Amos 8

¹To jest to, co ukazał mi Pan Bóg: kosz dojrzałych owoców.

²"Co widzisz, Amosie?" – zapytał mnie. "Kosz dojrzałych owoców" – odpowiedziałem. Wtedy Pan powiedział do mnie: "Nadszedł czas dla mojego ludu Izraela; nie będę już go oszczędzać.

³"W owym dniu" – mówi Pan Bóg – "pieśni w świątyni zamieniają się w narzekania. Martwych ciał wszędzie rozrzuconych mnóstwo! Milczenie!"

⁴Słuchajcie tego, wy którzy depczecie ubogich i nędzę gnębicie ludzi w kraju,

⁵mówiąc: "Kiedy przejdzie Nów, a my będziemy mogli sprzedawać zboże, i kiedy skończy się szabat, a my będziemy mogli handlować pszenicą?" – zmniejszając miarę, podnosząc ceny i oszukując przy użyciu fałszywych wag,

⁶kupując ubogich za srebro i potrzebujących za parę sandałów, sprzedając nawet zmiataniny razem z pszenicą.

⁷Pan przysiągł na samego siebie, na Pychę Jakuba: "Nigdy nie zapomnę wszystkiego, co uczynili.

⁸"Czyż nie trzęsać się będzie ziemia z tego powodu i wszyscy jej mieszkańcy płakać? Cała ziemia wznosić się będzie jak Nil; będzie wzburzona i opaść jak rzeka Egiptu.

⁹"W owym dniu" – mówi Pan Bóg – "spowodować będę, że słońce zajdzie w południe i zaciemni się ziemia w pełnym świetle dnia.

¹⁰Zamieniać będę wasze święta radości na żałobę i wszystkie wasze pieśni na płacz. Oblekę was wszystkich w wór i ogolę wasze głowy. Uczynię z tego czasu żałobę nad jedynym synem i koniec tego jak dzień gorzki.

¹¹"Nadchodzą dni" – mówi Pan Bóg – "gdy pošlę głód na ziemię – nie głód chleba ani pragnienie wody, ale głód słuchania słów Pana.

¹²Będą się kołysać od morza do morza i błądzić od północy na wschód, szukając słowa Pana, lecz nie znajdą go.

¹³"W owym dniu" – ładne dziewczęta i silni młodzieńcy zemdleją z pragnienia.

¹⁴Ci, którzy przysięgają na grzech Samarii – którzy mówią: "Na życie boga twojego, o Dan!" lub "Na życie boga Beerszewy!" – upadną i nigdy się nie podniosą."