Ezekiel 21

¹I przyszło do mnie słowo Pańskie, mówiące:

²Synu człowieczy, zwróć twarz swoją ku Jeruzalemowi i prorokuj do miejsc świętych, i prorokuj do ziemi Izraela;

³i powiedz ziemi Izraela: Tak mówi Pan: Oto Ja jestem przeciwko tobie, i wydobędę mój miecz z pochwy, i wytracę z ciebie sprawiedliwych i niegodziwych.

⁴Ponieważ wytracę z ciebie sprawiedliwych i niegodziwych, dlatego mój miecz wydobędzie się z pochwy, przeciwko wszelkiemu ciału, od południa na północ.

⁵I pozna wszelkie ciało, że Ja, Pan, wydobyłem mój miecz z pochwy, i nie wróci on już więcej.

⁶A ty, synu człowieczy, wzdychaj z złamaniem lędźwi, tak, z goryczą wzdychaj przed ich oczami,

⁷a gdy ci powiedzą: Po co ty wzdychasz? powiedz: Z powodu wieści, która przychodzi, bo rozpłynie się każde serce, i osłabną wszystkie ręce, i zemdleje każdy duch, a wszystkie kolana zmiękną. Oto ona przychodzi, tak, się dokonała, mówi Pan Bóg.

⁸I przyszło do mnie słowo Pańskie, mówiące:

⁹Synu człowieczy, prorokuj i powiedz: Tak mówi Pan: Miecz, miecz jest naostrze ny, i ponadto wypolerowany.

¹⁰Aby dokonywał rzezi, jest naostrze ny. Aby błyszczał, jest wypolerowany. Radość ma berło syna mojego, które pogardza każdym drewnem.

¹¹I dał go do wypolerowania, aby go trzymać w ręce. Ten miecz jest naostrze ny i wypolerowany, aby go dać w rękę zabójcy.

¹²Wołaj i zawódź, synu człowieczy, bo on jest pośród ludu mojego, jest pośród wszystkich książąt Izraela, którzy padli od miecza mego. Dlatego uderz się w biodro,

¹³bo to jest próba, i jeśli nawet berło gardzi, nie będzie tak, mówi Pan Bóg.

¹⁴A ty, synu człowieczy, prorokuj i uderz dłonią w dłoń, a miecz zwielokrotni się po raz trzeci, miecz rannych. To jest miecz wielkiego rannego, który wnika do izb ich.

¹⁵Aby rozpuścić serce i pomnożyć zniszczenia, przy wszystkich ich bramach postawiłem punkt miecza. Ach, on jest uczyniony na błysk, owinięty do rzezi.

¹⁶Zbierz się na prawo, ustaw się na lewo, gdziekolwiek twoja twarz jest skierowana.

¹⁷I ja także będę bić dłonią w dłoń i uspokajać swoją gniew. Ja, Pan, powiedziałem.

¹⁸I przyszło do mnie słowo Pańskie, mówiące:

¹⁹A ty, synu człowieczy, wyznacz sobie dwie drogi dla wejścia miecza króla Babilonu; z jednej ziemi pochodzą obaj, a stanowisko przygotuj, na czele drogi do miasta przygotuj je.

²⁰Drogę wyznacz dla przyjścia miecza do Rabbat synów Ammona i do Judy, do Jeruzalemu obwalonego.

²¹Bo stanął król Babilonu na czele drogi, na wierzchołku dwóch dróg, aby praktykować wróżbę, poruszył lekko strzałami, zapytał terafi, rozpatrywał wątrobę.

²²Po jego prawej stronie była wróżba - Jerozolima, aby postawić taranów, aby otworzyć usta do rzezi, aby podnieść głos wołając, aby postawić taranów na bramy, aby usypać sypisko, aby zbudować fortyfikacje.

²³I będzie to dla nich jako fałszywa wróżba w ich oczach, którzy przysięgali im przysięgi, a on powoduje, że nieprawość ma być wspominana, aby zostali schwytani.

²⁴Dlatego tak mówi Pan Bóg: Ponieważ sprawialiście, że wasza nieprawość ma być wspominana, w waszych przestępstwach będących ujawnionymi, w waszych grzechach będących widocznymi, we wszystkich waszych uczynkach, ponieważ jesteście wspominani, w ręce będziecie złapani.

²⁵A ty, rannym, niegodziwym księciu Izraela, którego dzień przyszedł, w czasie nieprawości końca!

²⁶Tak mówi Pan Bóg: Zdjąć mitrę i zabrać koronę. To - nie to - poniżyć wysokie i wywyższyć niskie.

²⁷Przewrót, przewrót, przewrót uczynię go. Także to nie będzie, aż przyjdzie Ten, którego jest sąd, i dam go jemu.

²⁸A ty, synu człowieczy, prorokuj i powiedz: Tak mówi Pan Bóg o synach Ammona i o ich zniewadze: i powiedz: Miecz, miecz otwarty na rzez, wypolerowany do najwyższego błysku!

²⁹W widzeniu dla ciebie rzeczy próżnej, w wróżeniu dla ciebie kłamstwa, aby ciebie położyć na szyjach rannych niegodziwych, których dzień przyszedł, w czasie nieprawości końca.

³⁰Zwróć go z powrotem do pochwy, w miejscu, gdzie zostałeś stworzony, w ziemi twojego narodzenia będę cię sądzić.

³¹I wylałem na ciebie moje oburzenie, ogniem mojego gniewu wieje przeciwko tobie, i dałem ciebie w rękę ludzi brutonych - twórców zniszczenia.

³²Na paliwo ognia jesteś, twoja krew jest pośrodku ziemi, nie będziesz wspominany, bo Ja, Pan, powiedziałem.