Ezekiel 9

¹Toen riep Hij luid in mijn oren, zeggende: Laat diegenen, die over de stad gezag hebben, naderen, een ieder met zijn verdervenswapen in zijn hand.

²En zie, zes mannen kwamen van de weg van de bovenpoort, die naar het noorden ligt, een ieder met zijn slagwapen in zijn hand; en één man in het midden van hen, gekleed in linnen, met een schrijversinkthoren aan zijn zijde. Zij gingen in en stelden zich aan de zijde van het koperen altaar.

³De heerlijkheid van de God van Israël was opgegaan van de cherub, waarop zij was, tot de drempel van het huis; en Hij riep tot de man, gekleed in linnen, die de schrijversinkthoren aan zijn zijde had.

⁴En de HEERE zeide tot hem: Ga door het midden der stad, door het midden van Jeruzalem, en maak een teken op de voorhoofden der mannen, die zuchten en zich betreueren over al de gruwelen, die in het midden derzelve geschieden.

⁵Tot de anderen zeide Hij, mij horende: Gaat gijlieden achter hem door de stad, en slaat; laat uw oog niet sparen, noch hebt gijlieden medelijden;

⁶doodt volkomen den oude man, den jonge man en de jonge vrouw, en de kinderen en vrouwen; maar nadert geen man, op welken het teken is; en begint aan mijn heiligdom. Toen begonnen zij aan de oude mannen, die voor het huis waren.

⁷En Hij zeide tot hen: Verontreinigt het huis, en vult de voorhoven met de slagtoffers; gaat uit. Zij gingen uit, en sloegen in de stad.

⁸En het geschiedde, terwijl zij sloegen, dat ik alleen overbleef, en ik viel op mijn aangezicht, en riep, zeggende: Ach, HEERE, HEERE! zult Gij al het overgebleven van Israël verderven, door uw toorn over Jeruzalem uit te gieten?

⁹Toen zeide Hij tot mij: De ongerechtigheid van het huis van Israël en Juda is zeer groot, en het land is vol van bloed, en de stad vol van verdraaijing van het recht; want zij zeggen: De HEERE heeft het land verlaten, en de HEERE ziet het niet.

¹⁰En ook Ik zal Mijn oog niet sparen, noch medelijden hebben; Ik zal hun wandel op hun hoofd brengen.

¹¹En zie, de man, gekleed in linnen, die de inkthoren aan zijn zijde had, bracht bericht, zeggende: Ik heb gedaan, gelijk Gij mij geboden hebt.