Amos 1

¹Słowa Amosa, który był pośród pasterzy z Tekoa, które miał w widzeniu o Izraelu w dniach Ozjasza, króla Judy, i w dniach Jeroboama, syna Joasza, króla Izraela, dwa lata przed trzęsieniem ziemi.

²I powiedział: Pan zawyje z Syjonu i wypuści głos swój z Jerozolimy; i pastwiska pasterzy pogrążą się w żałobie, a szczyt Karmelu uschnie.

³Tak mówi Pan: Za trzy zbrodnie Damaszku, tak za cztery, nie cofnę kary jego; albowiem młócili Gileadę cepami żelaznymi:

⁴lecz poślę ogień na dom Hazaela, i pochłonie on pałace Ben-hadada.

⁵I połamię drzwi Damaszku, i wytracę mieszkańca z doliny Awen, i tego, który trzyma berło, z domu Eden; i lud Syrii pójdzie w niewolę do Kir, mówi Pan.

⁶Tak mówi Pan: Za trzy zbrodnie Gazy, tak za cztery, nie cofnę kary jej; albowiem uprowadzili całą ludność, aby ją wydać Edomowi:

⁷lecz poślę ogień na mur Gazy, i pochłonie on pałace jej.

⁸I wytracę mieszkańca z Asdodu, i tego, który trzyma berło, z Askalonu; i zwrócę rękę moją przeciwko Ekronowi; i ostatki Filistynów poginą, mówi Pan, Bóg.

⁹Tak mówi Pan: Za trzy zbrodnie Tyru, tak za cztery, nie cofnę kary jej; albowiem wydali całą ludność Edomowi, i nie pamiętali przymierza braterskiego:

¹⁰lecz poślę ogień na mur Tyru, i pochłonie on pałace jej.

¹¹Tak mówi Pan: Za trzy zbrodnie Edomu, tak za cztery, nie cofnę kary jego; albowiem gonił brata swojego mieczem, i zdusił współczucie swoje, i gniew jego rozdzierał bezustannie, i wściekłość swoją zachowywał na wieki:

¹²lecz poślę ogień na Teman, i pochłonie on pałace Bozry.

¹³Tak mówi Pan: Za trzy zbrodnie synów Ammona, tak za cztery, nie cofnę kary ich; albowiem rozcinali brzemienne niewiasty Gileady, aby powiększyć granice swoje.

¹⁴Lecz zapalę ogień w murze Rabby, i pochłonie on pałace jej, wśród krzyków w dniu bitwy, wśród burzy w dniu wichru;

¹⁵i król ich pójdzie w niewolę, on i książęta jego razem, mówi Pan.