Acts 20

¹I gdy ustał szum, Paweł wezwał uczniów i, udzieliwszy im pociechy, odszedł od nich do Macedonii.

²A przeszedłszy te strony i wiele ich nauczywszy, przyszedł do Grecji.

³I gdy spędził tam trzy miesiące, a Żydzi zastawili nań zasadzkę, gdy miał płynąć do Syrii, postanowił wrócić przez Macedonię.

⁴I towarzyszyli mu: Sopatr z Berei, syn Pirrusa, oraz Arystarch i Sekund z Tesaloniki, Gajusz z Derbe, Tymoteusz, Tychikus i Trofim z Azji, aż do Azji.

⁵Ci zaś poszli naprzód i czekali na nas w Troadzie.

⁶A my wypłynęliśmy z Filaip po dniach Paschalnych i przybiliśmy do nich do Troady w pięć dni; i spędziliśmy tam siedem dni.

⁷A w pierwszy dzień tygodnia, gdy zebraliśmy się na świętą strawę, Paweł mówił do nich, mając w zamiarze odejść dnia następnego; i ciągnął przemowę aż po północ.

⁸I było wiele świateł w sali, gdzie zebraliśmy się.

⁹A pewien młodzieniec imieniem Eutych, siedzący przy oknie, pogrążył się w głębokim śnie; a gdy Paweł ciągle mówił, przytłoczony snem, upadł z trzeciego piętra i podnieśli go martwego.

¹⁰Paweł zaś zszedł doń, upadł nań i wziął go w ramiona i rzekł: Nie zasmucajcie się, bo jego życie jest w nim.

¹¹A gdy wszedł do góry i łamał chleb, długo mówił do nich, aż do świtu, i wtedy odszedł.

¹²A przynieśli chłopca żywego i byli wielce pocieszeni.

¹³My zaś, pójawszy naprzód do statku, płynęliśmy do Assos, aby tam wziąć Pawła; tak bowiem rozkazał, ponieważ sam miał przyjść drogą lądową.

¹⁴A gdy dołączył do nas w Assos, wzięliśmy go na statek i popłynęliśmy do Mityleny.

¹⁵I płynąc stamtąd, dnia następnego przybiliśmy naprzeciw Chios, a dzień potem dotknęliśmy Samos, a trzeciego dnia przybiliśmy do Miletu.

¹⁶Albowiem Paweł postanowił minąć Efez, aby nie zatrzymywać się w Azji; spieszyć się bowiem starał, aby jeśli możliwe, być w Jerozolimie w dzień Pięćdziesiątnicy.

¹⁷A z Miletu posłał do Efezu po starszych Kościoła.

¹⁸A gdy przybyli, rzekł do nich: Wy sami widzieliście, jakie było moje życie przez cały czas od dnia, w którym po raz pierwszy przybyłem do Azji,

¹⁹Służąc Panu bez pychy, ze wszystkimi smutkami i utrapieniami, które spadły na mnie przez złe zamiaru Żydów:

²⁰I jak nic nie wstrzymywałem z tego, co mogłoby być wam pożyteczne, nauczając was publicznie i w domach,

²¹Głosząc Żydom i Grekom nawrócenie się serca ku Bogu i wiarę w Pana Jezusa Chrystusa.

²²A teraz, oto idę do Jerozoliny, związany duchem, nie wiedząc, co mnie tam spotka:

²³Tylko że Duch Święty wyraźnie mi głosi w każdym mieście, że więzienie i uciski czekają na mnie.

²⁴Ale nie cenię swojego życia, jeśli tylko na końcu mogę dokończyć dzieło, które mi dał Pan Jezus, aby być świadkiem Ewangelii łaski Bożej.

²⁵A teraz wiem, że nie ujrzycie więcej mego oblicza, wy wszyscy, między którymi chodziłem, głosząc Królestwo.

²⁶I przeto mówię wam dzisiaj, że jestem czysty od krwi wszystkich ludzi.

²⁷Albowiem nie wstrzymałem się od przekazania wam całej woli Bożej.

²⁸Uważajcie na siebie i na całe stado, które Duch Święty oddał wam w opiekę, aby pasać Kościół Boży, którego nabyć się godził swoją krwią.

²⁹Wiem, że po moim odejściu wejdą między was wilki okrutne, nie oszczędzające stada;

³⁰I z pośród was samych powstaną mężowie, którzy będą głosić nauki przewrotne, aby odciągać uczniów za sobą.

³¹Czuwajcie tedy, pamiętając, że przez trzy lata bez wytchnienia uczyłem każdego z was, dnem i nocą, ze łzami.

³²A teraz powierzam was Bogu i słowu Jego łaski, które może was umocnić i dać wam dziedzictwo między wszystkimi świętymi.

³³Srebra, złota ani odzieży nikogo nie pożądałem.

³⁴Sami widzieliście, że te ręce zdobyły to, co było dla mnie i dla tych, którzy ze mną byli, potrzebne.

³⁵We wszystkim byłem dla was przykładem, jak siłą swojego ramienia powinniście pracować, aby wspierać słabych i pamiętać słowa Pana Jezusa, jak sam powiedział: Więcej jest błogosławieństwa w dawaniu niż w braniu.

³⁶A powiedziawszy te słowa, uklęknął i modlił się z nimi wszystkimi.

³⁷A wszyscy płakali, padając Pawłowi na szyję i całując go,

³⁸Będąc zasmuceni szczególnie tym, że powiedział, iż nie ujrzą już jego oblicza. I tak towarzyszyli mu do statku.