Ezekiel 34

¹Słowo Pańskie przyszło do mnie:

²„Synu człowieka, prorokuj przeciw pастerzom Izraela; prorokuj i powiedz im: Tak mówi Pan, Władca: Biada wam, pasterzom Izraela, którzy troszczycie się tylko o siebie! Czyż pasterze nie powinni troszczyć się o trzodę?

³Jedacie tłuszcz, odziewacie się wełną i zabijjacie grube zwierzęta, ale trzody nie pasiecie.

⁴Słabych nie wzmacnialiście, chorych nie leczyli, rannych nie opatrywaliście. Zagubionych nie przywodziliście, zagubionych nie szukaliście. Panowaliście nad nimi z hardością i surowością.

⁵Rozproszyli się więc z powodu braku pasterza, a gdy się rozproszyli, stali się pokarmem dla wszystkich dzikich zwierząt.

⁶Owce moje błąkały się po wszystkich górach i na każdym wysokim wzgórzu. Były rozproszone po całej ziemi, a nikt ich nie szukał ani nie poszukiwał.

⁷Dlatego wy, pasterze, posłuchajcie słowa Pańskiego:

⁸Jak żyję, mówi Pan, Władca, albowiem trzoda moja nie ma pasterza, została splądrowana i stała się pokarmem dla wszystkich dzikich zwierząt, a pasterze moi nie szukali mojej trzody, lecz troszczyli się tylko o siebie, zamiast troszczyć się o trzodę moją,

⁹dlatego wy, pasterze, posłuchajcie słowa Pańskiego:

¹⁰Tak mówi Pan, Władca: Oto jestem przeciwko pasterzom i będę ich odpowiedzialnych za trzodę moją. Usuniemy ich z opieki nad trzodą, aby pasterze już sobie nie mogli posługiwać się trzodą. Wyrwę trzodę moją z ich ust, a nie będzie już pokarmem dla nich.

¹¹Albowiem tak mówi Pan, Władca: Oto sam będę szukać owiec moich i zaopiekuję się nimi.

¹²Jak pasterz szuka rozproszonej trzody, gdy jest z nią, tak będę szukać owiec moich. Wyrwę je z wszystkich miejsc, gdzie były rozproszone w dniu chmur i ciemności.

¹³Wyprowadzę je spośród narodów i zgromadzę z krajów, i przyprowadzę je do ich ziemi. Będę je pasć na górach Izraela, w wąwozach i we wszystkich osadach w ziemi.

¹⁴Będę je pasć na dobrej pastwisku, a pastwiska górskie Izraela będą dla nich pastwiskiem. Tam będą leżeć na dobrej pastwisku, tam będą się paść na bogatej pastwisku na górach Izraela.

¹⁵Sam będę pasć owce moje i będę je prowadzić, mówi Pan, Władca.

¹⁶Będę szukać zagubionej i przyprowadzę zagubionych. Będę opatrywać rannych i wzmacniać słabych. Lecz grubych i mocnych zniszczę. Będę pasł trzodę sprawiedliwie.

¹⁷A co do was, trzodo moja, tak mówi Pan, Władca: Będę sądzić między owcą a owcą, między baranami a kozami.

¹⁸Czy mało wam, że pasiecie się na dobrej pastwisku? Czy musicie depcać swoimi nogami pozostałe pastwiska? Czy mało wam, że pijecie czystą wodę? Czy musicie mącić pozostałą wodę swoimi nogami?

¹⁹A trzoda moja ma się paść na tym, co wy zdeptaliście, i pić to, co wy zmąciiliście swoimi nogami?

²⁰Dlatego tak mówi do nich Pan, Władca: Oto ja będę sądzić między grubą owcą a chudą owcą.

²¹Gdyż pychę boku i barku pychaliście we wszystkie słabe owce, a roginami je kłuliście, aż je rozpraszaliście,

²²więc wybawię trzodę moją i nie będzie już plądrowana. Będę sądzić między owcą a owcą.

²³Postawię nad nimi jednego pasterza, sługę mego Dawida, a on będzie je pasł; on będzie je pasł i będzie ich pasterzem.

²⁴A ja, Pan, będę ich Bogiem, a sługa mój Dawid będzie księciem wśród nich. Ja, Pan, powiedziałem.

²⁵Zawiążę z nimi przymierze pokoju i wygonię ze ziemi dzikie zwierzęta, aby mogły mieszkać na pustyni i spać w lasach bezpiecznie.

²⁶Uczyniłem je i tereny wokół pagórka mojego błogosławieństwem. Ześlę deszcze w swój czas; będą deszcze błogosławieństwa.

²⁷Drzewa będą wydawać owoce, a ziemia wydawać będzie plony; będą bezpieczni w swojej ziemi. Poznają, że jestem Pan, gdy złamię jarzmo ich niewoli i wyrwę ich z ręki tych, którzy ich ensławiali.

²⁸Nie będą już plądruwani przez narody, a dzikie zwierzęta ich nie będą pożerać. Będą mieszkać bezpiecznie i nikt ich nie będzie straszyć.

²⁹Wzbudzę dla nich plantację sławną, a nie będą już cierpieć głodu w ziemi ani ponosić hańby narodów.

³⁰Wtedy poznają, że ja, Pan, Bóg ich, jestem z nimi, i że oni są moim ludem, domem Izraela, mówi Pan, Władca.

³¹Wy jesteście owcami pastwa mojego, a ja jestem Bogiem waszym, mówi Pan, Władca."