2 Samuel 5

¹Toen kwamen alle stammen van Israël tot David te Hebron, en spraken, zeggende: Zie, wij zijn uw been en uw vlees.

²En in het verleden, toen Saul koning over ons was, was gij het, die Israël uitvoerde en invoerde; en de HEERE zeide tot u: Gij zult herder zijn van Mijn volk Israël, en gij zult vorst zijn over Israël.

³Zo kwamen al de ouderlingen van Israël tot de koning te Hebron; en koning David sloot met hen een verbond te Hebron voor de HEERE; en zij zalfden David tot koning over Israël.

⁴David was dertig jaren oud toen hij begon te heersen, en hij regeerde veertig jaren.

⁵Te Hebron regeerde hij over Juda zeven jaren en zes maanden; en te Jeruzalem regeerde hij drie en dertig jaren over gans Israël en Juda.

⁶En de koning en zijn mannen gingen naar Jeruzalem tegen de Jebusieten, de bewoners des lands, die tot David spraken, zeggende: Tenzij gij de blinden en de lammen wegneemt, zult gij hier niet binnenkomen; denkende: David kan hier niet binnenkomen.

⁷Doch David veroverde de sterkte van Zion; dezelfde is de stad van David.

⁸En David zeide op dien dag: Een ieder die de Jebusieten slaat, ga omhoog naar de waterleiding, en sla de blinden en de lammen, die hatelijk zijn voor Davids ziel. Daarom zeggen zij: Daar zijn de blinden en de lammen; hij kan niet in het huis binnenkomen.

⁹En David woonde in de sterkte, en noemde die de stad van David. En David bouwde rondom van Millo en inwaarts.

¹⁰En David werd steeds groter en groter; want de HEERE, de God der heerscharen, was met hem.

¹¹En Hiram, koning van Tyrus, zond boden tot David, en cederen, en timmerlieden, en metselaars; en zij bouwden David een huis.

¹²En David bemerkte dat de HEERE hem tot koning over Israël had bevestigd, en dat Hij zijn koninkrijk verheven had om zijns volks Israëls wil.

¹³En David nam zich meer bijzaten en vrouwen uit Jeruzalem, nadat hij van Hebron was gekomen; en er werden nog zonen en dochters voor David geboren.

¹⁴En dit zijn de namen van hen, die hem te Jeruzalem geboren werden: Sammua, en Sobab, en Nathan, en Salomo,

¹⁵en Ibhar, en Elisua, en Nefeg, en Jafia,

¹⁶en Elisama, en Eliada, en Elifelet.

¹⁷En toen de Filistijnen hoorden dat zij David tot koning over Israël gezalfd hadden, trokken al de Filistijnen op om David te zoeken; en David hoorde daarvan, en trok zich terug in de sterkte.

¹⁸En de Filistijnen waren gekomen en zich uitgebreid in het dal van Refaïm.

¹⁹En David vroeg aan de HEERE, zeggende: Zal ik tegen de Filistijnen optrekken? Zult Gij hen in mijn hand geven? En de HEERE zeide tot David: Trek op; want Ik zal de Filistijnen zekerlijk in uw hand geven.

²⁰En David kwam te Baal-Perazim, en David sloeg hen aldaar; en hij zeide: De HEERE heeft mijn vijanden voor mij doorbroken, als de doorbreking der wateren. Daarom noemde hij de naam van die plaats Baal-Perazim.

²¹En zij lieten hun goden aldaar; en David en zijn mannen namen hen weg.

²²En de Filistijnen trokken wederom op, en breidden zich uit in het dal van Refaïm.

²³En toen David aan de HEERE vroeg, zeide Hij: Gij zult niet optrekken; maak een omweg achter hen, en kom over hen heen tegenover de moerbeziëbomen.

²⁴En het zal geschieden, wanneer gij het geluid van het marcheren hoort in de toppen der moerbeziëbomen, dan zult gij u opmaken; want dan is de HEERE voor u uitgegaan om het leger der Filistijnen te slaan.

²⁵En David deed zo, gelijk de HEERE hem geboden had, en sloeg de Filistijnen van Geba totdat gij te Gezer komt.