Acts 11

¹Nu hoorden de apostelen en de broeders die in Judea waren, dat ook de heidenen het woord van God hadden ontvangen.

²Toen Petrus te Jeruzalem was aangekomen, betwisten degenen die uit de besnijdenis waren met hem,

³zeggende: "Gij zijt binnen gegaan bij onbesnedenen mannen, en hebt met hen gegeten!"

⁴Maar Petrus begon en legde hun de zaak in orde uit, zeggende:

⁵"Ik was in de stad Joppe in gebed, en in een diepe slaap zag ik een gezicht: een zeker vat daalde neder, als een groot laken aan vier hoeken uit de hemel neergelaten. Het kwam tot mij toe.

⁶Toen ik er nauwkeurig op lette, beschouwde ik, en zag de viervoetige dieren der aarde, de wilde dieren, het ongedierte en de vogelen des hemels.

⁷Ik hoorde ook een stem tot mij zeggende: 'Sta op, Petrus, slacht en eet!'

⁸Maar ik zei: 'Geenszins, Heer, want niets onheiligs of onreins is ooit in mijn mond gekomen.'

⁹Maar een stem antwoordde mij de tweede maal uit de hemel: 'Wat God gereinigd heeft, noem gij niet onrein.'

¹⁰Dit gebeurde drie malen, en alles werd weder in de hemel opgehaald.

¹¹En zie, terstond stonden drie mannen voor het huis waar ik was, gezonden uit Caesarea tot mij.

¹²De Geest zeide mij mee te gaan met hen, zonder onderscheid te maken. Deze zes broeders gingen ook met mij, en wij gingen het huis van de man binnen.

¹³Hij vertelde ons hoe hij een engel in zijn huis had zien staan, en tot hem had zien zeggen: 'Zend naar Joppe en laat Simon halen, wiens bijnaam Petrus is,

¹⁴die tot u woorden zal spreken, waardoor gij en geheel uw huis behouden zult worden.'

¹⁵Toen ik begon te spreken, viel de Heilige Geest op hen, evenals op ons in het begin.

¹⁶Ik herinnerde mij het woord des Heren, hoe Hij zeide: 'Johannes heeft wel met water gedoopt, doch gij zult met de Heilige Geest gedoopt worden.'

¹⁷Als dan God hun dezelfde gave gegeven heeft als ons, die hebben geloofd in de Heer Jezus Christus, wie was ik, dat ik God zou kunnen weerstaan?"

¹⁸Toen zij dit hoorden, zwegen zij stil en verheerlijkten God, zeggende: "Ook aan de heidenen heeft God dan de bekering tot het leven gegeven!"

¹⁹Die nu verstrooid waren geworden door de verdrukking, die over Stefanus opgekomen was, trokken tot Fenicië, Cyprus en Antiochië toe, het woord sprekende tot niemand dan tot Joden alleen.

²⁰Maar er waren van hen, mannen uit Cyprus en Cyrene, die, toen zij te Antiochië waren gekomen, tot de Grieken spraken, uitlopende het Evangelie van de Heer Jezus.

²¹De hand des Heren was met hen, en een groot getal geloofde en bekeerde zich tot de Heer.

²²Het gerucht daaromtrent kwam tot de oren der gemeente, die te Jeruzalem was. Zij zonden Barnabas af, dat hij tot Antiochië zou gaan,

²³die, toen hij gekomen was en de genade Gods had gezien, zich verblijd en hen allen aanmaande, dat zij met voornemen des harten bij de Heer zouden blijven.

²⁴Want hij was een goed man en vol van de Heilige Geest en des geloofs, en veel volks werd tot de Heer gevoegd.

²⁵Barnabas ging uit naar Tarsus, om Saulus op te zoeken.

²⁶En toen hij hem gevonden had, bracht hij hem naar Antiochië. Het gebeurde ook, dat zij een geheel jaar in de gemeente bijeen kwamen en veel volks onderwezen. De leerlingen werden het eerst in Antiochië Christenen genoemd.

²⁷Nu in deze dagen kwamen profeten van Jeruzalem naar Antiochië af.

²⁸En een van hen, genaamd Agabus, stond op en gaf door de Geest te kennen, dat er een grote hongersnood over de ganse wereld zou komen; welke ook geschiedde onder Claudius.

²⁹Voorts bepaalden de leerlingen, elkeen naar zijn vermogen, uit te zenden tot onderstand voor de broeders, die in Judea woonden;

³⁰hetgeen zij ook deden, door het aan de ouderlingen te zenden door de handen van Barnabas en Saulus.