Acts 2

¹Toen de dag van Pinksteren kwam, waren zij allen tezamen op één plaats.

²En plotseling kwam uit de hemel een geluid als van een geweldig rukwind die het ganse huis waarin zij zaten vervulde.

³En zij zagen wat leek op tongen van vuur, die zich verdeelden en op elk van hen kwam te rusten.

⁴En zij werden allen vervuld met de Heilige Geest en begonnen in andere tongen te spreken, naar gelang de Geest hun uitsprak gaf.

⁵En te Jeruzalem waren woonachtig godvrezende Joden uit alle volken onder de hemel.

⁶Toen deze stem zich liet horen, verzamelde zich een menigte en was verbijsterd, want een ieder hoorde hen in zijn eigen taal spreken.

⁷En zij waren uitermate verbaasd en zeiden: Zie, al dezen die spreken, zijn zij niet allen Galileërs?

⁸Hoe horen wij dan elk in onze eigen taal, waarin wij geboren zijn?

⁹Parthiërs en Meden en Elamieten; en die wonen in Mesopotamië, Judea en Cappadocië, Pontus en Azië,

¹⁰Frygië en Pamfylië, Egypte en de delen van Libië bij Cyrene; en hier verkerende Romeinen,

¹¹zowel Joden als proselieten, Kretenzen en Arabieren: wij horen hen in onze tongen de grote daden Gods spreken.

¹²En zij waren allen verbijsterd en in twijfel en zeiden tot elkaar: Wat wil dit zeggen?

¹³Anderen echter spottten en zeiden: Zij zijn vol zoete wijn.

¹⁴Toen stond Petrus op met de elf, verhief zijn stem en sprak tot hen: Gij mannen, Joden en gij allen die te Jeruzalem woont, laat dit u bekend zijn en luistert naar mijn woorden.

¹⁵Want dezen zijn niet dronken, gelijk gij waant, want het is nog de derde ure van de dag.

¹⁶Maar dit is wat gezegd is door de profeet Joël:

¹⁷En het zal geschieden in de laatste dagen, zegt God, dat Ik mijn Geest zal uitstorten over alle vlees; en uw zonen en uw dochters zullen profeteren en uw jongelingen zullen gezichten zien en uw ouden zullen dromen dromen.

¹⁸En ook over mijn knechten en over mijn maagden zal Ik in die dagen mijn Geest uitstorten en zij zullen profeteren.

¹⁹En Ik zal wonderen geven aan de hemel boven en tekenen op de aarde beneden: bloed en vuur en rookdamp.

²⁰De zon zal in duisternis veranderd worden en de maan in bloed, voordat de grote en herrlijke dag des Heren komt.

²¹En het zal geschieden, dat ieder, die de naam des Heren aanroept, behouden zal worden.

²²Gij Israelieten, hoort deze woorden: Jezus de Nazarener, een Man door God onder u bevenstigd met krachten en wonderen en tekenen, die God door hem in het midden van u gedaan heeft, gelijk gij zelf weet.

²³Deze, naar Gods bepaald raadsbesluit en voorkennis overgeleverd zijnde, hebt gij door de handen van wetsloze mensen aan het kruis geslagen en gedood.

²⁴Dezen heeft God opgewekt, ontbonden zijnde de baringen des doods, omdat het onmogelijk was, dat Hij door dezen gehouden zou worden.

²⁵Want David zegt aangaande Hem: Ik heb den Heer altijd voor mij; omdat Hij aan mijn rechterhand is, zal ik niet wankelen.

²⁶Daarom is mijn hart verblijd en mijn tong juicht; ook zal mijn vlees in hoop rusten.

²⁷Want Gij zult mijn ziel niet in het dodenrijk achterlaten, noch zult Gij toelaten, dat Uw heilige verrotting ziet.

²⁸Gij hebt mij bekend gemaakt de wegen des levens; Gij zult mij vervullen van blijdschap in Uw aangezicht.

²⁹Broeders, het zij u geoorloofd vrijmoedig tot u te spreken aangaande de aartsvader David, dat hij beide gestorven en begraven is, en zijn graf is bij ons tot op dezen dag.

³⁰Omdat hij dan een profeet was en wist, dat God hem met een eed gezworen had, dat uit de vrucht van zijn lenden een uit zijn zaad op zijn troon zou zitten.

³¹Dit voorziende, sprak hij van de opstanding van Christus, dat Hij noch in het dodenrijk achtergelaten zou worden, noch dat zijn vlees verrotting zou zien.

³²Deze Jezus heeft God opgewekt, waarvan wij allen getuigen zijn.

³³Door de rechterhand van God dan verhoogd zijnde en het beloofde geschenk van de Heilige Geest van de Vader ontvangen hebbende, heeft Hij dit uitgestort, hetgeen gij nu ziet en hoort.

³⁴Want David is niet ter hemel opgevoerd; maar hij zelf zegt: De Heer zeide tot mijn Heer: Zit aan mijn rechterhand,

³⁵totdat Ik uw vijanden tot een voetbank Uwer voeten zal gemaakt hebben.

³⁶Zo zij dan het ganse huis Israel stellig weten, dat God Jezus, Die gij gekruisigd hebt, tot Heer en tot Christus gemaakt heeft.

³⁷En als zij dit hoorden, werd het hun aan het hart gesneden en zij zeiden tot Petrus en de overige apostelen: Broeders, wat zullen wij doen?

³⁸En Petrus zeide tot hen: Bekeert u en laat zich een ieder van u dopen in de Naam van Jezus Christus tot vergeving der zonden, en gij zult de gave van de Heilige Geest ontvangen.

³⁹Want de belofte is voor u en voor uw kinderen en voor allen, die ver af zijn, zovelen als de Heer, onze God, tot zich roepen zal.

⁴⁰En met veel meer woorden betuigde hij dit en maande hen aan, zeggende: Laat u redden uit dit krom geslacht.

⁴¹Zij nu, die zijn woord aangenomen hebben, werden gedoopt; en er werden op dien dag bij hen gevoegd ongeveer drieduizend zielen.

⁴²En zij volhardden in de leer der apostelen en in de gemeenschap, in het breken des brood en in de gebeden.

⁴³En er kwam over alle zielen angst, en veel wonderen en tekenen geschiedden door de apostelen.

⁴⁴En al degenen, die geloofden, waren tezamen en hadden alles gemeen.

⁴⁵En zij verkochten hun landgoederen en hun bezittingen en deelden die uit onder allen, naar gelang iemand behoefte had.

⁴⁶En dagelijks waren zij eensgezind in de tempel en braken het brood in de huizen en aten het voedsel met blijdschap en eenvoudigheid des harten.

⁴⁷En zij prijzen God en hadden gnade bij het ganse volk. En de Heer voegde dagelijks bij de gemeente, die behouden werden.