Deuteronomy 5

¹En Mozes riep al Israël toe, en sprak tot hen: Hoor, o Israël, de inzettingen en de verordeningen, die ik heden in uw oren spreek, opdat gij ze leert en ze waarneemt om ze te doen.

²De HEERE, onze God, heeft een verbond met ons gesloten op Horeb.

³De HEERE heeft dit verbond niet met onze vaderen gesloten, maar met ons, ja met ons allen, die wij hier heden allen in het leven zijn.

⁴De HEERE sprak met u aangesicht tot aangesicht op de berg, uit het midden van het vuur,

⁵(ik stond tussen de HEERE en u in die tijd, om u het woord der HEERE te verkondigen; want gij waart bevreesd vanwege het vuur en gaat niet op de berg op;) zeggende:

⁶Ik ben de HEERE, uw God, Die u uit Egypteland, uit het slavernishuis, hebt uitgevoerd.

⁷Gij zult geen andere goden voor Mijn aangezicht hebben.

⁸Gij zult u geen gesneden beeld maken, noch enig gelijkenis van wat in de hemel boven, of op de aarde beneden, of in de wateren onder de aarde is:

⁹gij zult u voor hen niet buigen, noch hen dienen; want Ik, de HEERE, uw God, ben een ijverig God, Die de schuld der vaderen bezoekt aan de kinderen, en aan de derde en vierde generatie van degenen, die Mij haten;

¹⁰en Die barmhartigheid bewijst aan duizenden van degenen, die Mij liefhebben en Mijn geboden onderhouden.

¹¹Gij zult de naam der HEERE, uws Gods, niet ijdelijk gebruiken; want de HEERE zal dengenen niet onschuldig achten, die Zijn naam ijdelijk gebruikt.

¹²Onderhoudt de sabbatdag, om hem heilig te houden, gelijk de HEERE, uw God, u geboden heeft.

¹³Zes dagen zult gij arbeidden, en al uw werk doen;

¹⁴maar de zevende dag is een sabbat voor de HEERE, uw God: gij zult daarin geen werk doen, gij, noch uw zoon, noch uw dochter, noch uw knecht, noch uw dienstmaagd, noch uw rund, noch uw ezel, noch al uw vee, noch uw vreemdeling, die binnen uw poorten is; opdat uw knecht en uw dienstmaagd rusten evenals gij.

¹⁵En gij zult gedenken, dat gij slaaf waart in Egypteland, en dat de HEERE, uw God, u van daar hebt uitgevoerd met sterke hand en uitgestrekte arm; daarom heeft de HEERE, uw God, u geboden, de sabbatdag waar te nemen.

¹⁶Eert uw vader en uw moeder, gelijk de HEERE, uw God, u geboden heeft; opdat uw dagen lang mogen zijn, en opdat het u welbehage in het land, dat de HEERE, uw God, u geeft.

¹⁷Gij zult niet doodslaan.

¹⁸Gij zult niet echtbreuk plegen.

¹⁹Gij zult niet stelen.

²⁰Gij zult geen valse getuigenis tegen uw naaste spreken.

²¹Gij zult niet begeren de vrouw uws naastes; gij zult ook niet begeren het huis uws naastes, noch zijn akker, noch zijn knecht, noch zijn dienstmaagd, noch zijn rund, noch zijn ezel, noch iets, wat van uw naaste is.

²²Deze woorden sprak de HEERE tot uw ganse vergadering op de berg, uit het midden van het vuur, uit de wolk en uit de dichte duisternis, met luide stem, en Hij voegde er niets bij. En Hij schreef ze op twee stenen tafelen, en gaf ze mij.

²³En het geschiedde, toen gij de stem uit het midden der duisternis hoorde, terwijl de berg in vuur brandde, dat gij tot mij nadert, alle oversten van uw stammen en uw ouderlingen;

²⁴en gij zeidet: Zie, de HEERE, onze God, heeft ons Zijn heerlijkheid en Zijn grootheid doen zien, en wij hebben Zijn stem uit het midden van het vuur gehoord; wij hebben heden gezien, dat God met den mens spreekt, en hij blijft leven.

²⁵En nu, waarom zouden wij sterven? want dit groot vuur zal ons verteren; indien wij de stem der HEERE, onze God, nog verder hooren, dan zullen wij sterven.

²⁶Want wie is er van al het vlees, die de stem van den levenden God uit het midden van het vuur spreken heeft gehoord, gelijk wij, en in leven is gebleven?

²⁷Gij gaat nader, en hoort al wat de HEERE, onze God, zeggen zal; en gij zult tot ons spreken al wat de HEERE, onze God, tot u spreekt; en wij zullen het hooren en het doen.

²⁸En de HEERE hoorde de stem uwer woorden, toen gij tot mij sprak; en de HEERE zeide tot mij: Ik heb de stem der woorden van dit volk gehoord, dat zij tot u spraken; zij hebben wel gezegd al wat zij spraken.

²⁹O dat zij zo'n hart hadden, om Mij te vrezen en al Mijn geboden altijd te onderhouden, opdat het hun en hun kinderen voor eeuwig welga!

³⁰Zeg tot hen: Keert weder naar uw tenten.

³¹Maar gij, sta hier bij Mij, en Ik zal tot u spreken al het gebod, en de inzettingen, en de verordeningen, die gij hen zult leren, opdat zij die in het land, hetwelk Ik hun geve bezit te nemen, doen.

³²En onderhoudt daarom, om te doen, gelijk de HEERE, uw God, u geboden heeft; gij zult niet afwijken, ter rechter of ter linkerhand.

³³Gij zult wandelen in al den weg, dien de HEERE, uw God, u geboden heeft, opdat gij leeft, en opdat het u welga, en opdat gij uw dagen verlengd in het land, hetwelk gij bezit nemen zult.