Ezekiel 31

¹W jedenastym roku, w trzecim miesiącu, pierwszego dnia miesiąca, słowo Pańskie przyszło do mnie, mówiąc:

²Synu człowieczy, powiedz do Faraona, króla Egiptu, i do jego ludu: Komu jesteś podobny w swojej wielkiej mocy?

³Oto sosna o pięknych gałęziach i gęstym liściu, dająca cień i bardzo wysoka; jej wierzchołek sięgał między obłoki.

⁴Zyskała siłę z wód, przepaść uczyniła ją wysoką: jej strumienie opływały wszędzie wokół jej zasadzonej ziemi i wysyłała swe kanały do wszystkich drzew polnych.

⁵W ten sposób stała się wyższa od wszystkich drzew polnych; jej gałęzie rozmnażały się i jej ramiona wydłużały się z powodu wielkiej wody.

⁶Na jej gałęziach spoczywały wszystkie ptaki nieba, a pod jej ramionami wszystkie bestie polne rodziły swe młode, i wielkie narody mieszkały w jej cieniu.

⁷Była piękna, będąc tak wysoka i jej gałęzie tak długie, albowiem jej pierwiastek był przy wielkiej wodzie.

⁸Żaden cedr nie był jej równy w ogrodzie Boga; świerki nie były podobne do jej gałęzi, a platany nie były niczym w porównaniu z jej ramionami; żadne drzewo w ogrodzie Boga nie było tak piękne.

⁹Uczyniłem je pięknym w licznych jego gałęziach: tak że wszystkie drzewa w ogrodzie Boga zazdroszczył mu.

¹⁰Dlatego Pan powiedział: Ponieważ jest wysoki i włożył swój wierzchołek między obłoki, i jego serce pełne jest pychy z powodu jego wysokości,

¹¹Oddałem go w ręce potężnego spośród narodów; ten na pewno wymierzy mu nagrodę za jego grzech, wypędzając go.

¹²I mężczyźni z cudzoziemskich krain, którzy budzą strach między narodami, po odcięciu go, pozostawili go: na górach i we wszystkich dolinach jego gałęzie opadły; jego ramiona zostały złamane przez wszystkie strumienie ziemi; wszystkie narody ziemi odeszły z jego cienia i go pozostawiły.

¹³Wszystkie ptaki nieba spoczęły na jego złamanym pniu, rozciągniętym na ziemi, i wszystkie bestie polne będą na jego gałęziach:

¹⁴Aby żadne drzewa przy wodach nie wznosiły się w swym wzroście, wysyłając swoje wierzchołki między obłoki; i aby żadne drzewa nawodniane nie zajęły ich miejsce wysoko: albowiem wszystkie są oddane śmierci, do najniższych części ziemi między dzieci ludzi, z tymi, którzy schodzą do Hadesu.

¹⁵Tak powiedział Pan: Dnia, gdy on zejdzie do Hadesu, uczynię przepaść pełną smutku dla niego; zatrzymam jej strumienie i wielkie wody będą wstrzymane: uczynię Lebanon mrocznym dla niego, i wszystkie drzewa polne będą słabe z jego powodu.

¹⁶Poślem trzęsienie na narody przy dźwięku jego upadku, gdy poślem go do Hadesu z tymi, którzy schodzą w głębie: i na ziemi będą się pocieszać, wszystkie drzewa Edenu, najlepsze z Libanu, nawet wszystkie nawodniane.

¹⁷I zejdą z nim do Hadesu, do tych, którzy zostali zadani mieczem; nawet ci, którzy byli jego pomocnikami, żyjącymi pod jego cieniem między narodami.

¹⁸Komu więc jesteś podobny? Albowiem będziesz posłany w dół z drzewami Edenu do najniższych części ziemi: tam będziesz rozciągnięty wśród tych bez obrzezania, z tymi, którzy zostali zadani mieczem. To jest Faraon i wszystek jego lud, mówi Pan.