2 Samuel 4

¹Toen Ish-Bosjet, de zoon van Saul, hoorde dat Abner in Hebron dood was, werden zijn handen slap, en al de Israëlieten waren ontsteld.

²Ish-Bosjet, de zoon van Saul, had twee mannen die aanvoerders van benden waren: de naam van de ene was Baäna, en de naam van de ander Rechab, de zonen van Rimmon, de Beerothiet, uit de kinderen van Benjamin (want ook Beeroth wordt tot Benjamin gerekend;

³en de Beerothieten waren naar Gittaïm gevlucht, en hebben daar tot op deze dag als vreemdelingen gewoond).

⁴Nu had Jonathan, de zoon van Saul, een zoon die kreupel was aan zijn voeten. Hij was vijf jaar oud toen het bericht over Saul en Jonathan uit Jezreël kwam; en zijn voedster nam hem op en vluchtte; en het geschiedde, terwijl zij zich haastte te vluchten, dat hij viel en kreupel werd. Zijn naam was Mefibosjet.

⁵De zonen van Rimmon, de Beerothiet, Rechab en Baäna, gingen heen, en kwamen omstreeks de hitte van de dag in het huis van Ish-Bosjet, terwijl hij zich op het middaguur rustte.

⁶Zij kwamen daar naar binnen in het midden van het huis, als zou men tarwe halen; en zij sloegen hem in zijn lichaam: en Rechab en Baäna, zijn broer, ontvluchtten.

⁷Want toen zij het huis ingingen, terwijl hij op zijn bed in zijn slaapkamer lag, sloegen zij hem en doodden hem, en onthoofdden hem, en namen zijn hoofd, en gingen den gansen nacht door de Arabische woestijn.

⁸Zij brachten het hoofd van Ish-Bosjet aan David te Hebron, en zeiden tot de koning: Zie, het hoofd van Ish-Bosjet, de zoon van Saul, uw vijand, die naar uw leven stond; en de HEER heeft mijn heer, de koning, deze dag gewroken op Saul en zijn zaad.

⁹David antwoordde Rechab en Baäna, zijn broer, de zonen van Rimmon, de Beerothiet, en zeide tot hen: Zo waarachtig als de HEER leeft, die mijn ziel uit alle benardheid verlost heeft,

¹⁰toen men mij berichtte en zeide: Zie, Saul is dood, en meende mij goed nieuws te brengen, nam ik hem en doodde hem te Ziklag, welke beloning ik hem voor zijn bericht gaf.

¹¹Hoeveel te meer, wanneer goddeloze mannen een rechtvaardige in zijn eigen huis op zijn bed hebben gedood, zal ik nu zijn bloed niet van uw hand vorderen en u van de aarde wegnemen?

¹²David beval zijn jongelingen, en zij doodden hen, en hieuwen hun handen en voeten af, en hingen hen op bij de vijver in Hebron. Maar zij namen het hoofd van Ish-Bosjet en begroeven het in het graf van Abner te Hebron.