Ezekiel 28

¹I słowo Pańskie przyszło znowu do mnie, mówiąc:

²Synu człowieczy, powiedz księciu Tyru: Tak mówi Pan Jehowa: Ponieważ twoje serce się wyniosło, i rzekłeś: Jam jest bogiem, siedzę na siedzibie Boga pośród mórz; a przecież jesteś człowiekiem, a nie bogiem, chociaż ustawiłeś serce swoje jak serce Boga;

³oto jesteś mądrzejszy od Daniela; nie ma przed tobą tajemnicy zakrytej;

⁴swoją mądrością i swoim rozumem nabyłeś sobie bogactw i zebrałeś złoto i srebro do skarbców swoich;

⁵swoją wielką mądrością i handlem swoim rozmnożyłeś bogactwa swoje, a serce twoje wyniosło się z powodu bogactw twoich;

⁶przeto tak mówi Pan Jehowa: Ponieważ ustawiłeś serce swoje jak serce Boga,

⁷przetoż oto sprowadzę na ciebie obcych, okropnych z pośród narodów; i wydobędą miecze swoje przeciwko piękności twojej mądrości, i splugawią splendor twój.

⁸Doprowadzą cię do jamy; i ponieść śmierć tych, którzy są zabijani, pośród morza.

⁹Czy jeszcze powiesz przed tym, który cię zabija: Jam jest bogiem? A przecież jesteś człowiekiem, a nie bogiem, w ręce tego, który cię rani.

¹⁰Śmiercią nieobrzezanych ponieść śmierć z ręki obcych; albowiem Ja to powiedziałem, mówi Pan Jehowa.

¹¹I słowo Pańskie przyszło do mnie, mówiąc:

¹²Synu człowieczy, wznieś lament nad królem Tyru i powiedz mu: Tak mówi Pan Jehowa: Ty byłeś pieczęcią doskonałości, pełny mądrości i doskonały w piękności.

¹³Byłeś w Edenie, ogrodzie Boga; wszelkich kamieni drogocennych byłeś ozdobiony: sardyusa, topazu i diamentu, berylu, onykszu i jaspisu, szafieru, szmaragdu i karbunkułu, i złota; dzieła bębenków twoich i flejów twoich było w tobie; w dniu, w którym zostałeś stworzony, zostały przygotowane.

¹⁴Ty byłeś cherubem namaszczonym, osłaniającym; i postawiłem ciebie, tak że byłeś na świętej górze Boga; chodziłeś pośród kamieni ognistych.

¹⁵Byłeś doskonały na wszystkich twoich drogach od dnia, w którym zostałeś stworzony, aż do czasu, gdy znaleziona została w tobie nieprawość.

¹⁶Przez mnóstwo handlu twojego napełniły wnętrze twoje przemocą, i zgrzeszyłeś; przeto wyrzuciłem cię jako świętokradcę z góry Boga; i zniszczyłem ciebie, cherubie osłaniający, z pośród kamieni ognistych.

¹⁷Serce twoje wyniosło się z powodu piękności twojej; skalałeś mądrość twoją przez splendor twój; wyrzuciłem cię na ziemię; położyłem ciebie przed królami, aby patrzyli na ciebie.

¹⁸Przez mnóstwo nieprawości twoich, w niesprawiedliwości handlu twojego, skalałeś sanktuaria twoje; przeto wydoiłem ogień z pośród ciebie; on ciebie pochłonął, i zamieniłem ciebie w popiół na ziemi wobec oczu wszystkich, którzy na ciebie patrzą.

¹⁹Wszyscy, którzy ciebie znają pośród narodów, będą zdumieni nad tobą; stałeś się strachem, i nie będziesz więcej na wieki.

²⁰I słowo Pańskie przyszło do mnie, mówiąc:

²¹Synu człowieczy, zwróć twarz twoją ku Sydonowi, i prorokuj przeciwko niemu,

²²i powiedz: Tak mówi Pan Jehowa: Oto Ja jestem przeciwko tobie, o Sydonie; i będę wielbiony pośród ciebie; i poznają, że Ja jestem Jehowa, gdy wykonam sądy w nim, i będę uświęcony w nim.

²³Albowiem poślem mór do niego, i krew do ulic jego; i poranieni upadną pośród niego, z mieczem na niego z każdej strony; i poznają, że Ja jestem Jehowa.

²⁴I nie będzie już dla domu Izraela ciernia drapieżnego ani kolca boleśnie raniącego ze wszystkich, którzy go otaczają i którzy go uwłaczają; i poznają, że Ja jestem Pan Jehowa.

²⁵Tak mówi Pan Jehowa: Gdy zgromadzę dom Izraela z narodów, między którymi są rozposzeni, i będę uświęcony w nich na oczach narodów, wówczas będą mieszkać w ziemi swojej, którą dałem słudze mojemu Jakubowi.

²⁶I będą mieszkać w niej bezpiecznie; i będą budować domy, i sadzić winnice, i będą mieszkać bezpiecznie, gdy wykonam sądy nad wszystkimi tymi, którzy ich uwłaczają z wszystkich stron; i poznają, że Ja jestem Pan Jehowa, Bóg ich.