2 Samuel 6

¹Zgromadził więc Dawid wszystkich mężczyzn zdolnych do walki z Izraela, liczbą trzydzieści tysięcy.

²Dawid zaś i cały lud, który był z nim, wyruszyli do Baal-Judy, aby sprowadzić stamtąd Arkę Boga, nad którą wzywane jest imię Pana Zastępów, który siedzi na cherubinach.

³I postawili Arkę Boga na nowym wozie i wnieśli ją z domu Abinadaba, który był na wzgórzu; Uzza i Achio, synowie Abinadaba, prowadzili nowy wóz.

⁴I Uzza szedł obok Arki Boga, a Achio szedł przed nią.

⁵Dawid zaś i cały Izrael bawili się przed Panem ze wszelką mocą śpiewami, na harfach, lirach, tamburynach, na bębnach i na cymbałach.

⁶I gdy doszli do gumna Nachona, Uzza wyciągnął rękę do Arki Boga i ją podtrzymał, bo się wały przerazili.

⁷Zapalił się gniew Pana na Uzzę, i Bóg poraził go tam za tę zuchwalość, i umarł tam przy Arce Boga.

⁸Dawid zaś bardzo się rozgniewał na to, że Pan wybuchł gniewem na Uzzę; i nazwał to miejsce Perez-Uzza, co zostało jego nazwą aż do dnia dzisiejszego.

⁹I bał się Dawid Pana w tym dniu i powiedział: Jakże mogę sprowadzić do siebie Arkę Pana?

¹⁰I nie chciał Dawid przenosić Arki Pana do siebie do miasta Dawida, lecz skierował ją do domu Obed-Edoma Getejczyka.

¹¹I została Arka Pana w domu Obed-Edoma Getejczyka przez trzy miesiące, i Pan błogosławił Obed-Edoma i cały jego dom.

¹²I doniesiono królowi Dawidowi: Błogosławił Pan dom Obed-Edoma i wszystko, co ma, ze względu na Arkę Boga. Wtedy Dawid poszedł i sprowadził Arkę Boga z domu Obed-Edoma do miasta Dawida z weselością.

¹³I gdy niosący Arkę Pana zrobili sześć kroków, złożył w ofierze wołu i tuczonego bydła.

¹⁴A Dawid, ubrany w efod lniany, tańczył przed Panem ze wszelką mocą.

¹⁵I Dawid, razem ze wszystkim Izraelem, nieśli Arkę Pana z okrzykami radości i głosem trąby.

¹⁶I gdy Arka Pana wchodziła do miasta Dawida, Mikal, córka Saula, patrzyła przez okno i widząc króla Dawida, jak skacze i tańczy przed Panem, pogardziła nim w swoim sercu.

¹⁷I wnieśli Arkę Pana i postawili ją na jej miejscu wewnątrz namiotu, który rozbił dla niej Dawid; i Dawid złożył całopalenia i ofiary pojednawcze przed Panem.

¹⁸A gdy Dawid skończył składać całopalenia i ofiary pojednawcze, błogosławił ludowi w imię Pana Zastępów.

¹⁹I rozdał wszystkim ludowi, całej gromadzie Izraela, mężczyznom i kobietom, każdemu po jednej cieście chleba, po jednej porcji mięsa i po jednym ciastku rodzynek. Potem wszyscy ludzie poszli do swoich domów.

²⁰Wtedy wrócił Dawid, aby błogosławić swój dom. I wyszła do niego Mikal, córka Saula, i powiedziała: O, jak chwalebnie zachowywał się dziś król Izraela, odsłaniając się przed oczyma służących, jak by jakiś głupiec się odsłaniał!

²¹I odpowiedział Dawid Mikal: Tańczyłem przed Panem, który mnie wybrał zamiast twojego ojca i zamiast wszystkich jego synów, aby mnie ustanowić przywódcą nad ludem Pana, nad Izraelem; i będę jeszcze tańczył przed Panem.

²²I będę się jeszcze bardziej uniżał w twoich oczach; ale te służące, o których mówisz, będą mnie czcić.

²³A Mikal, córka Saula, nie miała dziecka aż do dnia swojej śmierci.