. Joab zeide: Laat hen opstaan.

¹⁵Toen stonden zij op en gingen voorbij, telkens twaalf voor Benjamin en voor Isboset, de zoon van Saul, en twaalf van de knechten van David.

¹⁶Zij grepen elk zijn tegenpartijder bij het hoofd, en staken hun zwaard in de zijde van hun tegenpartijder; en zij vielen tezamen neer; daarom werd die plaats Helkath-Hazzurim genoemd, welke in Gibeon is.

¹⁷Die dag werd de krijg zeer fel; en Abner en de mannen van Israël werden geslagen voor de knechten van David.

¹⁸De drie zonen van Zeruia waren daar, Joab, en Abishai, en Asahel; en Asahel was voetsnelheid als een wild ree.

¹⁹Asahel vervolgde Abner; en in het gaan week hij niet af naar de rechterhand noch naar de linkerhand, achter Abner aan.

²⁰Toen keek Abner achter zich om, en zeide: Zijt gij het, Asahel? Hij zeide: Ik ben het.

²¹Abner zeide tot hem: Wijk af naar uw rechterhand of naar uw linkerhand, en grijp u een van de jongmannen, en neem u zijn wapenrusting. Doch Asahel wilde niet afwijken van achter hem aan.

²²Abner zeide wederom tot Asahel: Wijk af van achter mij aan; waarom zou ik u ter aarde slaan? Hoe zou ik dan mijn aangezicht opheffen tot Joab, uw broeder?

²³Doch hij weigerde af te wijken; daarom sloeg Abner hem met het achterste der spies in de buik, dat de spies er achter uitging; en hij viel daar neder en stierf ter zelfder plaats; en het geschiedde, dat allen, die ter plaats kwamen, waar Asahel neder viel en stierf, stilstonden.

²⁴Doch Joab en Abishai vervolgden Abner; en de zon ging onder, als zij ter heuvele van Amma kwamen, welke voor Giah ligt, op den weg der woestijn van Gibeon.

²⁵De kinderen van Benjamin verzamelden zich achter Abner, en werden één troep, en stelden zich op het hoofd van een heuvel.

²⁶Toen riep Abner Joab toe, en zeide: Zal het zwaard voor eeuwig verslinden? Weet gij niet, dat het bitterheid ten slotte zal zijn? Hoe lang zal het duren, eer gij het volk beveelt, van achter hun broeders af te keren?

²⁷Joab zeide: Bij het leven van God, indien gij niet gesproken hadt, voorzeker dan zou het volk in de morgenstond van achter zijn broeder afgeweken zijn.

²⁸Joab blies op de bazuin; en al het volk bleef staan, en vervolgde Israël niet meer, noch vochten zij meer.

²⁹Abner en zijn mannen gingen die hele nacht door de Arabah; en zij gingen over de Jordaan, en trokken door geheel Bethron, en kwamen te Mahanaim.

³⁰Joab keerde terug van achter Abner aan; en toen hij al het volk verzameld had, ontbraken der knechten van David negentien mannen en Asahel.

³¹Doch de knechten van David hadden van Benjamin en van Abners mannen driehonderd en zestig mannen gedood.

³²Zij namen Asahel op, en begroeven hem in het graf zijns vaders, dat te Bethlehem was. Joab en zijn mannen gingen de hele nacht door, en de dag brak op hen aan te Hebron.