2 Samuel 2

¹W następnym czasie Dawid zapytał Pana: "Czy mam się udać do jednego z miast Judy?" Pan odpowiedział: "Idź do góry." Dawid zapytał: "Gdzie mam iść?" Pan odpowiedział: "Do Hebronu."

²Dawid więc poszedł tam ze swoimi dwiema żonami: Ahinoam z Jezreel i Abigail, wdową po Nabalu z Karmelu.

³Dawid zabrał również ludzi, którzy byli z nim, każdego ze swoją rodziną, i osiedlili się w Hebronie i jego miastach.

⁴Wtedy przyszli do Hebronu mężczyźni z Judy i namaścili tam Dawida królem nad pokoleniem Judy. Gdy Dawid dowiedział się, że to mężczyźni z Jabesz-Gilead pogrzebali Saula,

⁵posłał do nich posłów z wiadomością: "Niech was błogosławi Pan za okazaną życzliwość Saulowi, waszemu panu, pogrzebując go.

⁶Niech wam teraz Pan okaże życzliwość i wierność, a ja również okaże wam to samo względem, ponieważ uczyniliście to.

⁷A teraz bądźcie mocni i odważni, albowiem Saul, wasz pan, nie żyje, a lud z Judy namaścił mnie królem nad sobą."

⁸Tymczasem Abner, syn Nera, wódz armii Saula, wziął Iszbaala, syna Saula, i przyprowadził go do Mahanajim.

⁹Uczynił go królem nad Gileadem, Aszuri i Jezreel, a także nad Efrajimem, Benjaminem i całym Izraelem.

¹⁰Iszbaala, syn Saula, miał czterdzieści lat, gdy został królem Izraela, i panował przez dwa lata. Pokolenie Judy jednak pozostało wierne Dawidowi.

¹¹Czas, przez który Dawid był królem w Hebronie nad Judą, wynosił siedem lat i sześć miesięcy.

¹²Abner, syn Nera, wraz z ludźmi Iszbaala, syna Saula, wyszedł z Mahanajim i poszedł do Gibeonu.

¹³Joab, syn Serui, wraz z ludźmi Dawida wyszedł im na spotkanie przy stawie w Gibeonie. Jedna grupa usiadła po jednej stronie stawu, a druga po drugiej stronie.

¹⁴Wtedy Abner powiedział do Joaba: "Niech wstanie kilka młodzieńców i walczą ze sobą przed nami." Joab odpowiedział: "Niech się tak stanie."

¹⁵Więc wstali i liczyli się: dwunastu mężczyzn za Benjamina i za Iszbaala, syna Saula, i dwunastu za Dawida.

¹⁶Wtedy każdy chwycił swojego przeciwnika za głowę i wbił mu sztylet w bok, i padli razem. To miejsce w Gibeonie nazwano Helkat-Hacurim.

¹⁷Bitwa tego dnia była bardzo zaciekła, i Abner wraz z Izraelitami zostali pokonani przez ludzi Dawida.

¹⁸Trzej synowie Serui byli tam: Joab, Abiszaj i Asahel. Asahel zaś był lekkonogi jak dzika gazela.

¹⁹Gonił za Abnerem, nie odchylając się ani w prawo, ani w lewo w swoim pościgu.

²⁰Abner spojrzał do tyłu i zapytał: "Czy to ty, Asahelu?" On odpowiedział: "To ja."

²¹Wtedy Abner powiedział do niego: "Skręć w prawo albo w lewo, ujmij jednego z młodzieńców i zawładnij jego uzbrojeniem." Ale Asahel nie przestał go gonić.

²²Abner znowu ostrzegł Asahela: "Przestań mnie gonić! Dlaczego miałbym cię uderzyć? Jak mógłbym spojrzeć twojemu bratu Joabowi w twarz?"

²³Asahel odmówił zaprzestania pościgu, więc Abner uderzył go tylcem swojego włóczni w brzuch, i włócznia przeszła przez jego plecy. Padł tam i natychmiast umarł. I każdy, kto przychodził na miejsce, gdzie padł i umarł Asahel, zatrzymywał się.

²⁴Ale Joab i Abiszaj gonili za Abnerem, i gdy słońce zachodziło, przybyli do góry Amma, koło Giah na drodze na pustynię Gibeonu.

²⁵Wtedy mężczyźni z Benjamina zebrani za Abnerem sformowali się w jedną grupę i stanęli na czubku góry.

²⁶Abner zawołał do Joaba: "Czy miecz ma pożerać na zawsze? Czyż nie wiesz, że skończy się to goryczą? Jak długo zanim rozkaażesz swoim ludziom zaprzestać ścigania swoich braci Izraelitów?"

²⁷Joab odpowiedział: "Tak żyje Bóg, gdybyś nie przemówił, ludzie ciągle by ich ścigali do rana."

²⁸Joab zatem zadął w trąbę, i wszystkie wojska stanęły; już nie ścigały Izraela ani nie walczyły więcej.

²⁹Przez całą noc Abner i jego ludzie maszerowali przez Arabę. Przeszli przez Jordan, szli przez rannych godzin i przybyli do Mahanajim.

³⁰Joab przestał gonić Abner i zebrał całą armię. Oprócz Asahela, dziewiętnastu ludzi Dawida nie znaleziono.

³¹Ale ludzie Dawida zabili trzystu sześćdziesięciu Benjaminitów, którzy byli z Abnerem.

³²Zabrali Asahela i pogrzebali go w grobowcu jego ojca w Betlejemie. Potem Joab i jego ludzie maszerowali całą noc i przybyli do Hebronu o świcie.