Genesis 20

¹En Abraham toog van daar naar het land des Zuizoens, en woonde tussen Kades en Sjoer, in Gerar.

²En Abraham zeide van Sarah, zijn vrouw: Zij is mijn zuster; en Abimelech, koning van Gerar, zond heen en nam Sarah.

³Maar God kwam tot Abimelech in een droom in de nacht, en zeide tot hem: Voorwaar, gij zijt een dode man om de vrouw die gij genomen hebt; want zij is een mans vrouw.

⁴Nu had Abimelech zich haar niet genadering; en hij zeide: Here, zult gij ook een rechtvaardig volk doden?

⁵Zeide hij niet zelf tot mij: Zij is mijn zuster? en zij zelve zeide: Hij is mijn broeder; met een oprecht hart en reine handen heb ik dit gedaan.

⁶En God zeide tot hem in de droom: Ja, Ik weet dat gij dit met oprecht hart gedaan hebt, en Ik heb u ook behoed, dat gij tegen Mij niet zondigt; daarom heb Ik u niet toegelaten, haar aan te raken.

⁷Nu dan, geef de man zijn vrouw weder; want hij is een profeet, en hij zal voor u bidden, opdat gij leeft; en indien gij ze niet wedergeeft, zo weet, dat gij zeker sterven zult, gij en alles wat van u is.

⁸En Abimelech stond vroeg in de morgen op, en riep al zijn knechten bij zich, en sprak al deze woorden in hun oren; en de mannen waren zeer bevreesd.

⁹Toen riep Abimelech Abraham tot zich, en zeide: Wat hebt gij ons gedaan? en wat heb ik tegen u misdaan, dat gij over mij en over mijn koninkrijk zo grote schuld gebracht hebt? Gij hebt daden naar mij gedaan, die niet behoren gedaan te worden.

¹⁰En Abimelech zeide tot Abraham: Wat is uw gedachte geweest, dat gij dit gedaan hebt?

¹¹En Abraham zeide: Omdat ik dacht: Voorzeker, de vreze Gods is niet op deze plaats; en zij zullen mij doden om mijn vrouw.

¹²Voorts, zij is waarlijk mijn zuster, dochter van mijn vader, doch niet dochter van mijn moeder; en zij is mijn vrouw geworden.

¹³En het geschiedde, toen God mij deed zwerven uit mijn vaders huis, dat ik tot haar zeide: Dit zij uw weldadigheid, die gij aan mij zult bewijzen: overal waar wij zullen komen, zeg van mij: Hij is mijn broeder.

¹⁴Toen nam Abimelech schapen en runderen en manse en vrouwslaven, en gaf ze Abraham; en hij gaf hem zijn vrouw Sarah weder.

¹⁵En Abimelech zeide: Zie, mijn land ligt voor uw aangezicht; woon waar het u goed dunkt.

¹⁶En tot Sarah zeide hij: Zie, ik heb uw broeder duizend zilverstukken gegeven; zie, dat is u ter dekking der ogen voor allen, die bij u zijn, en voor iedereen.

¹⁷En Abraham bad tot God, en God genas Abimelech en zijn vrouw en zijn mägden, zodat zij kinderen baarden.

¹⁸Want de Here had alle schoot der vrouwen van het huis van Abimelech gesloten, om Sarah, Abrahams vrouw.