Ezekiel 8

¹W roku szóstym, miesiąca szóstego, piątego dnia miesiąca, siedziałem w swoim domu, a starszyzna Judy siedziała przede mną, gdy spadła na mnie tam ręka Pana Boga.

²I ujrzałem, a oto postać podobna człowiekowi; od pasa w dół był jak ogień, a od pasa w górę jego wygląd był jasny jak połyskujący metal.

³I wyciągnął coś podobnego do ręki, i chwycił mnie za włosy głowy mojej. Duch podniósł mnie między ziemię a niebo i w wizjach Bożych zabrał mnie do Jerozolimy, do wejścia na północną bramę sądu wewnętrznego, gdzie stała bożyszcze będące powodem zazdrości.

⁴A oto tam była chwała Boga Izraela, podobna do widzenia, które widziałem na równinie.

⁵Wtedy powiedział do mnie: Synu człowieka, spójrz na północ. I spojrzałem, a oto przy wejściu na północ bramy ołtarza to bożyszcze zazdrości.

⁶I powiedział do mnie: Synu człowieka, czy widzisz, co oni czynią? Wielkie obrzydliwości, które czynią tu synowie Izraela, aby mnie oddalić od świątyni mej? Ale będziesz widzieć jeszcze większe obrzydliwości.

⁷I przyprowadził mnie do wejścia do sądu. I spojrzałem, a oto dziura w murze.

⁸I powiedział do mnie: Synu człowieka, przebij ten mur. I przebił em mur i ujrzałem drzwi.

⁹I powiedział do mnie: Wejdź i zobacz złe i obrzydliwe rzeczy, które tam czynią.

¹⁰I wszedłem i patrzyłem, a oto na wszystkich ścianach wymalowane były rozmaite czołgające się stworzenia i zwierzęta nieczyste i wszystkie bożyszcza Izraela.

¹¹A przed nimi stało siedemdziesiąt starszych z Izraela, a Jazaniam syn Szafana stał pośród nich. Każdy miał kadzielnicę w ręku, a obłok woni kadzidła unosił się.

¹²I powiedział do mnie: Synu człowieka, czy widziałeś, co czynią starszyzna Izraela w mroku, każdy w świątyni swojego bożyszczy? Mówią: Pan nas nie widzi, Pan opuścił ziemię.

¹³A powiedział do mnie: Będziesz widzieć jeszcze większe obrzydliwości, które będą czynić.

¹⁴I przyprowadził mnie do wejścia północnej bramy domu Pana, a oto tam siedziały kobiety opłakujące boga Tammuza.

¹⁵I powiedział do mnie: Czy widzisz to, synu człowieka? Będziesz widzieć jeszcze większe obrzydliwości niż ta.

¹⁶I przyprowadził mnie do sądu wewnętrznego domu Pana, a oto przy wejściu do świątyni, między przedsionkiem a ołtarzem, było około dwudziestu pięciu mężczyzn. Plecami zwróceni ku świątyni Pana i twarzami ku wschodowi, kłaniali się słońcu na wschodzie.

¹⁷I powiedział do mnie: Czy widziałeś to, synu człowieka? Czy mała rzecz dla domu Judyobrzydliwości, które tu czynią? Że również wypełniają ziemię przemocą i wzbudzają me oburzenie? A oto przystawiają gałąź do nosa swojego.

¹⁸Dlatego i Ja będę działał w gniewie; nie będę miał litości i nie oszczędzę. Choć wołać będą w uszy moje głośno, nie będę ich słuchał.