Ecclesiastes 7

¹Dobre imię jest lepsze niż drogocenny olejek; a dzień śmierci lepszy niż dzień narodzin.

²Lepiej iść do domu żałoby niż iść do domu uczty, bo taki jest koniec każdego człowieka, a żyjący powinien to sobie do serca wziąć.

³Smutek jest lepszy niż śmiech; bo przez smutek twarzy serce człowieka zostaje poprawione.

⁴Serce mądrego jest w domu żałoby, lecz serce głupców w domu zabawy.

⁵Lepiej słyszeć nagację mądrego, niż aby człowiek słyszał pieśń głupców.

⁶Bo jak trzask kolców pod garnkiem, tak jest śmiech głupca. I to również jest marność.

⁷Niech ci będzie pewnym, że wyzysk czyni człowieka mądrego głupcem, a łapówka niszczy rozum.

⁸Lepszy jest koniec rzeczy niż jej początek. Cierpliwy w duchu jest lepszy niż pyszny w duchu.

⁹Nie spiesz się w duchu do gniewu, bo gniew spoczywa w łonie głupców.

¹⁰Nie mów: "Dlaczego czasy dawne były lepsze niż te?" Bo nie pytasz rozsądnie o to.

¹¹Mądrość jest tak dobra jak dziedzictwo. I jest bardziej doskonała dla tych, którzy widzą słońce.

¹²Bowiem mądrość jest obroną, podobnie jak pieniądz jest obroną; lecz zaleta wiedzy polega na tym, że mądrość zachowuje życie tego, kto ją posiada.

¹³Rozważ dzieło Boże, bo kto może wyprostować to, co On uczynił krzywym?

¹⁴W dzień dobrobytu ciesz się, a w dzień niedoli rozważ; tak naprawdę Bóg uczynił jedno obok drugiego, aby człowiek nie mógł niczego znaleźć po sobie.

¹⁵To wszystko widziałem w moich dniach marności: jest człowiek sprawiedliwy, który ginie w swojej sprawiedliwości, i jest człowiek niegodziwiec, który żyje długo w swoim złym postępowaniu.

¹⁶Nie bądź nadmiernie sprawiedliwy, ani nie czyń się nadmiernie mądrym. Dlaczego miałbyś się zniszczyć?

¹⁷Nie bądź nadmiernie niegodziwym, ani nie bądź głupcem. Dlaczego miałbyś umrzeć przed swoim czasem?

¹⁸Jest dobrze, abyś się tego trzymał. Tak, także od tego nie wycofuj ręki; bo ten, kto boi się Boga, wyjdzie ze wszystkiego.

¹⁹Mądrość daje mężowi mądrzejszemu więcej siły niż dziesięciu władców, którzy są w mieście.

²⁰Zapewne nie ma na ziemi człowieka sprawiedliwego, który by czynił dobro i nie grzeszył.

²¹Także nie przywiązuj wagi do wszystkich słów, które się mówi, abyś nie słyszał, jak twój sługa cię przeklinał;

²²bo wielokrotnie twoje własne serce wie, że ty sam równie przeklinałeś innych.

²³To wszystko doświadczyłem mądrością. Powiedziałem: "Będę mądry"; lecz to było daleko ode mnie.

²⁴To, co jest, jest daleko i nadzwyczaj głębokie. Kto może to odkryć?

²⁵Obróciłem się i moje serce starało się poznać i zbadać, i szukać mądrości oraz porządku rzeczy, i wiedzieć, że niegodziwość jest głupotą, a głupota szaleństwem.

²⁶Uważam za bardziej gorzką niż śmierć kobietę, której serce jest pułapką i siecią, której ręce są łańcuchami. Ten, który się podoba Bogu, ujdzie jej; lecz grzesznik będzie przez nią uwikłany.

²⁷Oto co znalazłem, mówi Kaznodziei, jedno po drugim, aby znaleźć porządek rzeczy;

²⁸którego moja dusza szuka wciąż; lecz nie znalazłem: jednego człowieka spośród tysiąca znalazłem; lecz kobiety spośród wszystkich nie znalazłem.

²⁹Oto co jedynie znalazłem: że Bóg uczynił człowieka prostym; lecz oni szukają wielu schematów.