Ephesians 4

¹Daarom smeken ik, de gevangene in de Heer, u uit mijn hart dat gij zult waarborgen dat uw wandel waardig is voor de roeping waartoe God u heeft geroepen,

²Met alle zachtmoedigheid en geduld, elkaar dragend in liefde;

³Zorgdragende dat gij het eenheid des Geestes bewaart in de band des vredes.

⁴Er is één lichaam en één Geest, gelijk gij ook geroepen zijt in één hoop uws roepings;

⁵Één Heer, één geloof, één doop,

⁶Één God en Vader van allen, die over allen en door allen en in u allen is.

⁷Maar aan elk van ons is genade gegeven naar de maat der gave van Christus.

⁸Daarom zegt Hij: Hij is opgegaan naar de hoogte, Hij heeft gevangenen meegevoerd en gaven aan de menschen gegeven.

⁹(Nu dit, Hij is opgegaan, wat is het anders dan dat Hij ook eerst is neergedaald in de lagere delen der aarde?

¹⁰Die neergedaald is, Hij is ook dezelfde die opgestegen is boven alle hemelen, opdat Hij alles vervulde.)

¹¹En Hij heeft sommigen gegeven tot apostelen, sommigen tot profeten, sommigen tot evangelisten, en sommigen tot herders en leraars;

¹²Tot de volmaking der heiligen, tot het werk van de bediening, tot de opbouw des lichaam van Christus:

¹³Totdat wij allen komen tot de eenheid des geloofs en der kennis des Zoons Gods, tot een volwassen man, tot de volle maat van de volheid van Christus:

¹⁴Opdat wij niet meer kinderen zouden zijn, heen en weer geworpen en meegevoerd door alle wind van leer, door de bedrog der menschen, door de arglistigheid waarmede zij bedriegelijk te werk gaan;

¹⁵Maar stellende de waarheid in liefde, mogen wij in alles groeien tot Hem toe, die het Hoofd is, ja Christus;

¹⁶Van wien het ganse lichaam, wel samengevoegd en samengebonden, door elk gewricht der verschaffing, naar de werking naar de maat van elk deel, zijne groei aanwint tot de opbouw van zichzelven in liefde.

¹⁷Dit zeg ik dan en getuig in de Heer, dat gij niet meer wandelt, gelijk ook de heidenen wandelen, in de ijdelheid hunner gedachten,

¹⁸Wier verstand verduisterd is, vervreemd van het leven Gods, door de onwetendheid, die in hen is, door de verharding van hun hart;

¹⁹Die, voorbij alle gevoeligheid geworden zijnde, zich hebben overgegeven aan losbandigheid, om alle onzuiverheid te bedrijven met gulzigheid.

²⁰Doch gij hebt Christus aldus niet leeren kennen;

²¹Als gij tenminste naar Hem gehoord hebt en in Hem onderricht zijt, naar zoals de waarheid in Jezus is;

²²Dat gij afleggt den ouden mensch, naar uwe vroegere wandel, die door bedrog en begeerte bedorven wordt;

²³En vernieuwd wordt in de geest uwer gedachten,

²⁴En aantrekt den nieuwen mensch, die naar God geschapen is in waarachtige rechtvaardigheid en heiligheid.

²⁵Daarom, leg af de leugen, en spreek waarheid, elk met zijn naaste; want wij zijn leden van elkander.

²⁶Zondigt niet in uw toorn; laat de zon niet over uw grimmigheid ondergaan;

²⁷En geeft den duivel geen plaats.

²⁸Die gestolen heeft, stele niet meer; maar veeleer arbeide, werkende met zijne handen het goede, opdat hij iets hebbe om dien in nood af te geven.

²⁹Laat geen walgelijk woord uit uw mond uitgaan, maar wat goed is tot opbouw, naar de behoefte, opdat het gnade geve aan die het hooren.

³⁰En bedroefd niet den Heiligen Geest Gods, daarmede gij verzegeld zijt tot de dag der verlossing.

³¹Al de bitterheid en toornigheid en toorn en geschreeuw en lastering en alle boosheid worde uit uw midden weggedaan;

³²Maar zijt jegens elkander genadig en barmhartig, elkander pardonnerende, gelijk ook God in Christus u gepardoneerd heeft.