Ezra 9

¹Po dokonaniu się tych rzeczy przystąpili do mnie przywódcy i powiedzieli: Lud izraelski i kapłani i Lewiści nie oddzielili się od ludów ziem, naśladując ich obrzydliwe praktyki, takie jak praktyki Kananejczyków, Chetytów, Perezytów, Jebuzytów, Amonitów, Moabitów, Egipcjan i Amorytów.

²Ponieważ wzięli z ich córek dla siebie i dla swoich synów, i pomieszali nasienie święte z ludami ziem. A przywódcy i urzędnicy pierwszymi popełnili to wiarołomstwo.

³Gdy to usłyszałem, rozdarłem swoją szatę i płaszcz, wyrwałem włosy z głowy i brody, i usiadłem zmieszany.

⁴Wtedy do mnie się zbiegli wszyscy drżący od słów Boga Izraela z powodu wiarołomstwa wygnańców. I siedziałem tam zmieszany aż do ofiary wieczornej.

⁵Zaś przy ofierze wieczornej podniósłem się z pokuty, w rozdartem szacie i płaszczu, i upadłem na kolana, rozpościerając ręce moje do Pana, Boga mego.

⁶I modliłem się: Boże mój, wstydzę się i wstydliwie podnoszę twarz do Ciebie, bo nasze grzechy przewyższają naszą głowę i nasza wina sięga aż do nieba.

⁷Od dni naszych ojców aż do dnia dzisiejszego wina nasza jest wielka. Z powodu naszych grzechów my, nasi królowie i kapłani zostaliśmy wydani w ręce królów obcych, mieczy, niewoli, rabunku i hańby, jak to jest dzisiaj.

⁸Teraz zaś przez krótki czas okazał nam Pan, Bóg nasz, łaskę, zostawiając nam resztę i dając nam mocne miejsce w świątyni Swojej, aby Bóg nasz oświecił oczy nasze i dał nam troszkę życia w niewoli naszej.

⁹Bo choć jesteśmy w niewoli, Bóg nasz nie opuścił nas w niewoli naszej, ale okazał nam miłość przed króli Persji, dając nam życie do podniesienia domu Boga naszego i naprawienia ruin jego, i dając nam mur obronny w Judzie i w Jeruzalemie.

¹⁰A teraz, Boże nasz, co możemy powiedzieć po tym wszystkim? Bo opuściliśmy przykazania Twoje.

¹¹Które dałeś nam przez sługi Twoje proroków, mówiąc: Ziemia, do której wchodzicie by ją posiąść, jest ziemią zbrudzoną nieczystościami ludów ziem, które wypełniają ją swoimi obrzydliwościami z końca na koniec.

¹²Przeto nie dawajcie córek waszych synom ich ani córek ich nie bierzcie dla synów waszych, i nie szukajcie pokoju i dobra ich na wieki, aby się umocnili i jedli dobra ziemi i pozostawili ją dziedzicom waszym na wieki.

¹³I po wszystkim, co nas spotkało z powodu złych uczynków naszych i winy naszej wielkiej, choć Ty, Boże nasz, ukaraś nas mniej, niż na to zasługiwaliśmy, i dałeś nam resztę taką:

¹⁴Czy znowu łamiemy przykazania Twoje i łączymy się małżeństwami z ludami obrzydliwości tych? Czyż nie rozgniewałbyś się na nas aż do ziszczenia nas, tak że by nie było reszty ani ocalałych?

¹⁵Panie, Boże Izraela, sprawiedliwy jesteś! Bo pozostawiliśmy się jako reszta aż do dnia dzisiejszego. Oto jesteśmy przed Tobą w grzechu naszym, bo z powodu tego nie możemy stanąć przed Tobą.