Ezekiel 26

¹W jedenastym miesiącu dwunastego roku, pierwszego dnia miesiąca, przyszło do mnie słowo Pańskie:

²„Synu człowieczy, ponieważ Tyr powiedział o Jerozolimie: Aha! Brama narodów jest złamana, zwróciła się ku mnie; teraz, gdy leży w ruinach, będę rozkwitać,

³dlatego tak mówi Pan Bóg: Oto ja jestem przeciwko tobie, Tyrze, i sprowadzę na ciebie wiele narodów, jak morze wyrzuca swe fale.

⁴Zburzą mury Tyru i zrzucą jego wieże; zeskrobiemy jego gruzy i uczynię go nagą skałą.

⁵Stanie się w morzu miejscem do rozłażenia sieci rybackich, albowiem ja mówiłem, mówi Pan Bóg. Stanie się łupem dla narodów,

⁶a jego osady na lądzie będą zniszczone mieczem. Wtedy poznają, że ja jestem Pan.

⁷Albowiem tak mówi Pan Bóg: Oto ja sprowadzę na Tyr z północy Nabuchodonozora, króla Babilonu, króla królów, z końmi i rydwanami, z jeźdźcami i wielką armią.

⁸Zniszczy twoimi osady na lądzie mieczem; postawi przeciwko tobie oblegnicę, wybuduje wał przeciwko twoim murom i podniesie tarczę przeciwko tobie.

⁹Skieruje uderzenia taran przeciwko twoim murom i zburzy twoimi wieże przy pomocy broni.

¹⁰Od liczby jego koni będą cię zaśpiewać kurzem. Twoje mury drżeć będą od hałasu koni wojennych, wozów i rydwanów, gdy wejdzie przez twoje bramy jak wchodzą do miasta o murach zburzonych.

¹¹Kopyta jego koni zdeptały wszystkie twoje ulice; lud twój zabije mieczem, a twoje potężne filary padną na ziemię.

¹²Zrabują twoje bogactwa i splądrują twój towar; zburzą twoje mury i zrównają z ziemią twoje piękne domy; twoje kamienie, drewno i gruzy rzucą do morza.

¹³Położę kres hucznym pieśniom twoim, a głos harfy twojej nie będzie już słyszany.

¹⁴Uczynię cię nagą skałą, będziesz miejscem do rozłażenia sieci rybackich. Nigdy więcej nie będziesz odbudowany, bo ja, Pan, powiedziałem, mówi Pan Bóg.

¹⁵Tak mówi Pan Bóg do Tyru: Czy brzegi morza nie drżeć będą od hałasu twojego upadku, gdy ranni narzekać będą i morze się krwią poczerwieniać będzie w tobie?

¹⁶Wtedy wszystkie księcia brzegu zsiądą ze swoich tronów, zdejmą swe szaty i zrzucą swe haftowane ubrania. W strachu odziani będą siedzieć na ziemi, drżeć co chwilę, przzerażeni tobą.

¹⁷Nad tobą podejmą lamentację i powiedzą do ciebie: Jakże jesteś zniszczony, mieście słynie, ty co byłeś zaludniony przez ludzi morza! Ty, któremu się przysługiwały morza, ty i twoi mieszkańcy; który nachodziłeś swoją grozą wszystkich, którzy tam zamieszkiwali.

¹⁸Teraz brzegi morza drżą w dniu twojego upadku; wyspy morza są przerażone upadkiem twoim.

¹⁹Albowiem tak mówi Pan Bóg: Gdy uczynię cię miastem spustoszonym, jak miasta, w których nie mieszka nikt, i gdy sprowadzę na ciebie głębie morskie i wody wielkie cię pokryją,

²⁰zniżę cię razem z tymi, którzy zstępują do otchłani, do ludzi czasów dawnych. Uczynię cię mieszkać w ziemi dolnej, w ruinach czasów starożytnych, razem z tymi, którzy zstępują do otchłani, i nie powrócisz, ani zająć miejsca w ziemi żywych.

²¹Przyniosę ci straszliwą zagładę i przestaniesz być. Będą cię szukać, ale już nigdy nie będziesz znaleziony, mówi Pan Bóg.