Ephesians 4

¹Ja tedy, więzień w Panu, błagam was z całego serca, abyście postępowali godnie pozycji, którą Boży zamysł wam przypadł,

²Z całą łagodnością i pokojem, znosząc wszystko cierpliwie, znoszące się wzajemnie w miłości;

³Starając się zachować jedność Ducha w więzi pokoju.

⁴Jedno jest ciało i jeden Duch, tak jak zostaliście powołani w jednej nadziei Bożego zamysłu dla was;

⁵Jeden Pan, jedna wiara, jeden chrzest,

⁶Jeden Bóg i Ojciec wszystkich, który jest ponad wszystkim, i przez wszystko, i we wszystkim.

⁷Lecz każdemu z nas została dana łaska w mierze daru Chrystusa.

⁸Dlatego mówi: Gdy wstąpił na wysokość, wziął jeńców w niewolę i dał dary ludziom.

⁹(A to, że wstąpił, co to oznacza, jeśli nie to, że najpierw zstąpił do dolnych części ziemi?

¹⁰Ten, który zstąpił, jest tym samym, który wstąpił wysoko ponad wszystkie nieba, aby wszystko dopełnić.)

¹¹I On dał niektórych jako Apostołów, niektórych zaś jako proroków; niektórych jako głosicieli Ewangelii; niektórych zaś jako pasterzy i nauczycieli;

¹²Do doskonalenia świętych, na dzieło posługi, na budowanie Ciała Chrystusa:

¹³Aż wszyscy dojdziemy do jedności wiary i poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary wzrostu Chrystusa:

¹⁴Abyśmy nie byli już dziećmi, wichrzeni tu i tam, porywani każdym wiatrem nauki, przebiegłością ludzi i chytością do błędu;

¹⁵Lecz głosząc prawdę w miłości, wzrastaliśmy we wszystkim w Chrystusa, który jest głową;

¹⁶Przez którego całe ciało, właściwie złączone i spajane, przez pracę każdego członka w odpowiedniej mierze, wzrasta do budowania samego siebie w miłości.

¹⁷To mówię i świadczę w Panu, że nie możecie już postępować tak, jak postępują poganie, których umysł jest obracony na to, co bezużyteczne,

¹⁸Których myśli są zaćmione, którym życie Boże jest obce, ponieważ są pozbawieni wiedzy, a ich serca stwardniały;

¹⁹Którzy utraciłszy czucie, oddali się rozwiązłości, by popełniać wszelką nieczystość z wielkim pożądaniem.

²⁰Lecz nie taka była nauka Chrystusa, którą od niego otrzymaliście;

²¹Jeśli naprawdę Go słyszeliście i w Nim byliście nauczeni, tak jak prawda jest w Jezusie:

²²Że macie się pozbyć, co do waszego dawnego postępowania, starego człowieka, który ulega zniszczeniu przez pożądania zwodnicze;

²³I odnowić się w duchu waszego umysłu,

²⁴I przyoblec się w nowego człowieka, który został stworzony na podobieństwo Boga w sprawiedliwości i świętości prawdy.

²⁵Przeto, porzuciwszy kłamstwo, każdy niech mówi prawdę swojemu bliźniemu; bo jesteśmy członkami jedni drugich.

²⁶Gniewajcie się, lecz nie grzeszcie; słońce niech nie zachodzi nad waszym gniewem;

²⁷I nie dajcie miejsca diabłu.

²⁸Kto kradł, niech już nie kradnie, lecz niech pracuje, tworząc swymi rękami coś dobrego, aby miał co dać potrzebującemu.

²⁹Żadne słowo złe niech nie wychodzi z waszych ust, lecz tylko to, które jest dobre do pouczenia i udzielania łaski słuchającym.

³⁰I nie martwcie Ducha Świętego Boga, którym zostaliście napiętnowani na dzień wykupienia.

³¹Wszelka gorycz, gniew, złość, krzyki i szemrania, wraz z całą złośliwością, niech będą usunięte spośród was;

³²Bądźcie dla siebie łaskawi, litościwi, przebaczając sobie nawzajem, jak Bóg w Chrystusie przebaczył wam.