Acts 2

¹Gdy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, wszyscy byli razem w jednym miejscu.

²Nagle z nieba nadszedł dźwięk podobny do gwałtownego wiatru, który wypełnił cały dom, gdzie siedzieli.

³Ukazały się im języki podobne do ognia, które rozdzieliły się między nich, i każdy z nich spoczął na jednym z nich.

⁴Wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym i zaczęli przemawiać innymi językami, tak jak Duch dał im moc głoszenia.

⁵W Jerozolimie przebywali pobożni Żydzi z każdego narodu pod niebem.

⁶Gdy usłyszano ten dźwięk, zebrała się rzesza i przelęknęła się, bo każdy słyszał ich mówiących w jego własnym języku.

⁷Wszyscy zdziwili się i zdumieli, mówiąc sobie nawzajem: "Oto czy nie wszyscy ci, którzy mówią, nie są Galileuszami?

⁸Jak więc każdy z nas słyszy w swoim własnym języku ojczystym?

⁹Partowie, Medowie, Elamici i mieszkańcy Mezopotamii, Judei, Kapadocji, Pontu, Azji,

¹⁰Frygi, Pamfilii, Egiptu, ziem Libii około Cyreny, przybysze z Rzymu, zarówno Żydzi jak i nawróceni,

¹¹Kreteńczycy i Arabowie: słyszymy ich mówiących naszymi językami o wielkich dziełach Boga!"

¹²Wszyscy zdziwili się i byli w zakłopotaniu, mówiąc jeden do drugiego: "Co to ma znaczyć?"

¹³Inni, drwiąc, mówili: "Są pełni nowego wina."

¹⁴Piotr zaś, stając razem z jedenastu, podniósł głos i przemówił do nich: "Męża Judejscy i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy, niech wam to będzie wiadome, a słuchajcie moich słów.

¹⁵Ci bowiem nie są pijani, jak wy domniemywacie, bo jest dopiero trzecia godzina dnia.

¹⁶Ale to jest to, co zostało powiedziane przez proroka Joela:

¹⁷'W ostatnich dniach, mówi Bóg, wyleję Ducha mojego na wszelkie ciało. Synowie wasze i córki wasze będą prorokować. Młodzieńcy wasi będą mieć widzenia. Starcy wasi będą mieć sny.

¹⁸A także na moje sługi i na moje służebnice w tych dniach wyleję Ducha mojego, i będą prorokować.

¹⁹Dam cuda na niebie wysoko i znaki na ziemi nisko; krew, ogień i dym jako mgła.

²⁰Słońce zmieni się w ciemność i księżyc w krew, zanim przyjdzie wielki i chwalebny dzień Pana.

²¹I będzie, że każdy, kto przyzwie imię Pana, zostanie zbawiony.'

²²Męża Izraelskie, słuchajcie tych słów! Jezusa z Nazaretu, męża, którego Bóg waszym oczom zatwierdził mocami i cudami i znakami, które Bóg uczynił przez niego pośród was, jak sami wiecie,

²³jego, wydanego według określonego zamiaru i przedwiedzenia Bożego, wziął ście rękami bezbożnych ludzi, ukrzyżowaliście i zabiliście;

²⁴którego Bóg wskrzesił, uwolniwszy go od bólów śmierci, ponieważ nie było możliwe, aby on był przez nią przetrzymywany.

²⁵Albowiem Dawid mówi o nim: 'Widziałem Pana zawsze przed sobą, bo jest po mojej prawicy, aby się nie zachwiał.

²⁶Dlatego rozsądło się moje serce i mój język się uradował. Ponadto i moje ciało będzie spoczywać w nadziei;

²⁷Albowiem nie opuścisz duszy mojej w Hadesie, ani nie dopuścisz, aby Święty twój ujrzał rozkład.

²⁸Dałeś mi poznać drogi życia. Napełnisz mnie radością swoją twarzą.'

²⁹Mężowie bracia, mogę wam otwarcie powiedzieć o patriarsze Dawidzie, że zarówno zmarł jak i został pochowany, i jego grobowiec jest z nami aż do dzisiaj.

³⁰Będąc więc prorokiem i wiedząc, że Bóg przysiągł mu przysięgą, że z owocu jego ciała, według ciała, wskrzesi Chrystusa, aby siedział na jego tronie,

³¹przewidząc to, mówił o zmartwychwstaniu Chrystusa, że ani jego dusza nie została w Hadesie, ani jego ciało nie ujrzało rozkładu.

³²Tego Jezusa wskrzesił Bóg, czego wszyscy my jesteśmy świadkami.

³³Będąc więc wywyższonym prawicą Boga i otrzymawszy od Ojca obietnicę Ducha Świętego, wylał to, co teraz widzicie i słyszecie.

³⁴Albowiem Dawid nie wstąpił do niebiос, ale on sam mówi: 'Pan rzekł do Pana mojego: Siedź po mojej prawicy,

³⁵Aż położę wrogów twoich za podnóżek nóg twoich.'

³⁶Niech więc cały dom Izraela na pewno wie, że Bóg uczynił tego Jezusa, którego wy ukrzyżowaliście, zarówno Panem jak i Chrystusem."

³⁷Gdy usłyszeli to, przebili się do serca i rzekli do Piotra i do pozostałych apostołów: "Mężowie bracia, co mamy czynić?"

³⁸Piotr zaś rzekł do nich: "Czyńcie pokutę i każdy z was niech będzie ochrzczony w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego.

³⁹Albowiem dla was jest obietnica i dla waszych dzieci, i dla wszystkich, którzy są daleko, ile ich Pan Bóg nasz powołać będzie do siebie."

⁴⁰Z wieloma innymi słowami świadczył i napominał ich, mówiąc: "Zbawcie się od tego pokolenia przewrotnego!"

⁴¹Ci tedy, którzy chętnie przyjęli jego słowo, zostali ochrzczeni. I przybyło tego dnia około trzy tysiące dusz.

⁴²Trwali ustawicznie w nauce apostołów, we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach.

⁴³Strach padł na każdą duszę, a wiele cudów i znaków czyniono przez apostołów.

⁴⁴Wszyscy wierzący byli razem i mieli wszystko wspólne.

⁴⁵Sprzedawali majątki i dobra, i rozdzielali je wszystkim, wedle tego, jak każdy miał potrzebę.

⁴⁶Dzień za dniem trwali ustawicznie jednym sercem w świątyni, i łamiąc chleb w domach, spożywali pokarm z weselem i szczerością serca,

⁴⁷chwaląc Boga i mając przychylność u całego ludu. Pan zaś przyłączał na każdy dzień do zgromadzenia tych, którzy byli zbawiani.