Ecclesiastes 11

¹Rzucaj chleb swój na wody; albowiem po wielu dniach znajdziesz go znowu.

²Daj część siedmiu, a nawet ośmiu; albowiem nie wiesz, jakie zło będzie na ziemi.

³Jeśli chmury są pełne deszczu, rozlewają się na ziemię; a jeśli drzewo pada na południe albo na północ, na miejscu, gdzie drzewo pada, tam będzie leżeć.

⁴Kto pilnuje wiatru, nie będzie siać; a kto patrzy na chmury, nie będzie żąć.

⁵Jak nie wiesz, jaka jest droga wiatru, ani jak kości rosną w łonie tej, która jest brzemienną; tak samo nie wiesz dzieła Boga, który wszystko czyni.

⁶Z rana siej swe ziarno, a wieczorem nie wstrzymuj ręki swej; albowiem nie wiesz, które się powiedzie, to czy tamto, czy jedno i drugie będzie równie dobre.

⁷Prawdziwie słodkie jest światło, i miłe jest dla oczu widzenie słońca.

⁸Tak, jeśli człowiek żyje wiele lat, niech się w nich wszystkich raduje; ale niech pamięta na dni ciemności, albowiem będzie ich wiele. Wszystko, co przyjdzie, jest marność.

⁹Raduj się, młodzieńcze, w młodości swojej, i niech serce twoje cieszy cię w dniach młodości twojej, i chodź drogami swojego serca, i według widzenia oczu swoich; ale wiedz, że za wszystkie te rzeczy Bóg poprowadzi cię na sąd.

¹⁰Przetoż usuń smutek z serca swojego, i oddal złe od ciała swojego; albowiem młodość i poranek życia są marność.