Acts 3

¹Piotr i Jan szli razem do świątyni o godzinie modlitwy, czyli o godzinie dziewiątej.

²I jakiś człowiek, od urodzenia swojej matki kaleką, był noszony, którego kładli codziennie u bramy świątyni, zwanej Piękną, aby prosił jałmużnę od tych, którzy wchodzili do świątyni;

³Który widząc Piotra i Jana mających wejść do świątyni, prosił jałmużnę.

⁴I Piotr, utkwiwszy oczy na nim wraz z Janem, powiedział: Spojrz na nas.

⁵I on na nich patrzył, oczekując czegoś od nich otrzymać.

⁶Wtedy Piotr powiedział: Srebra i złota nie mam; ale to, co mam, daję ci: W imię Jezusa Chrystusa z Nazaretu wstań i chodź.

⁷I wziął go za prawą rękę i podniósł go; i natychmiast jego stopy i kości kostki otrzymały siłę.

⁸I on wskoczywszy stanął i chodził, i wszedł z nimi do świątyni, chodząc, skacząc i chwaląc Boga.

⁹I cały lud widział go chodzącego i chwalącego Boga:

¹⁰I poznali, że to był ten, który siedział prosząc jałmużnę przy Pięknej bramie świątyni: i zostali napełnieni zdumnieniem i zadziwieniem z powodu tego, co się mu przytrafiło.

¹¹A gdy człowiek chromy, który był uzdrowiony, trzymał Piotra i Jana, cały lud zbiegł się do nich na ganku zwanym Salomonem, wielkiej mierze zdumiony.

¹²I gdy to Piotr widział, odpowiadał ludowi: Mężowie Izraelscy, czemu się dziwicie temu? lub czemu tak pilnie patrzymy na nas, jakbyśmy własną mocą lub pobożnością sprawili, że ten człowiek chodzi?

¹³Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba, Bóg ojców naszych, uwielbił Syna swego Jezusa; którego wy wydaliście i zaprzeczył ście mu przed obliczem Piłata, gdy on wyrok wydał, aby go wypuścić.

¹⁴Ale wy zaprzeczyliście Świętemu i Sprawiedliwemu, i żądaliście, aby wam mordernik został darowany;

¹⁵A zabijacie Księcia życia, którego Bóg wskrzesił z martwych; czego my jesteśmy świadkami.

¹⁶I jego imię, przez wiarę w jego imię, uczyniło tego człowieka silnym, którego widzicie i znacie: tak, wiara, która pochodzi od niego, dała mu tę doskonałą uzdrowienie w obecności was wszystkich.

¹⁷I teraz, bracia, wiem, że przez niewiadomość uczyniliście to, podobnie jak i wasze książęta.

¹⁸Ale to, co Bóg przedtem objawił przez usta wszystkich proroków, że Chrystus będzie cierpieć, tak wypełnił.

¹⁹Pokutucie przeto i nawróćcie się, aby grzechy wasze były zatarte, gdy przyjdą czasy orzeźwienia od oblicza Pana.

²⁰I pośle wam Jezusa Chrystusa, który przedtem wam był głoszony:

²¹Którego niebo musi przyjąć aż do czasów przywrócenia wszystkich rzeczy, o którym Bóg mówił przez usta wszystkich swoich świętych proroków od początku świata.

²²Albowiem Mojżesz rzeczywiście powiedział do ojców: Proroka wam Panowiasz Bóg wasz z waszych braci podnieść będzie, podobnie jak mnie; jego słuchać będziecie we wszystkim, cokolwiek wam powie.

²³I stanie się, że każda dusza, która nie będzie słuchać tego proroka, będzie wyniszczona spośród ludu.

²⁴Owszem, i wszyscy prorocy od Samuela i ci, którzy następowali za nim, wszyscy ci, którzy mówili, podobnie przepowiedzieli o tych dniach.

²⁵Wy jesteście dziećmi proroków i przymierza, które Bóg zawarł z naszymi ojcami, mówiąc do Abrahama: I w twoim nasienia będą pobłogosławione wszystkie rodziny ziemi.

²⁶Wam przede wszystkim Bóg, wskrzesiwszy Syna swojego Jezusa, posłał go, aby was błogosławił, odwracając każdego z was od jego nieprawości.