Amos 8

¹Dit is wat de Here God mij deed zien: en ik zag een mand met zomerfruit.

²En Hij zeide: Amos, wat ziet gij? En ik zeide: Een mand met zomerfruit. Toen zeide de Here tot mij: Het einde is gekomen over Mijn volk Israël; nooit meer zal Mijn oog gesloten zijn voor hun zonde.

³En de gezangen van het koningshuis zullen in dien dag klachten zijn, spreekt de Here God: groot zal het getal der doden zijn, en overal zullen zij hen zonder woord wegbrengen.

⁴Hoort dit, gij die de armen vertreden en de noodbehoevenden in het land willen vernietigen,

⁵Zeggende: Wanneer zal de nieuwe maan voorbij zijn, opdat wij graan mogen verhandelen? en de Sabbat, opdat wij de voortbrengselen onzer akkers ter markt mogen brengen? de maat klein en de prijs groot makende, en vals handeld met bedrogelijke gewichten;

⁶De armen voor zilver koopende, en hem die nood lijdt voor de prijs van twee schoenen, en afval van graan verhandelende.

⁷De Here heeft gezworen bij de trots van Jakob: Waarlijk, ik zal nooit hun werken vergeten.

⁸Zal het land niet om dezen wille beven van angst, en zal ieder daarin bedroefd zijn? en het zal geheel opzwellen als de Rivier; en het zal in beroering geraken en weer dalen als de Rivier van Egypte.

⁹En het zal geschieden te dien dage, spreekt de Here God, dat ik de zon doen ondergaan in het midden van de dag, en ik zal de aarde duister maken op lichte dag:

¹⁰Uw feesten zullen in rouw veranderd worden, en al uw gezang in treurzangen; ieder zal zich met harenkleed bekladen, en het haar van iedere hoofde zal geschoren zijn; ik zal het weeklagen doen zijn als voor een eenig kind, en het einde daarvan als een bittere dag.

¹¹Zie, er komen dagen, spreekt de Here God, dat ik honger in het land zal zenden, niet honger naar brood en niet dorst naar water, maar naar het horen der woorden des Heren.

¹²En zij zullen zwerven van zee tot zee, en van het noorden ja tot het oosten, en zullen rondtasten om het woord des Heren te zoeken, en zullen het niet vinden.

¹³Te dien dage zullen de schone maagden en de jongelingen van dorst bezwijken.

¹⁴Die zweren bij de schuld van Samaria, en zeggen: Bij het leven uwer goden, o Dan; en: Bij de levende weg van Beer-seba; zelfs zij zullen vallen en niet weder opstaan.